بنده بايد با تمام چهره و هويت به خداوند توجه كند
استاد برجسته حوزه علميه قم گفت: بنده بايد با تمام چهره و هويت به خداوند توجه كند، حتی در دعا و نيايش نيز بايد چنين باشد و در عبادت و نماز هم با تمام چهره بگويد «اياك نعبد و اياك نستعين».
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، آيتاللهالعظمی عبداالله جوادی آملی از استادان برجسته حوزه علميه قم و مفسر تفسير تسنيم، 18 مهرماه در جلسه هفتگی درس اخلاق كه با حضور حوزويان، دانشگاهيان و سپاهيان در محل نمازخانه بنياد بينالمللی علوم وحيانی اسرا در شهر قم برگزار شد، اظهار كرد: خدای سبحان همواره لطف و رحمت و كرامتش را به روی بندگان خود باز كرده است و خدا چون يك حقيقت ناب خدايی است، وقتی پاسخ بندهاش را میدهد با تمام ذات روبروی بندهاش است.
وی افزود: اگر خداوند به يك بنده توجه كند، با تمام جهت به او توجه كرده است، زيرا خداوند جزء ندارد كه بگوييم او نيمنگاه میكند، بلكه خداوند با تمام اسماءالحسنی و جهات به انسان توجه دارد، همچنين وجود پيامبر(ص) كه مظهر تام خداوند بوده، چنين است كه وقتی با كسی صحبت میكنند با تمام چهره او را نگاه میكنند و سرّ آن اين است كه هرگز حضرت نيمنگاه نداشتند. مثلا فردی در حال يك مصاحبه و ضبط آن است اين فرد برخی مواقع يك نيمنگاه به مصاحبهكننده دارد و گاهی هم يك نيمنگاهی به تصويربردار میاندازد، اما وجود پيامبر(ص) با تمام چهره به مخاطبش نگاه میكند، زيرا ايشان مظهر خداوند است.
اين استاد برجسته حوزه علميه قم عنوان كرد: حال اگر خداوند به ما خطاب كرد «يا ايها الناس، يا ايها الذين امنو»؛ يعنی اينكه خداوند با تمام اسماء به ما نگاه میكند و در مقابل اگر ما گفتيم «يا الله» بايد با تمام هويت به سمت خدا برويم و يا الله بگوييم و اگر هم مخاطب خداوند قرار گرفتيم، بايد با تمام هويت به سمت خدا برويم. حال اگر برخی از دعاهايمان مستجاب نمیشود، به اين دليل است كه فقط بخشی از توجه ما به خداوند است و بخشی از توجه ما به جای ديگر است؛ بلكه نيمرخ ما به خدا توجه میكند و برخی از توجه ديگرش به امكانات خودش است و چنين دعايی كامل نيست و راز استجابت نشدن دعا همين توجه نيمرخ به خداوند است.
وی ادامه داد: ما بايد با تمام چهره و هويت به خداوند توجه كنيم، حتی در دعا و نيايش نيز بايد چنين باشيم و در عبادت و نماز هم با تمام چهره بگوييم «اياك نعبد و اياك نستعين»، خداوند از هر موجودی به ما نزديكتر است و ما هر جا باشيم خداوند با تمام اسماءالحسنی با ما است، پس ما بايد با تمام جهات به سمت خدا حركت كنيم.
معظمله بيان كرد: به ما فرمودهاند كه شما از صحيفه نفستان غفلت نكنيد، كتاب آن نيست كه با قلم و كاغذ در بيرون جان ما نوشته شده باشد، قسمت اصلی اين كتاب در جان و نفس ما است كه قلب حقايق را در اين صحيفه مینويسد و اين صحيفه در قيامت بيرون میآيد و باز میشود و ما هر چه فكر و عمل كردهايم، در اين صحيفه نفس نوشته شده است و به هيچ وجه قابل انكار نيست، لذا انسان در قيامت هيچ راهی برای انكار آن ندارد.
وی افزود: اگر خداوند به يك بنده توجه كند، با تمام جهت به او توجه كرده است، زيرا خداوند جزء ندارد كه بگوييم او نيمنگاه میكند، بلكه خداوند با تمام اسماءالحسنی و جهات به انسان توجه دارد، همچنين وجود پيامبر(ص) كه مظهر تام خداوند بوده، چنين است كه وقتی با كسی صحبت میكنند با تمام چهره او را نگاه میكنند و سرّ آن اين است كه هرگز حضرت نيمنگاه نداشتند. مثلا فردی در حال يك مصاحبه و ضبط آن است اين فرد برخی مواقع يك نيمنگاه به مصاحبهكننده دارد و گاهی هم يك نيمنگاهی به تصويربردار میاندازد، اما وجود پيامبر(ص) با تمام چهره به مخاطبش نگاه میكند، زيرا ايشان مظهر خداوند است.
اين استاد برجسته حوزه علميه قم عنوان كرد: حال اگر خداوند به ما خطاب كرد «يا ايها الناس، يا ايها الذين امنو»؛ يعنی اينكه خداوند با تمام اسماء به ما نگاه میكند و در مقابل اگر ما گفتيم «يا الله» بايد با تمام هويت به سمت خدا برويم و يا الله بگوييم و اگر هم مخاطب خداوند قرار گرفتيم، بايد با تمام هويت به سمت خدا برويم. حال اگر برخی از دعاهايمان مستجاب نمیشود، به اين دليل است كه فقط بخشی از توجه ما به خداوند است و بخشی از توجه ما به جای ديگر است؛ بلكه نيمرخ ما به خدا توجه میكند و برخی از توجه ديگرش به امكانات خودش است و چنين دعايی كامل نيست و راز استجابت نشدن دعا همين توجه نيمرخ به خداوند است.
وی ادامه داد: ما بايد با تمام چهره و هويت به خداوند توجه كنيم، حتی در دعا و نيايش نيز بايد چنين باشيم و در عبادت و نماز هم با تمام چهره بگوييم «اياك نعبد و اياك نستعين»، خداوند از هر موجودی به ما نزديكتر است و ما هر جا باشيم خداوند با تمام اسماءالحسنی با ما است، پس ما بايد با تمام جهات به سمت خدا حركت كنيم.
معظمله بيان كرد: به ما فرمودهاند كه شما از صحيفه نفستان غفلت نكنيد، كتاب آن نيست كه با قلم و كاغذ در بيرون جان ما نوشته شده باشد، قسمت اصلی اين كتاب در جان و نفس ما است كه قلب حقايق را در اين صحيفه مینويسد و اين صحيفه در قيامت بيرون میآيد و باز میشود و ما هر چه فكر و عمل كردهايم، در اين صحيفه نفس نوشته شده است و به هيچ وجه قابل انكار نيست، لذا انسان در قيامت هيچ راهی برای انكار آن ندارد.
