سلامت معنوی؛ ارتباط ويژه با خدا، خود و ديگران
گروه سلامت: رئيس گروه سلامت معنوی فرهنگستان علوم پزشكی با ارائه تعريفی از سلامت معنوی از منظر اسلامی، گفت: سلامت معنوی، اعتقاد داشتن به ذات لايزال الهی در همه امور است كه با ايجاد بينش و نگرش خاص، سبب ارتباط ويژه فرد با خداوند، خود، ديگران و جهان پيرامون میشود.
فريدون عزيزی، رئيس گروه سلامت معنوی فرهنگستان علوم پزشكی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به آغاز فعاليت گروه سلامت معنوی فرهنگستان از حدود يك سال و نيم قبل، اظهار كرد: اين گروه در ابتدا با تعريف سلامت معنوی و تنظيم مفاهيم آن تلاش كرد اين مفهوم و معنا را به پزشكی باز گرداند زيرا در قرون اخير و به دليل پيشرفتهای علمی در پزشكی و تأثر از تلاشهای فرهنگ غربی برای جدا كردن مسايل دينی از امور مختلف از اين معنا و مفهوم در عرصه پزشكی نيز باز ماندهايم.
وی با اشاره به اهمال نسبت به مسايل معنوی در پزشكی امروزی، افزود: اين در حالی است كه در نوشتهها و طبابتهای پيشينيان، معنويت وجود داشته و اطبای گذشته به عنوان حكيم در پزشكی به حكمت، دين و فقه هم آشنايی داشتند اما در قرون اخير، پزشكی به عنوان يك مسئله صرفا فيزيكی و روانی شناخته و كمتر در آن به مسايل معنوی توجه میشود.
عزيزی با اشاره به تصويب سلامت معنوی به عنوان يكی از ابعاد سلامت در سازمان جهانی بهداشت، گفت: سازمان جهانی بهداشت از حدود 27 سال پيش با پيشنهاد نماينده نروژ، سلامت معنوی را به عنوان يكی از ابعاد سلامت به بحث گذارد و آن را تصويب كرد و به كشورهای تابعه خود اعلام كرد در صحبت از سلامت، چهار بعد آن را كه عبارتند از سلامت جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی در نظر بگيرند.
وی با اشاره به اجماع نظر در مورد ضرورت برخورداری از هر چهار بعد سلامت برای سلامت كامل فرد، ابراز تاسف كرد كه اگرچه اقدامات زيادی در مورد سلامت معنوی در كشورهای جهان انجام شده است اما اين بحث هنوز در مراحل اوليه است به طوریكه بيش از هزار مقاله در مورد تحقيقات و تجربيات مربوط به سلامت معنوی در سطح بينالمللی ارائه شده ولی ابهامات زيادی در مورد اين مسئله وجود دارد.
عزيزی با ارائه تعريفی از سلامت معنوی به ويژه از منظر اسلامی، گفت: سلامت معنوی يعنی اعتقاد داشتن به ذات لايزال الهی در همه امور از ابتدا، انتها، منشا، پنهان و آشكار آنها كه سبب شود فرد ارتباط ويژهای را با خداوند، خود، ديگران و جهان پيرامون خود داشته باشد و بينش و نگرش خاصی پيدا كند.
وی با اشاره به اينكه سلامت معنوی با سه بعد ديگر سلامت جسمی، روحی و اجتماعی ارتباط دارد و بر آنها تاثيرگذار است، افزود: چنين ارتباط ويژهای با خداوند در سايه سلامت معنوی در اعمال فرد تاثير دارد به طوری كه سلامت روحی و معنوی خوبی در درون فرد و در ارتباط او با ديگران رقم میزند.
عزيزی با اشاره به تلاشهای گروه سلامت معنوی برای تدوين ابزارهايی جهت اندازه گيری سلامت معنوی در افراد و جامعه، گفت: اين امر بسيار دشوار بود به طوری كه حدود يك سال گروهی از فرهيختگان و دانشمندان بر روی اين مسئله وقت صرف كردند و در حال حاضر خوشبختانه پس از اين مدت، مراحل مختلف ارزيابیها و سنجش پايابی و روايی طی شده است و نتايج آن اعلام میشود.
وی با اشاره به اهمال نسبت به مسايل معنوی در پزشكی امروزی، افزود: اين در حالی است كه در نوشتهها و طبابتهای پيشينيان، معنويت وجود داشته و اطبای گذشته به عنوان حكيم در پزشكی به حكمت، دين و فقه هم آشنايی داشتند اما در قرون اخير، پزشكی به عنوان يك مسئله صرفا فيزيكی و روانی شناخته و كمتر در آن به مسايل معنوی توجه میشود.
عزيزی با اشاره به تصويب سلامت معنوی به عنوان يكی از ابعاد سلامت در سازمان جهانی بهداشت، گفت: سازمان جهانی بهداشت از حدود 27 سال پيش با پيشنهاد نماينده نروژ، سلامت معنوی را به عنوان يكی از ابعاد سلامت به بحث گذارد و آن را تصويب كرد و به كشورهای تابعه خود اعلام كرد در صحبت از سلامت، چهار بعد آن را كه عبارتند از سلامت جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی در نظر بگيرند.
وی با اشاره به اجماع نظر در مورد ضرورت برخورداری از هر چهار بعد سلامت برای سلامت كامل فرد، ابراز تاسف كرد كه اگرچه اقدامات زيادی در مورد سلامت معنوی در كشورهای جهان انجام شده است اما اين بحث هنوز در مراحل اوليه است به طوریكه بيش از هزار مقاله در مورد تحقيقات و تجربيات مربوط به سلامت معنوی در سطح بينالمللی ارائه شده ولی ابهامات زيادی در مورد اين مسئله وجود دارد.
عزيزی با ارائه تعريفی از سلامت معنوی به ويژه از منظر اسلامی، گفت: سلامت معنوی يعنی اعتقاد داشتن به ذات لايزال الهی در همه امور از ابتدا، انتها، منشا، پنهان و آشكار آنها كه سبب شود فرد ارتباط ويژهای را با خداوند، خود، ديگران و جهان پيرامون خود داشته باشد و بينش و نگرش خاصی پيدا كند.
وی با اشاره به اينكه سلامت معنوی با سه بعد ديگر سلامت جسمی، روحی و اجتماعی ارتباط دارد و بر آنها تاثيرگذار است، افزود: چنين ارتباط ويژهای با خداوند در سايه سلامت معنوی در اعمال فرد تاثير دارد به طوری كه سلامت روحی و معنوی خوبی در درون فرد و در ارتباط او با ديگران رقم میزند.
عزيزی با اشاره به تلاشهای گروه سلامت معنوی برای تدوين ابزارهايی جهت اندازه گيری سلامت معنوی در افراد و جامعه، گفت: اين امر بسيار دشوار بود به طوری كه حدود يك سال گروهی از فرهيختگان و دانشمندان بر روی اين مسئله وقت صرف كردند و در حال حاضر خوشبختانه پس از اين مدت، مراحل مختلف ارزيابیها و سنجش پايابی و روايی طی شده است و نتايج آن اعلام میشود.
