مدگرايی در چارچوب ارزشهای جامعه، مورد سفارش اسلام است
گروه انديشه: مدرس حوزه عليمه زينبيه(س) شهرستان سراوان گفت: مدگرايی بايد در چارچوب عرف و موازين اسلامی باشد و تنها در اين صورت است كه موجب زيبايی و جمال افراد میشود.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه سيستان و بلوچستان، مهناز محمدگلی، كارشناس علوم قرآنی و مدرس حوزه عليمه زينبيه(س) شهرستان سراوان در نشست دينی «مد و مدگرايی از منظر اسلام» كه 10 مهرماه در اين شهرستان برگزار شد، اظهار كرد: انسانها بهطور فطری تنوعطلب و همچنين بهدنبال زيبايی ديدن و زيبا بودن هستند.
وی در ادامه عنوان كرد: جوانی، فصل شور و شكوفايی و سرآغاز ورود انسان به جهان رنگارنگ است، بنابراين تنوعدوستی و نوگرايی در اين دوره به اوج خود میرسد.
مدرس حوزه عليمه زينبيه(س) شهرستان سراوان بيان كرد: از عوامل پيدايش مد میتوان به تنوعطلبی، زيبايیخواهی، انگيزه رقابت و چشم وهمچشمی با ديگران اشاره كرد.
وی افزود: هر آنچه كه به نام « مد» وارد جامعه ما میشود، بايد ابتدا از لحاظ فرهنگی، دينی و اجتماعی مورد ارزيابی قرار گرفته و ميزان هماهنگی و مطابقت آن با نظام ارزشی جامعه سنجيده شود.
محمدگلی تصريح كرد: مدگرايی بايد در چارچوب عرف و ارزشهای جامعه و مطابق با موازين اسلامی باشد و تنها در اين صورت است كه موجب زيبايی و جمال افراد میشود.
مدرس حوزه عليمه زينبيه(س) سراوان بیان كرد: اسلام نه تنها خودآرايی را منع نمیكند؛ بلكه اگر به روشی معقول صورت گيرد، بر آن تأكيد نيز میكند، اما همواره از افراط و تفريط در هر چيزی منع میكند.
وی در ادامه عنوان كرد: جوانی، فصل شور و شكوفايی و سرآغاز ورود انسان به جهان رنگارنگ است، بنابراين تنوعدوستی و نوگرايی در اين دوره به اوج خود میرسد.
مدرس حوزه عليمه زينبيه(س) شهرستان سراوان بيان كرد: از عوامل پيدايش مد میتوان به تنوعطلبی، زيبايیخواهی، انگيزه رقابت و چشم وهمچشمی با ديگران اشاره كرد.
وی افزود: هر آنچه كه به نام « مد» وارد جامعه ما میشود، بايد ابتدا از لحاظ فرهنگی، دينی و اجتماعی مورد ارزيابی قرار گرفته و ميزان هماهنگی و مطابقت آن با نظام ارزشی جامعه سنجيده شود.
محمدگلی تصريح كرد: مدگرايی بايد در چارچوب عرف و ارزشهای جامعه و مطابق با موازين اسلامی باشد و تنها در اين صورت است كه موجب زيبايی و جمال افراد میشود.
مدرس حوزه عليمه زينبيه(س) سراوان بیان كرد: اسلام نه تنها خودآرايی را منع نمیكند؛ بلكه اگر به روشی معقول صورت گيرد، بر آن تأكيد نيز میكند، اما همواره از افراط و تفريط در هر چيزی منع میكند.
