حفظ كل قرآن برای خردسالان در فاصلهای بين 5 تا 8 سال انجام شود
گروه فعاليتهای قرآنی: حافظ كل قرآن با بيان اينكه تعجيل در حفظ خردسالان به منظور حفظ كل قرآن در مدت يك سال نخستين آسيب موجود در بحث حفظ خردسالان است، اظهار كرد: حفظ كل قرآن برای خردسالان و كودكان بايد در فاصله بين پنج تا هشت سال انجام شود.
حسن رجبی، حافظ كل قرآن كريم در بخش نخست گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، اظهار كرد: روش ايما و اشاره كه يك روش ابداعی با نشانهها و علائم ناشناخته برای آموزش حفظ قرآن به خردسالان بوده و در برخی موسسات مورد استفاده قرار میگيرد، به هيچ عنوان قابل قبول نبوده و در هيچ جای دنيا شناخته شده نيست.
اين حافظ قرآن در بخش دوم اين گفتوگو به مشكلات و آسيبهای موجود در بحث حفظ خردسالان اشاره كرد و گفت: اولين معزل و آسيبی كه به نظر میرسد در حفظ خردسالان وجود دارد، تعجيل خانوادهها در حفظ خردسالان است و برخی از خانوادهها به قدری در حافظ شدن فرزندان خود عجله دارند كه از مربی قرآنی فرزندشان میخواند در طول يك سال حافظ كل قرآن تربيت كند.
وی با يادآوری اينكه برخی از خانوادهها از عواقب تعجيل در حفظ قرآن اطلاع ندارند و نمیدانند كه حفظ كل قرآن در يك يا دو سال چه مشكلاتی برای كودكان و خردسالان به همراه خواهد داشت، افزود: حفظ قرآن بايد آرام و آهسته انجام شود و اين تفكر كه بچهها بايد تا سن هشت يا 9 سالگی حافظ كل قرآن باشند، تفكر اشتباهی است كه متاسفانه در برخی از خانوادهها ديده میشود.
اين حافظ قرآن ادامه داد: حفظ قرآن به تنهايی فقط حفظ است و خانوادهها بايد اين تفكر را كه فرزندانشان بايد در يك مدت زمان مشخص حافظ كل قرآن شوند را از خود دور كنند و اگر میخواهند فرزندان حافظ كل قرآن داشته باشند، بايد اجازه دهند كه بچهها حفظ قرآن را در فاصله بين پنج سال تا هشت سال به اتمام برسانند و نبايد كاری كنند كه فشار زيادی به بچهها وارد شده و در نهايت منجر به زدگی بچهها از قرآن شود، همچنين بايد شرايطی فراهم شود كه بچهها در كنار بازی و تحصيل هر سال تعدادی از اجزاء قرآن را نيز حفظ كنند.
وی در ادامه با يادآوری اينكه بچهها در سن خردسالی بايد همانند همسن و سالهای خود بازی كنند و سرگرمیهای خود را داشته باشند و در كنار آن نيز با قرآن انس داشته باشند، ادامه داد: برخی از خانوادهها دوست دارند كه فرزندان پنج يا شش ساله آنها در جمعهای قرآنی خطابه بخوانند، البته هماكنون نيز بچههايی هستند كه در سنين پايين كه بايد به دنبال بازی باشند، در مجالس بزرگترها به خطابه میپردازند، در صورتی كه هيچ لزومی ندارد يك شش يا هفت ساله و حتی بزرگتر در جمعی خطابه بخواند و بهتر است كه مفاهيم قرآنی در اين سنين نيز به صورت گذرا و در حد مفاهيمی كه مورد نياز كودكان در اين سنين است، مورد توجه و تأكيد قرار گيرد.
رجبی با عنوان اين مطلب كه نيازی نيست بچهها در سنين پايين با تمامی مفاهيم و معانی آيات قرآنی آشنا شوند، گفت: به طور مثال چه لزومی دارد كه خردسالان در سنين خردسالی با آيات طلاق و ازدواج و ساير موضوعاتی كه با گروه سنی آنها هيچ ارتباطی ندارد، آشنا شوند و همچنين احكام نيز بايد در حد و اندازه سن فرزندان بيان شود و بهتر است آياتی با مضامين دروغگويی، غيبت، تهمت، احترام و نيكی به پدر و مادر و ... كه مناسب بچهها است، برای آنان بيان شود؛ نه اينكه كودكان در سنين پايين وارد تفسير و مفاهيم قرآن شوند.
وی با بيان اينكه برخی از موسسات قرآنی در زمينه خردسالان خيلی ضعيف كار میكنند، گفت: موسسات قرآنی ما بايد در بحث آموزش قرآن و حفظ خردسالان اصولی كار كنند تا بچههايی كه در كلاسهای قرآنی اين موسسات تربيت میشوند، از نظر صوت و لحن در تلاوت قرآن مشكلی نداشته باشند، البته هماكنون به اين شكل نبوده و گاهی اوقات مشاهده میكنيم بچههايی كه خروجی برخی از موسسات قرآنی هستند، از نظر صوت و لحن و تجويد بسيار فقير هستند.
رجبی در ادامه با اشاره به مسابقات قرآن كه به صورت كشوری از سوی سازمان اوقاف هر ساله برگزار میشود، اظهار كرد: اگر يك ارزيابی و برآورد از اين مسابقات كه مسابقات رسمی قرآن در كشور است، داشته باشيم، مشاهده خواهيم كرد كه در بخش نوجوانان اين مسابقات كه زير 16 سال هستند، هر ساله فقط چند نفر برتر هستند و خروجی اين مسابقات بسيار ضعيف است و اين ضعف در كمبود قاريان و حافظان برجسته قرآن در گروه سنی زير 16 سال به دليل بیتوجهی به اين مسئله است و بيشتر توجهها به مباحثی از جمله خطابه، اجرای روشهای اشتباه مانند ايما و اشاره و ... است و از اصل قرآن كه قرائت و حفظ آن است، غافل شدهايم.
وی با يادآوری اينكه مساجد، موسسات قرآنی و نهادهای متولی حفظ خردسالان بايد بيشتر از اينها بر روی حفظ خردسالان كار كنند و به تربيت حافظان واقعی قرآن در مدت زمان استاندارد بپردازند، ادامه داد: البته باز هم بايد تأكيد داشته باشيم كه هدف نهايی از آموزش خردسالان، حفظ آيات قرآن نيست، بلكه هدف نهايی از تربيت خردسالان بايد آشنايی آنها با ترجمه و تفسير قرآن باشد و اين كار پلهپله و آهسته و پيوسته انجام شود.
اين حافظ كل قرآن در بخش پايانی سخنان خود به جلسات سنتی حفظ كه از گذشته وجود داشته و بيشتر حافظان قرآن با حضور در اين جلسات به حفظ قرآن پرداختهاند، گفت: سازمان دارالقرآنالكريم به تازگی 50 جلسه محوری و ثابت حفظ قرآن را در استانهای كشور راهاندازی كرده كه چنين جلسات تخصصی بايد برای هميشه استمرار داشته باشند و هيچ گاه متوقف نشوند تا از دل اين جلسات سنتی حفظ قرآن، حافظان واقعی قرآن تربيت شوند؛ همان گونه كه هماكنون شاهد آن هستيم كه اساتيد حفظ قرآنی كه در سطح بينالمللی مطرح هستند، از همين جلسات سنتی حفظ قرآن بيرون آمدهاند.
اين حافظ قرآن در بخش دوم اين گفتوگو به مشكلات و آسيبهای موجود در بحث حفظ خردسالان اشاره كرد و گفت: اولين معزل و آسيبی كه به نظر میرسد در حفظ خردسالان وجود دارد، تعجيل خانوادهها در حفظ خردسالان است و برخی از خانوادهها به قدری در حافظ شدن فرزندان خود عجله دارند كه از مربی قرآنی فرزندشان میخواند در طول يك سال حافظ كل قرآن تربيت كند.
وی با يادآوری اينكه برخی از خانوادهها از عواقب تعجيل در حفظ قرآن اطلاع ندارند و نمیدانند كه حفظ كل قرآن در يك يا دو سال چه مشكلاتی برای كودكان و خردسالان به همراه خواهد داشت، افزود: حفظ قرآن بايد آرام و آهسته انجام شود و اين تفكر كه بچهها بايد تا سن هشت يا 9 سالگی حافظ كل قرآن باشند، تفكر اشتباهی است كه متاسفانه در برخی از خانوادهها ديده میشود.
اين حافظ قرآن ادامه داد: حفظ قرآن به تنهايی فقط حفظ است و خانوادهها بايد اين تفكر را كه فرزندانشان بايد در يك مدت زمان مشخص حافظ كل قرآن شوند را از خود دور كنند و اگر میخواهند فرزندان حافظ كل قرآن داشته باشند، بايد اجازه دهند كه بچهها حفظ قرآن را در فاصله بين پنج سال تا هشت سال به اتمام برسانند و نبايد كاری كنند كه فشار زيادی به بچهها وارد شده و در نهايت منجر به زدگی بچهها از قرآن شود، همچنين بايد شرايطی فراهم شود كه بچهها در كنار بازی و تحصيل هر سال تعدادی از اجزاء قرآن را نيز حفظ كنند.
وی در ادامه با يادآوری اينكه بچهها در سن خردسالی بايد همانند همسن و سالهای خود بازی كنند و سرگرمیهای خود را داشته باشند و در كنار آن نيز با قرآن انس داشته باشند، ادامه داد: برخی از خانوادهها دوست دارند كه فرزندان پنج يا شش ساله آنها در جمعهای قرآنی خطابه بخوانند، البته هماكنون نيز بچههايی هستند كه در سنين پايين كه بايد به دنبال بازی باشند، در مجالس بزرگترها به خطابه میپردازند، در صورتی كه هيچ لزومی ندارد يك شش يا هفت ساله و حتی بزرگتر در جمعی خطابه بخواند و بهتر است كه مفاهيم قرآنی در اين سنين نيز به صورت گذرا و در حد مفاهيمی كه مورد نياز كودكان در اين سنين است، مورد توجه و تأكيد قرار گيرد.
رجبی با عنوان اين مطلب كه نيازی نيست بچهها در سنين پايين با تمامی مفاهيم و معانی آيات قرآنی آشنا شوند، گفت: به طور مثال چه لزومی دارد كه خردسالان در سنين خردسالی با آيات طلاق و ازدواج و ساير موضوعاتی كه با گروه سنی آنها هيچ ارتباطی ندارد، آشنا شوند و همچنين احكام نيز بايد در حد و اندازه سن فرزندان بيان شود و بهتر است آياتی با مضامين دروغگويی، غيبت، تهمت، احترام و نيكی به پدر و مادر و ... كه مناسب بچهها است، برای آنان بيان شود؛ نه اينكه كودكان در سنين پايين وارد تفسير و مفاهيم قرآن شوند.
وی با بيان اينكه برخی از موسسات قرآنی در زمينه خردسالان خيلی ضعيف كار میكنند، گفت: موسسات قرآنی ما بايد در بحث آموزش قرآن و حفظ خردسالان اصولی كار كنند تا بچههايی كه در كلاسهای قرآنی اين موسسات تربيت میشوند، از نظر صوت و لحن در تلاوت قرآن مشكلی نداشته باشند، البته هماكنون به اين شكل نبوده و گاهی اوقات مشاهده میكنيم بچههايی كه خروجی برخی از موسسات قرآنی هستند، از نظر صوت و لحن و تجويد بسيار فقير هستند.
رجبی در ادامه با اشاره به مسابقات قرآن كه به صورت كشوری از سوی سازمان اوقاف هر ساله برگزار میشود، اظهار كرد: اگر يك ارزيابی و برآورد از اين مسابقات كه مسابقات رسمی قرآن در كشور است، داشته باشيم، مشاهده خواهيم كرد كه در بخش نوجوانان اين مسابقات كه زير 16 سال هستند، هر ساله فقط چند نفر برتر هستند و خروجی اين مسابقات بسيار ضعيف است و اين ضعف در كمبود قاريان و حافظان برجسته قرآن در گروه سنی زير 16 سال به دليل بیتوجهی به اين مسئله است و بيشتر توجهها به مباحثی از جمله خطابه، اجرای روشهای اشتباه مانند ايما و اشاره و ... است و از اصل قرآن كه قرائت و حفظ آن است، غافل شدهايم.
وی با يادآوری اينكه مساجد، موسسات قرآنی و نهادهای متولی حفظ خردسالان بايد بيشتر از اينها بر روی حفظ خردسالان كار كنند و به تربيت حافظان واقعی قرآن در مدت زمان استاندارد بپردازند، ادامه داد: البته باز هم بايد تأكيد داشته باشيم كه هدف نهايی از آموزش خردسالان، حفظ آيات قرآن نيست، بلكه هدف نهايی از تربيت خردسالان بايد آشنايی آنها با ترجمه و تفسير قرآن باشد و اين كار پلهپله و آهسته و پيوسته انجام شود.
اين حافظ كل قرآن در بخش پايانی سخنان خود به جلسات سنتی حفظ كه از گذشته وجود داشته و بيشتر حافظان قرآن با حضور در اين جلسات به حفظ قرآن پرداختهاند، گفت: سازمان دارالقرآنالكريم به تازگی 50 جلسه محوری و ثابت حفظ قرآن را در استانهای كشور راهاندازی كرده كه چنين جلسات تخصصی بايد برای هميشه استمرار داشته باشند و هيچ گاه متوقف نشوند تا از دل اين جلسات سنتی حفظ قرآن، حافظان واقعی قرآن تربيت شوند؛ همان گونه كه هماكنون شاهد آن هستيم كه اساتيد حفظ قرآنی كه در سطح بينالمللی مطرح هستند، از همين جلسات سنتی حفظ قرآن بيرون آمدهاند.
