فرزانه بازدار، مدرس حوزه و دانشگاههای زنجان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با تأكيد بر اينكه يكی از علل بروز جدايی و طلاق میان زوجهای جوان، عدم پايبندی طرفين به معيارهايی همچون حجاب و عفاف است، گفت: كمرنگ بودن عناصری همچون رعايت حجاب و عفاف در مجامع عمومی، در درازمدت سبب ايجاد حس بیاعتمادی در زوجين شده و همين امر ازهمپاشيدگی زندگی را در پی خواهد داشت.
وی افزود: با توجه به اينكه ابعاد حجاب و عفاف، تنها مربوط به افراد در درون خانواده نبوده و تكتك افراد جامعه نيز در اين امر دخيل هستند، مشاهده تبعات بدحجابی در جامعه و عدم رعايت حريم و حدود عفت میان افراد جامعه، سبب میشود تا آرامش روانی كه بايد در خانه و میان اعضای خانواده تأمين شود، دچار اختلال شود و اين امر به خودی خود، پايههای خانوادگی را دچار تزلزل میكند.
مدرس حوزه و دانشگاههای زنجان با اشاره به اينكه گاهی در مراسم ازدواج نيز رعايت نكردن حدود و حریمهای عفت میان شركتكنندگان، ارتباطات نامعقولی پديد میآيد، ابراز كرد: دين مبين اسلام، حجاب و عفاف را بهعنوان حريمی برای افراد قرار داده است تا نفس تنوعطلب انسان، با مشاهده بیحجابی و يا و بدحجابی در جامعه بهدنبال مقايسه نباشد.
بازدار تصريح كرد: متأسفانه گاهی افراد به اين نكته توجه ندارند كه وضعيت فيزيولوژيكی انسان در طول زمان ثابت نبوده و با گذشت زمان، برخی زيبايیهای ظاهری در آنان كمرنگ میشود و اين امر جنبه عمومی دارد و استثنائی ندارد؛ از اينرو مقايسه موارد ظاهری كه بدون حجاب و بدون هزينه در معرض ديد افراد در جامعه قرار میگيرند، بنيانهای خانوادهها را سست میكند.
وی با بيان اينكه گاهی حفظ حريم خانواده، يكی از اهداف رعايت حجاب و عفاف از ديدگاه اسلام است، خاطرنشان كرد: دين اسلام موافق محدود كردن افراد نيست، بلكه از انسان به اندازهای انتظار دارد تا با رعايت حريمها، سبب شوند تا شخصيت انسانی او در درجه اول در مجامع عمومی مطرح شود و نه جنسيت وی.
اين كارشناس مسائل مذهبی با اشاره به بخشی از آيه 187 سوره مباركه بقره كه در آن آمده است: «هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ؛ آنان براى شما لباسى هستند و شما براى آنان لباسى هستيد»، تأكيد كرد: زن و مرد بايد در جامعه به اندازهای حدود و حريمهای عفت و حيا را رعايت كنند تا كرامت انسانی زير سؤال نرود؛ چراكه آنان لباس يكديگر هستند.
مدرس حوزه و دانشگاههای زنجان عنوان كرد: والدين بايد از دوران كودكی و همزمان با آغاز سه سالگی كودك كه شخصيت او در حال شكلگيری است، حريم و حدود شخصی را به او آموزش دهند و اين آموزشها بايد تا رسيدن به سن تكليف بهصورت تدريجی به او ارائه شود.
بازدار در پايان يادآور شد: اين امر كه ريشه زذايل اخلاقی به مرور زمان در اثر تكرار در انسان محكم میشود، صحيح است اما دليل بر اين نيست كه زوجين با ورود به زندگی مشتر نمیتوانند آموزش حفظ حريم را دريافت كنند؛ چراكه اسلام بر اين موضوع تأكيد دارد كه انسان در هر زمانی قابليت تغيير شخصيت خود را دارد.