تبليغ چهره به چهره در رأس برنامههای تبليغی مبلغان قرار گيرد
گروه انديشه: استاد حوزه و دانشگاه قم با بیان اينكه تبليغ دين اسلام و جلوگيری از ترويج بدعتها وظيفه مهم مبلغان است، تأكيد كرد: تبليغ چهره به چهره در رأس برنامههای تبليغی مبلغان قرار گيرد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه اردبيل، حجتالاسلام محمد روحی، استاد اعزامی از قم روز شنبه، 20 مهرماه در كارگاه آموزشی تخصصی مبلغان شهرستان خلخال به ويژگیهای حكومت اسلامی، ولايت فقيه، ولايت مطلقه فقيه و حكومت جمهوری اسلامی اشاره كرد و مهمترين وظيفه مبلغان را تبليغ دين اسلام و جلوگيری از ترويج بدعتها عنوان كرد.
وی در ادامه به روابط چهارگانه انسان يعنی رابطه انسان با خود، انسان با خدا، انسان با محيط و انسان با ديگران اشاره كرده و گفت: در اين ميان دين وظايف و محدوديتها را مشخص میكند و برای تمام روابط انسانی تعريف و قانون خاص خود را دارد اما در تعريفی كه از دين در غرب میشود دين حق دخالت در سياست و امور خانواده و جامعه را ندارد و غرب دين را فقط در روابط انسان با خدا محدود میكند در حالیكه دين در اسلام روابط انسان را در سه محيط فكر، گرايش و عمل مشخص میكند.
استاد حوزه و دانشگاه قم در ادامه قلمرو ولايت فقيه را در حوزه قضاوت، مرجعيت و حكومت بر جامعه تشريح كرد و درخصوص سيستم حكومت اسلامی در ادوار مختلف تاريخی گفت: يكی از اشكالاتی كه بعضیها به حكومت جمهوری اسلامی میگيرند اين است كه شبيه حكومت پيامبر اسلام(ص) و حضرت علی(ع) نيست و با سيستم حكومتی آن بزرگواران سازگار نيست بهعنوان مثال در بحث تفكيك قوای سهگانه و نظاير آن، در حالی كه بايد درنظر داشت كه سيستم حكومتداری در زمانها و شرايط مختلف بايد متفاوت باشد و شرايط اجتماعی سيستم حكومتی متناسب با زمان را تعيين میكند.
وی در ادامه تصريح كرد: در نگاه دينی، تبليغ و ارتباطات بايد با اهدافی اخلاق محور دنبال شود و توصيههای فراوانی در آموزههای اسلامی وجود دارد كه راههای رسيدن به اين اهداف را در اختيار ما قرار میدهد.
حجتالاسلام روحی ادامه داد: توجه به اين نكته نيز ضروری است كه پيامبران و اوليای الهی، گرچه در تبليغ از روشهای معمول در زمان خويش يا همان روش سنتی استفاده میكردند، اما نمیتوان روشهای ديگر كه در طول زمان و با پيشرفت دانش بشری بهوجود آمده را در تقابل با رفتار پيامبران دانست؛ زيرا تعاليم دينی مرتبط با تبليغ، بيش از آن كه به ابزار ارتباطی بپردازد، به انگيزههای ايجاد ارتباط پرداخته و میدانيم كه نوع انگيزه و هدف را نمیتوان عنصری وابسته به زمان و يا وابسته به ابزار دانست.
وی در ادامه به روابط چهارگانه انسان يعنی رابطه انسان با خود، انسان با خدا، انسان با محيط و انسان با ديگران اشاره كرده و گفت: در اين ميان دين وظايف و محدوديتها را مشخص میكند و برای تمام روابط انسانی تعريف و قانون خاص خود را دارد اما در تعريفی كه از دين در غرب میشود دين حق دخالت در سياست و امور خانواده و جامعه را ندارد و غرب دين را فقط در روابط انسان با خدا محدود میكند در حالیكه دين در اسلام روابط انسان را در سه محيط فكر، گرايش و عمل مشخص میكند.
استاد حوزه و دانشگاه قم در ادامه قلمرو ولايت فقيه را در حوزه قضاوت، مرجعيت و حكومت بر جامعه تشريح كرد و درخصوص سيستم حكومت اسلامی در ادوار مختلف تاريخی گفت: يكی از اشكالاتی كه بعضیها به حكومت جمهوری اسلامی میگيرند اين است كه شبيه حكومت پيامبر اسلام(ص) و حضرت علی(ع) نيست و با سيستم حكومتی آن بزرگواران سازگار نيست بهعنوان مثال در بحث تفكيك قوای سهگانه و نظاير آن، در حالی كه بايد درنظر داشت كه سيستم حكومتداری در زمانها و شرايط مختلف بايد متفاوت باشد و شرايط اجتماعی سيستم حكومتی متناسب با زمان را تعيين میكند.
وی در ادامه تصريح كرد: در نگاه دينی، تبليغ و ارتباطات بايد با اهدافی اخلاق محور دنبال شود و توصيههای فراوانی در آموزههای اسلامی وجود دارد كه راههای رسيدن به اين اهداف را در اختيار ما قرار میدهد.
حجتالاسلام روحی ادامه داد: توجه به اين نكته نيز ضروری است كه پيامبران و اوليای الهی، گرچه در تبليغ از روشهای معمول در زمان خويش يا همان روش سنتی استفاده میكردند، اما نمیتوان روشهای ديگر كه در طول زمان و با پيشرفت دانش بشری بهوجود آمده را در تقابل با رفتار پيامبران دانست؛ زيرا تعاليم دينی مرتبط با تبليغ، بيش از آن كه به ابزار ارتباطی بپردازد، به انگيزههای ايجاد ارتباط پرداخته و میدانيم كه نوع انگيزه و هدف را نمیتوان عنصری وابسته به زمان و يا وابسته به ابزار دانست.
