برنامههای دينی و قرآنی در مراكز علمی و تحصيلی مانند مدارس و دانشگاهها رابطه مستقيمی با زمان حضور دانشآموزان و دانشجويان دارد، به گونهای كه در كشور ما معمولاً با تعطيلی مراكز تحصيلی در ايام تابستان يا ايام امتحانات، امور فوق برنامه هم به تعطيلی میكشد.
همزمان با آغاز سال تحصيلی دانشآموزان در اول مهر و آغاز ترم جديد تحصيلی برای دانشجويان در شهريورماه، آرام آرام هسته اصلی فوقبرنامهها نيز شكل میگيرد، اين مسئله در دانشگاهها زمان بيشتری میگيرد، زيرا دانشآموزان با ورود به دانشگاه محيطی كاملا متفاوت را با دبيرستان تجربه میكنند.
اين تجربه ممكن است به چند ترم هم بيانجامد تا بالاخره دانشجو علاقه واقعی خود را از بين كانونهای مختلفی همچون كانون علمی، كانون قرآن و عترت، كانون بسيج، كانونهای هنری، كانونهای فعاليتهای خيريه و ... بيابد.
اين كانونها غالبا توسط داوطلبان دانشجويی اداره میشود كه خود اين افراد در طی ساليان حضور در دانشگاه باعث رشد و نمو آنها شدهاند و با اتمام زمان تحصيل جای خود را به نفرات ديگر میدهند، در اين بين فعاليت كانونها هم با افت و خيز زيادی مواجه میشود.
بسيار بوده است كانونهای موفقی كه به خاطر تلاش بدنه دانشجويی آن، از نخستين روز ورود دانشجويان به دانشگاه، تبليغات و اطلاعرسانی خود را آغاز كردند و باعث شدند دانشجويان جديدالورود تمركز اصلی خود را بر فوقبرنامهها در كلاسها و مباحث دينی و قرآنی صرف كنند.
در ديگر سو كانونهای موفق دانشگاهی قرآن و عترت بودند كه عليرغم كارنامه درخشان چندساله، با تعويض مسئولان و يا اتمام تحصيل دانشجويان فعال در آن دانشگاه با افت چشمگيری مواجه شد كه ديگر نتوانستند همچون گذشته برنامههای دينی و قرآنی را در دانشگاه سامان دهند و نتيجه آن شد كه دانشجويان علاقهمند به سمت ديگر برنامههای جانبی دانشگاه سوق پيدا كنند.
دانشجويان گروهی آرمانگرا و پويا هستند و ايستايی و درجا زدن را متعارض روحيه خود میدانند، عملكرد كانونهای قرآن و عترت در دانشگاه آن چنان حساس است كه يك تبليغ يا عملكرد نادرست و يا يك برنامه و تبليغ درست و حساب شده، میتواند در نخستين روزهای دانشگاه، دانشجو را تبديل به يك عضو دائمی فعال و يا بر عكس آن تبديل كند.
در اين بين بر روی مديران فرهنگی و دانشجويی دانشگاهها نيز نمیتواند خيلی حساب كرد، زيرا اين مسئولان در نهايت میتوانند با اختصاص بودجه و رايزنیهای ديگر زمينه اجرا و قوت برنامهها را بالا ببرند، اما در حقيقت نقشی در جذب دانشجويان به كانونها ندارند، بلكه دانشجويان فعال در خود كانونها هستند كه مهمترين تاثير را در جذب دانشجويان و اعضای جديد دارند.
دلسوزان و مسئولان برنامههای دينی و قرآنی در دانشگاهها و در راس آنها نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها شايسته است ترتيبی اتخاذ كنند كه بتوان از تجربيات فعالان قرآنی كانونهای قرآن و عترت در دانشگاهها استفاده بيشتری كرد تا با فارغالتحصيل شدن آنها نيز شكافی در شبكه دانشجوی مرتبط با اين كانونها ايجاد نشود.
حضور اين شبكه دانشجويی كه دربر دارنده سالها تجربه در عرصه برنامههای دينی و قرآنی در دانشگاهها است، منافاتی با ورود دانشجويان تازه وارد به مديريت و پذيرش مسئوليت اين كانونها ندارد، زيرا میتوان از تجربيات افراد قبلی در قالبهايی مانند هئيت مديره يا گروه مشاوران استفاده كرد.
سيدميلاد اوصياء