مقابله با مخاطبگريزی و راهكارهای ارتقای جذب مخاطب در مؤسسات قرآنی/60
نظارت مستمر؛ عامل پيشگيری از عملكرد سليقهای مؤسسات قرآنی
گروه مؤسسات قرآنی مردمنهاد: معاون آموزش، پژوهش و نظارت بر چاپ سازمان دارالقرآن با تأكيد بر نظارت مستمر بر فعاليت مراكز قرآنی توسط سازمانهای متولی صدور مجوز گفت: نظارت بر فعاليت مؤسسات میتواند عاملی جهت پيشگيری از فعاليتهای سليقهای اين مراكز باشد.
احمد حاجیشريف، معاون آموزش، پژوهش و نظارت بر چاپ سازمان دارالقرآن كريم در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در رابطه با فعاليت مؤسسات قرآنی گفت: انتخاب مكان مناسب، منابع و مربيان آموزشی با تجربه میتواند به ارائه برنامههای آموزشی مفيد از سوی مؤسسه قرآنی كه مجوز فعاليت خود را دريافت كرده است، كمك كند.
وی در ادامه در رابطه با توان مديريتی مديران مؤسسات قرآنی بيان كرد: مديران اين مراكز بايد خود از اساتيد و نيروهای قرآنی باشند، اما اگر اينگونه نبود بايد در زمينه مديريتهای قرآنی دورههای آموزشی را برای آنها برگزار كرد.
حاجیشريف با اشاره به اينكه در حال حاضر مؤسسات موجود بهصورت سنتی عمل نمیكنند، افزود: برخی از مؤسسات كه در شهرستانها و روستاها فعاليت كرده و دورههای آموزشی برگزار میكنند، شايد هنوز به روشهای سنتی اداره میشوند، اما طبق بررسیهای انجامشده توسط سازمان تبليغات اسلامی، مؤسساتی كه تحت نظر ادارات تبليغات اسلامی استانها هستند، به شيوه روز اداره میشوند.
وی در ادامه با تأكيد بر اين كه در امر آموزش نقش اول برعهده معلم و نقش دوم را منابع آموزشی ايفا میكند، اظهار كرد: در حال حاضر در كشور و به عنوان مثال در وزارت آموزش و پرورش، منابع آموزشی كه استفاده و طبق آن عمل میشود، مناسب نيست؛ زيرا قرآن در كتب درسی دانشآموز با يك شيوه، در مدارس قرآن شيوهای ديگر و در كتابهای مقاطع راهنمايی نيز با يك شيوه آموزش داده میشود و حتی در جامعه نيز قرآن با شيوهای ديگر تدريس میشود كه اين موضوع، يك معضل است.
حاجیشريف با اشاره به راهكار گذر از اين وضعيت كجسليقهگی در روند مسير آموزش قرآن در كشور اظهار كرد: نياز است تا متوليان امور قرآنی طی جلساتی اين منابع را به يك شكل درآورده و در اختيار مراكز آموزشی قرار دهند.
وی در ادامه با تأكيد بر لزوم نظارت مستمر بر كارها و فعاليت مراكز قرآنی توسط سازمانهای متولی امور قرآنی و صدور مجوز افزود: نظارت بر كار مؤسسات قرآنی میتواند عاملی در پيشگيری از فعاليتهای احساسی و سليقهای اين مراكز باشد.
حاجیشريف با بيان اينكه وضعيت موجود در رابطه با محتوای آموزشی در كشور چندان مناسب نيست، گفت: اگر روشهای تدريس درست باشد و مؤسسات و مراكز قرآنی نيز با اصلاح شيوههای آموزشی و پرهيز از قرار دادن افراد در كلاسهای تكراری به آموزش بپردازند، هيچگاه دلزدگی در فرد ايجاد نمیشود.
اين پيشكسوت قرآی در ادامه با ذكر يك مثال افزود: گاهی اوقات برخی از افراد در اوقات فراغت خود به مؤسسهای قرآنی مراجعه كرده و در كلاسهای آموزش روخوانی و روانخوانی حضور میيابند؛ پس از اتمام كلاسها و مراجعه فرد در اوقات فراغت بعدی به اين مؤسسه، بازهم وی را در همان كلاس قرار میدهند كه اين خود باعث مخاطبگريزی میشود.
وی ادامه داد: بنابراين نياز است تا مؤسسه با برنامهريزی دقيق برای اوقات فراغت فرد، آموزههای لازم را در اولين سال مراجعه وی به او ارائه دهد و در مراجعههای بعدی ساير كلاسها را برای وی انتخاب كنند.
حاجیشريف در ادامه افزود: اگر دستگاهها با برنامهريزی مناسب سير آموزشی خود را بهصورت تعريفشده دنبال كنند، گريز فراگيران از ادامه آموزش كمتر خواهد شد و سازمان دارالقرآن در اين زمينه كارهای تخصصی لازم را انجام داده است.
وی در رابطه با تعدد و پراكندگی مؤسسات قرآنی، گفت: مؤسسات در صورت تأمين شدن از نظر مالی تأسيس میشوند؛ يعنی توانايی جذب مخاطب را دارند؛ در نتيجه هر قدر مؤسسات در جامعه بيشتر باشند به همان اندازه ثمربخشتر خواهند بود؛ آنچه كه در رابطه با فعاليت مؤسسات مهم است، هدايت، نظارت و در ادامه حمايت از اين مراكز قرآنی است.
اين پيشكسوت قرآنی با بيان اينكه تعدد و تقويت مؤسسات و خانههای قرآن در كنار يكديگر معنا میيابد، خاطرنشان كرد: زمانی كه يك خانه قرآن در روستايی راهاندازی میشود، بايد مديريت آن به يك معلم قرآن داده شود تا بهصورت تخصصی به ارائه مطالب در اين مراكز پرداخته شود.
وی در ادامه در رابطه با توان مديريتی مديران مؤسسات قرآنی بيان كرد: مديران اين مراكز بايد خود از اساتيد و نيروهای قرآنی باشند، اما اگر اينگونه نبود بايد در زمينه مديريتهای قرآنی دورههای آموزشی را برای آنها برگزار كرد.
حاجیشريف با اشاره به اينكه در حال حاضر مؤسسات موجود بهصورت سنتی عمل نمیكنند، افزود: برخی از مؤسسات كه در شهرستانها و روستاها فعاليت كرده و دورههای آموزشی برگزار میكنند، شايد هنوز به روشهای سنتی اداره میشوند، اما طبق بررسیهای انجامشده توسط سازمان تبليغات اسلامی، مؤسساتی كه تحت نظر ادارات تبليغات اسلامی استانها هستند، به شيوه روز اداره میشوند.
وی در ادامه با تأكيد بر اين كه در امر آموزش نقش اول برعهده معلم و نقش دوم را منابع آموزشی ايفا میكند، اظهار كرد: در حال حاضر در كشور و به عنوان مثال در وزارت آموزش و پرورش، منابع آموزشی كه استفاده و طبق آن عمل میشود، مناسب نيست؛ زيرا قرآن در كتب درسی دانشآموز با يك شيوه، در مدارس قرآن شيوهای ديگر و در كتابهای مقاطع راهنمايی نيز با يك شيوه آموزش داده میشود و حتی در جامعه نيز قرآن با شيوهای ديگر تدريس میشود كه اين موضوع، يك معضل است.
حاجیشريف با اشاره به راهكار گذر از اين وضعيت كجسليقهگی در روند مسير آموزش قرآن در كشور اظهار كرد: نياز است تا متوليان امور قرآنی طی جلساتی اين منابع را به يك شكل درآورده و در اختيار مراكز آموزشی قرار دهند.
وی در ادامه با تأكيد بر لزوم نظارت مستمر بر كارها و فعاليت مراكز قرآنی توسط سازمانهای متولی امور قرآنی و صدور مجوز افزود: نظارت بر كار مؤسسات قرآنی میتواند عاملی در پيشگيری از فعاليتهای احساسی و سليقهای اين مراكز باشد.
حاجیشريف با بيان اينكه وضعيت موجود در رابطه با محتوای آموزشی در كشور چندان مناسب نيست، گفت: اگر روشهای تدريس درست باشد و مؤسسات و مراكز قرآنی نيز با اصلاح شيوههای آموزشی و پرهيز از قرار دادن افراد در كلاسهای تكراری به آموزش بپردازند، هيچگاه دلزدگی در فرد ايجاد نمیشود.
اين پيشكسوت قرآی در ادامه با ذكر يك مثال افزود: گاهی اوقات برخی از افراد در اوقات فراغت خود به مؤسسهای قرآنی مراجعه كرده و در كلاسهای آموزش روخوانی و روانخوانی حضور میيابند؛ پس از اتمام كلاسها و مراجعه فرد در اوقات فراغت بعدی به اين مؤسسه، بازهم وی را در همان كلاس قرار میدهند كه اين خود باعث مخاطبگريزی میشود.
وی ادامه داد: بنابراين نياز است تا مؤسسه با برنامهريزی دقيق برای اوقات فراغت فرد، آموزههای لازم را در اولين سال مراجعه وی به او ارائه دهد و در مراجعههای بعدی ساير كلاسها را برای وی انتخاب كنند.
حاجیشريف در ادامه افزود: اگر دستگاهها با برنامهريزی مناسب سير آموزشی خود را بهصورت تعريفشده دنبال كنند، گريز فراگيران از ادامه آموزش كمتر خواهد شد و سازمان دارالقرآن در اين زمينه كارهای تخصصی لازم را انجام داده است.
وی در رابطه با تعدد و پراكندگی مؤسسات قرآنی، گفت: مؤسسات در صورت تأمين شدن از نظر مالی تأسيس میشوند؛ يعنی توانايی جذب مخاطب را دارند؛ در نتيجه هر قدر مؤسسات در جامعه بيشتر باشند به همان اندازه ثمربخشتر خواهند بود؛ آنچه كه در رابطه با فعاليت مؤسسات مهم است، هدايت، نظارت و در ادامه حمايت از اين مراكز قرآنی است.
اين پيشكسوت قرآنی با بيان اينكه تعدد و تقويت مؤسسات و خانههای قرآن در كنار يكديگر معنا میيابد، خاطرنشان كرد: زمانی كه يك خانه قرآن در روستايی راهاندازی میشود، بايد مديريت آن به يك معلم قرآن داده شود تا بهصورت تخصصی به ارائه مطالب در اين مراكز پرداخته شود.
