تئاتر مشاركتی و خلاق، زمينه مناسبی برای تربيت دينی كودكان فراهم میآورد
گروه هنر: در گونهای از تئاتر كودك و نوجوان كه به آن تئاتر مشاركتی و خلاق گفته میشود و معمولاً ويژه كودكان زير 12 سال است، كودكان در كنار مربی و يا آموزگار تعاملی برای خلق يك روايت نمايشی خواهند داشت كه در اين فرايند مجموعهای از نكات تربيتی و اخلاقی ناخودآگاه به آنها منتقل میشود.
صديقه حسنزاده، رئيس مركز ملی استيژ ايران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: تفاوت قائل شدن بين كودكان و نوجوانان در توليد آثار هنری همچون تئاتر و تفكيك سنی آنها به شكل تخصصی به سه مقطع خردسال، كودك و نوجوان مسئلهای است كه از نقطه نظر علمی و بعد روانشناسی مدتهاست كه مورد توجه قرار گرفته است.
وی ادامه داد: با فرض اين نكته برای گروههای سنی زير 12 سال معمولاً حضور در يك نمايش به عنوان بازيگر توصيه نمیشود و در اين سنين كودكان بايد يا در نقش مخاطب نمايش ظاهر شوند و يا در تئاتری موسوم به تئاتر مشاركتی حضور يابند.
حسنزاده تصريح كرد: اتفاقاً تئاتر مشاركتی و خلاق كه معمولاً كمتر از ساير انواع تئاتری به آن پرداخته میشود محمل مناسبی برای انتقال مجموعهای از مفاهيم آموزشی و تربيتی برای كودكان و نوجوانان است و از آنجا كه فرايندمحور است، كودكان با تعامل مؤثر با مربی خود، مجموعهای از دادههای آموزشی و تربيتی كه میتواند كاركردی دينی و اخلاقی نيز داشته باشد را دريافت كنند و چون در اين پروسه حضور خود را تأثيرگذار حس میكنند لذا آن چيزی را كه میآموزند تأثير بيشتری بر روی آنها خواهد داشت.
داور بيستمين جشنواره بينالمللی تئاتر كودك و نوجوان در ادامه گفت: اتفاقاً به همين دليل است كه جشنواره تئاتر كودك و نوجوان نسبت به تفكيك تخصصی مقاطع گوناگون سنی كودك و نوجوان اصرار داشته و قصد دارد با اين كار، رويكرد كارشناسانه و فنیتری را از پرداختن به تئاتر مختص كودك و نوجوان دنبال كند.
رئيس مركز ملی استيژ ايران اظهار كرد: پس از گذر بچهها از سن 12 سالگی، شكل فعاليتهای نمايشی ويژه آنها تغيير میكند و با شروع اين مقطع سنی كه در اصل ورود آنها به مقطع نوجوانی است، آنها يا در كسوت بازيگر تئاتر ظاهر میشوند كه ماحصل كار آنها، توليد نمايشی است كه در آن مجموعهای از خواستهای آنها به مخاطب كه معمولاً والدين هستند منتقل میشود و يا در مقام مخاطب و تماشاگر تئاتر به تماشای نمايشی مینشينند كه بازيگران آنها بزرگسال هستند كه باز به شيوهای غيرمستقيم و نمايشی مجموعهای از نكات تربيتی و اخلاقی را در وجه نمايشی به آنها منتقل میسازند.
حسنزاده تأكيد كرد: دو نوع رفتار در زمينه فعاليتهای نمايشی و تأثير آن بر مخاطبان كودك و نوجوان بايد مهم تلقی شود كه يكی از آنها نهادينه شدن رفتار فرهنگی ميان والدين است كه آنها را براساس ضرورت مجاب میكند همانطور كه به فكر تأمين خوراك و غذای فرزندان خود هستند، در راستای تأمين خوراك روحی آنها بر پرداختن به مجموعهای از فعاليتهای فرهنگی و هنری نيز حساسيت داشته باشند كه به نظر میرسد بنابر نظر بسياری از روانشناسان يكی از پرنفوذترين اين فعاليتها در جهت تربيت صحيح و مؤثر فرزندان، تماشای نمايش و توجه به توليد كيفی آنهاست.
وی در پايان گفت: در صورتی كه اين فرهنگ در ميان خانوادههای ايرانی و به ويژه والدين كه مسلماً بايد در اين مسير فرزندان خود را همراهی كنند نهادينه شود ،رونق تئاتر كودك و نوجوان شكل میگيرد و اين استقبال موجب میشود تا مسئولان با توجه به اهميت موضوع به فكر باشند تا تئاتر كودك و نوجوان رو به شكوفايی و رونق گرايش پيدا كند.
يادآور میشود، بيتسمين جشنواره بينالمللی تئاتر كودك و نوجوان به دبيری شهرام كرمی از 24 تا 30 مهر به ميزبانی همدان برگزار خواهد شد.
وی ادامه داد: با فرض اين نكته برای گروههای سنی زير 12 سال معمولاً حضور در يك نمايش به عنوان بازيگر توصيه نمیشود و در اين سنين كودكان بايد يا در نقش مخاطب نمايش ظاهر شوند و يا در تئاتری موسوم به تئاتر مشاركتی حضور يابند.
حسنزاده تصريح كرد: اتفاقاً تئاتر مشاركتی و خلاق كه معمولاً كمتر از ساير انواع تئاتری به آن پرداخته میشود محمل مناسبی برای انتقال مجموعهای از مفاهيم آموزشی و تربيتی برای كودكان و نوجوانان است و از آنجا كه فرايندمحور است، كودكان با تعامل مؤثر با مربی خود، مجموعهای از دادههای آموزشی و تربيتی كه میتواند كاركردی دينی و اخلاقی نيز داشته باشد را دريافت كنند و چون در اين پروسه حضور خود را تأثيرگذار حس میكنند لذا آن چيزی را كه میآموزند تأثير بيشتری بر روی آنها خواهد داشت.
داور بيستمين جشنواره بينالمللی تئاتر كودك و نوجوان در ادامه گفت: اتفاقاً به همين دليل است كه جشنواره تئاتر كودك و نوجوان نسبت به تفكيك تخصصی مقاطع گوناگون سنی كودك و نوجوان اصرار داشته و قصد دارد با اين كار، رويكرد كارشناسانه و فنیتری را از پرداختن به تئاتر مختص كودك و نوجوان دنبال كند.
رئيس مركز ملی استيژ ايران اظهار كرد: پس از گذر بچهها از سن 12 سالگی، شكل فعاليتهای نمايشی ويژه آنها تغيير میكند و با شروع اين مقطع سنی كه در اصل ورود آنها به مقطع نوجوانی است، آنها يا در كسوت بازيگر تئاتر ظاهر میشوند كه ماحصل كار آنها، توليد نمايشی است كه در آن مجموعهای از خواستهای آنها به مخاطب كه معمولاً والدين هستند منتقل میشود و يا در مقام مخاطب و تماشاگر تئاتر به تماشای نمايشی مینشينند كه بازيگران آنها بزرگسال هستند كه باز به شيوهای غيرمستقيم و نمايشی مجموعهای از نكات تربيتی و اخلاقی را در وجه نمايشی به آنها منتقل میسازند.
حسنزاده تأكيد كرد: دو نوع رفتار در زمينه فعاليتهای نمايشی و تأثير آن بر مخاطبان كودك و نوجوان بايد مهم تلقی شود كه يكی از آنها نهادينه شدن رفتار فرهنگی ميان والدين است كه آنها را براساس ضرورت مجاب میكند همانطور كه به فكر تأمين خوراك و غذای فرزندان خود هستند، در راستای تأمين خوراك روحی آنها بر پرداختن به مجموعهای از فعاليتهای فرهنگی و هنری نيز حساسيت داشته باشند كه به نظر میرسد بنابر نظر بسياری از روانشناسان يكی از پرنفوذترين اين فعاليتها در جهت تربيت صحيح و مؤثر فرزندان، تماشای نمايش و توجه به توليد كيفی آنهاست.
وی در پايان گفت: در صورتی كه اين فرهنگ در ميان خانوادههای ايرانی و به ويژه والدين كه مسلماً بايد در اين مسير فرزندان خود را همراهی كنند نهادينه شود ،رونق تئاتر كودك و نوجوان شكل میگيرد و اين استقبال موجب میشود تا مسئولان با توجه به اهميت موضوع به فكر باشند تا تئاتر كودك و نوجوان رو به شكوفايی و رونق گرايش پيدا كند.
يادآور میشود، بيتسمين جشنواره بينالمللی تئاتر كودك و نوجوان به دبيری شهرام كرمی از 24 تا 30 مهر به ميزبانی همدان برگزار خواهد شد.
