مهدی رجبی فروتن، سخنگوی اسبق سازمان سينمايی و كارشناس سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان مطلب فوق اظهار كرد: از نگاه من برپايی جشنوارههای سينمايی اقدامی برای هزينهكرد بودجه است، زيرا به هيچ وجه تعداد زياد جشنوارهها را نمیتوان به معنای رونق سينمای يك كشور قلمداد كرد؛ به عنوان مثال در كشورهايی چون آمريكا و هند ساليانه نزديك به 1000 فيلم توليد میشود، اما تعداد جشنوارههايشان شايد به پنج فستيوال هم نرسد، پس آيا بايد گفت كه سينمای آنها كم رونق است؟
وی افزود: در كشور ما هر نهادی برای صرف بودجه، آسانترين راهی كه به نظرش میرسد برگزاری جشنواره است؛ چرا كه با برپايی يك مراسم افتتاحيه _ اختتاميه، نمايش فيلم در سالنهای بدون تماشاگر و دعوت از چند هنرپيشه جشنوارهای برگزار میشود كه قادر است ابزاری در دست مديران باشد تا به واسطه آن ادعای كار فرهنگی داشته باشند.
اين كارشناس سينما افزود: من به راحتی قادرم حداقل 10 جشنواره را نام ببرم كه پس از يك يا دو دوره برگزاری به دست فراموشی سپرده شدهاند، چون با آمدن مدير بعدی به دليل اختلاف سليقه آن رويداد ديگر برگزار نشده است؛ جشنوارههايی چون؛ كوثر، ياس، كيش نمونههايی از اين دسته رويدادهای بدون كاركرد هستند. در اين ميات تنها جشنواره فيلم فجر را میتوان به عنوان رويدادی تأثيرگذار در سينمای كشورمان نام برد.
مديركل سابق همكاریهای سمعی و بصری در وزارت ارشاد درباره جشنواره فيلم كودك هم چنين نظر داد: فستيوال فيلم كودك هم كه از دوشنبه آغاز به كار میكند را میشود از اين دستهبندی محسوب كرد، البته بهتر است اين فستيوال را رويدادی ويدئويی بناميم چون اكثريت كارها فيلمهايی ويدئويی هستند. اين وضعيت در شرايطی است كه قادريم اين جشنواره را در يكی از زير مجموعههای فستيوال فجر برگزار كنيم؛ اقدامی كه به نظرم تاثيرگذاری بيشتری دارد.
رجبی فروتن در پاسخ به اين سؤال كه در دوران كاری خود در سازمان سينمايی آيا با برگزاری جشنوارههای مختلف سينمايی مخالفت كرده است؟ گفت: هيچ مدير و مسئولی در سازمان سينمايی نمیتواند با برگزاری جشنوارهها مخالفت كند، چون كار اين بخش (سازمان سينمايی) برگزاری جشنواره است، بنابراين عملا مخالفت با اين قبيل كارها به هيچ وجه خريدار ندارد. نكته ديگر اينكه بسياری از جشنوارههايی كه برگزار میشود ربطی به سازمان سينمايی ندارد، زيرا نهاد يا سازمانهای مختلف تنها برای دريافت مجوز از سازمان سينمايی اجازه میگيرند، والا ديگر كارها را مستقل انجام میدهند.
وی در پاسخ به پرسش پايانی مبنی بر اينكه برگزاری جشنوارههای دينی تا چه حد در رونق اين دسته مضامين در سينما مثمرثمر بوده است؟ توضيح داد: هيچ جامعهای با برگزاری يك جشنواره سينمايی، دينی يا غير دينی نمیشود. برای مثال آيا برگزاری جشنواره كوثر باعث رواج حجاب يا عفاف در جامعه شد؟ پس همانگونه كه گفتم اين قبيل رويدادها هيچگاه ضامن رونق چيزی در سينما نخواهند مگر همان پر كردن بيلان كاری مديران.