دعای امام حسين(ع) در روز عرفه؛ تجلی از مكتب عرفانی اهل بیت(ع)
گروه اجتماعی: معاون فرهنگی ـ اجتماعی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی با اشاره به اینکه دعای امام حسين(ع) در روز عرفه، تجلی از مكتب عرفانی اهل بیت(ع) است، گفت: دعای عرفه صحيفهای است كه خداشناسی، انسانشناسی و رابطه انسان و خدا را در خود جای داده است.
حجتالاسلام محسن مؤمنیمقدم، معاون فرهنگی ـ اجتماعی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، با اشاره به اينكه عرفه از واژه عرفان و شناخت گرفته شده است، گفت: در اين روز هر فردی كه در صحرای عرفات حضور داشته باشد میتواند لايههای حقيقت را كشف كرده و به عرفان حقيقی دست پيدا كند.
وی ادامه داد: دو روز عرفه و شبهای قدر خداوند بهطور قطع انسانها را میآمرزد و در روايات داريم كه هر كس روز عرفه را درك كرده اما احساس كند آمرزيده نشده در واقع به خدا شرك ورزيده است.
حجتالاسلام مؤمنیمقدم با بيان اينكه امام حسين(ع) برای نشان دادن اهميت اين روز در كنار كوه نور به همراه ياران خود دعای روحبخش عرفه را قرائت كرد كه سراپا معنا و مفهوم و زيبايی است، گفت: در اين روز انسانها بايد درون خود را از پليدیها و پستیها تهی و از خوبی و محبتهای حقيقی پر كنند.
وی ادامه داد: در روايات و سخنانی كه از اهل بيت(ع) نقل شده روز عرفه بسيار مورد تجليل قرار گرفته و به بهرهگيری از فرصت بهدست آمده برای انجام كارهای شايسته و رابطه خداوند با بنده بسيار سفارش شده است.
معاون فرهنگی ـ اجتماعی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی با بيان اينكه در چنين روز و شبی خداوند بيش از روزهای ديگر دعاها و راز و نيازها را میشنود، اظهار كرد: در روايات اهل بيت(ع) همچنين از روز عرفه به خشم شيطان و انفاق و رسيدگی به محرومان تعبير شده است.
حجتالاسلام مؤمنیمقدم شناخت پروردگار متعال از منظرهای گوناگون را كليدیترين محتوای دعای عرفه بيان كرد و افزود: شناخت پروردگار متعال از منظرهای گوناگون زمينه شناخت خود انسان را بهدنبال دارد چنانچه در اين دعا آمده است كه «انسان يك موجود نيازمند و محتاج به پروردگار است و توجه به اين مسئله بهمنظور شناخت خود، میتواند جايگاه ويژهای داشته باشد.»
وی ارتباط انسان با خدا را بسيار مهم ارزيابی و بیان كرد: انسان برای برقراری ارتباط با خدای خود بايد به شناخت از خود رسيده باشد تا بتواند با پروردگار خود صحبت كند و بداند چگونه نيازمندیهای خود را به پروردگار متعال عرضه كند.
معاون فرهنگی ـ اجتماعی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی درباره اختصاص قسمتی از دعای عرفه به شخص امام حسين(ع) اظهار كرد: در دعای عرفه مطلبی وجود دارد كه ويژه امام حسين(ع) است، بهگونهای امام حسين(ع) در بخشی از دعای عرفه میفرمايند: «خداوندا تو را شكر میكنم كه در دولت پيشوايان كفر مرا به دنيا نياوردی و در زمانی به دنيا آمدم كه وحی نازل میشود و همچنين پيامبر اسلام(ص) مبعوث به رسالت شده است و رحمت تو فراگير و عمومی شده است.»
حجتالاسلام مؤمنیمقدم ادامه داد: در زمان امام حسين(ع) محراب و منبری وجود نداشت تا افرادی از قبيله امام حسين(ع) بتوانند معارف، اخلاقيات و عرفان را بازگو كنند، از اينرو امام حسين(ع) از فرصت بهوجود آمده، استفاده كرد و در يكی از سفرهای خود دعای عرفه را كه يك منشور و دايرةالمعارف بزرگ است، خواند تا به يادگار نيز باقی بماند.
وی توفيق عبادت و بندگی خداوند را سعادتی دنيوی و اخروی اعلام كرد و گفت: آنهايی كه در روز عرفه به عشق بندگی خود در درگاه ربوبی افتخار میکنند خداوند نيز آنها را لايق بندگی خود دانسته و خواستههای آنها را اجابت میكند.
معاون فرهنگی ـ اجتماعی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی بر ضرورت بهرهگيری از بركات دعای عرفه اظهار كرد: روز عرفه زمان شكفتن گل دعا بر ساقه قنوت، كانون همايش عارفان و گردهمايی حجاج در صحرای عرفات است.
حجتالاسلام مؤمنیمقدم دعای عرفه را نمايانگر شخصيت حقيقی انسان كامل ذكر كرد و افزود: در واقع خداوند اين روز را در زندگی انسانها قرار داده تا با لباس نو و نيتهايی جديد وارد زندگی روزمره شوند.
وی با اشاره به اينكه از جمله دعاهای حضرت سيدالشهدا(ع) دعای معروف عرفه است، مدح و ثنای پروردگار را مهمترين علت ستايش امام حسين(ع) عنوان كرد و افزود: كليد دعا مدح خدا است و خداوند از اين طريق ادب و احترام و تذلل و خداشناسی بندهاش را میستايد.
معاون فرهنگی ـ اجتماعی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی يادآور شد: دعای عرفه صحيفهای است كه خداشناسی، انسانشناسی و رابطه انسان و خدا را در خود جای داده، بنابراين اين دعا میداند كه امام حسين(ع) به تمام اين موضوعات از نقطهنظر عرفانی نگريسته است.
حجتالاسلام مؤمنیمقدم دعای امام حسين(ع) در روز عرفه را يك مكتب عرفانی دانست و خاطرنشان كرد: اين دعا با حمد و ثنای الهی شروع میشود و بعد از نگرش به عالم به مرحله خود شناسی میرسد؛ «الحمدلله الذى ليس لقضائه دافعٌ و لا لعطائه مانعٌ و لا كصنعهصنعُ صانعٍ و هو الجوادُ الواسع فطر اجناس البدايع و اتقَنَ بحكمتِهِ الصنايع... ؛ سپاس خدایى را كه كسى بر حكمتش غلبه ندارد وبخشش او را باز ندارد، هيچ سازندهاى چون او نسازد و هر آينه اوست بخشايندهاى گشاده دست كه گونههاى بسيار آفريد و همه را به دانایى خويش مستحكم نمود.»
وی ادامه داد: دو روز عرفه و شبهای قدر خداوند بهطور قطع انسانها را میآمرزد و در روايات داريم كه هر كس روز عرفه را درك كرده اما احساس كند آمرزيده نشده در واقع به خدا شرك ورزيده است.
حجتالاسلام مؤمنیمقدم با بيان اينكه امام حسين(ع) برای نشان دادن اهميت اين روز در كنار كوه نور به همراه ياران خود دعای روحبخش عرفه را قرائت كرد كه سراپا معنا و مفهوم و زيبايی است، گفت: در اين روز انسانها بايد درون خود را از پليدیها و پستیها تهی و از خوبی و محبتهای حقيقی پر كنند.
وی ادامه داد: در روايات و سخنانی كه از اهل بيت(ع) نقل شده روز عرفه بسيار مورد تجليل قرار گرفته و به بهرهگيری از فرصت بهدست آمده برای انجام كارهای شايسته و رابطه خداوند با بنده بسيار سفارش شده است.
معاون فرهنگی ـ اجتماعی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی با بيان اينكه در چنين روز و شبی خداوند بيش از روزهای ديگر دعاها و راز و نيازها را میشنود، اظهار كرد: در روايات اهل بيت(ع) همچنين از روز عرفه به خشم شيطان و انفاق و رسيدگی به محرومان تعبير شده است.
حجتالاسلام مؤمنیمقدم شناخت پروردگار متعال از منظرهای گوناگون را كليدیترين محتوای دعای عرفه بيان كرد و افزود: شناخت پروردگار متعال از منظرهای گوناگون زمينه شناخت خود انسان را بهدنبال دارد چنانچه در اين دعا آمده است كه «انسان يك موجود نيازمند و محتاج به پروردگار است و توجه به اين مسئله بهمنظور شناخت خود، میتواند جايگاه ويژهای داشته باشد.»
وی ارتباط انسان با خدا را بسيار مهم ارزيابی و بیان كرد: انسان برای برقراری ارتباط با خدای خود بايد به شناخت از خود رسيده باشد تا بتواند با پروردگار خود صحبت كند و بداند چگونه نيازمندیهای خود را به پروردگار متعال عرضه كند.
معاون فرهنگی ـ اجتماعی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی درباره اختصاص قسمتی از دعای عرفه به شخص امام حسين(ع) اظهار كرد: در دعای عرفه مطلبی وجود دارد كه ويژه امام حسين(ع) است، بهگونهای امام حسين(ع) در بخشی از دعای عرفه میفرمايند: «خداوندا تو را شكر میكنم كه در دولت پيشوايان كفر مرا به دنيا نياوردی و در زمانی به دنيا آمدم كه وحی نازل میشود و همچنين پيامبر اسلام(ص) مبعوث به رسالت شده است و رحمت تو فراگير و عمومی شده است.»
حجتالاسلام مؤمنیمقدم ادامه داد: در زمان امام حسين(ع) محراب و منبری وجود نداشت تا افرادی از قبيله امام حسين(ع) بتوانند معارف، اخلاقيات و عرفان را بازگو كنند، از اينرو امام حسين(ع) از فرصت بهوجود آمده، استفاده كرد و در يكی از سفرهای خود دعای عرفه را كه يك منشور و دايرةالمعارف بزرگ است، خواند تا به يادگار نيز باقی بماند.
وی توفيق عبادت و بندگی خداوند را سعادتی دنيوی و اخروی اعلام كرد و گفت: آنهايی كه در روز عرفه به عشق بندگی خود در درگاه ربوبی افتخار میکنند خداوند نيز آنها را لايق بندگی خود دانسته و خواستههای آنها را اجابت میكند.
معاون فرهنگی ـ اجتماعی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی بر ضرورت بهرهگيری از بركات دعای عرفه اظهار كرد: روز عرفه زمان شكفتن گل دعا بر ساقه قنوت، كانون همايش عارفان و گردهمايی حجاج در صحرای عرفات است.
حجتالاسلام مؤمنیمقدم دعای عرفه را نمايانگر شخصيت حقيقی انسان كامل ذكر كرد و افزود: در واقع خداوند اين روز را در زندگی انسانها قرار داده تا با لباس نو و نيتهايی جديد وارد زندگی روزمره شوند.
وی با اشاره به اينكه از جمله دعاهای حضرت سيدالشهدا(ع) دعای معروف عرفه است، مدح و ثنای پروردگار را مهمترين علت ستايش امام حسين(ع) عنوان كرد و افزود: كليد دعا مدح خدا است و خداوند از اين طريق ادب و احترام و تذلل و خداشناسی بندهاش را میستايد.
معاون فرهنگی ـ اجتماعی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی يادآور شد: دعای عرفه صحيفهای است كه خداشناسی، انسانشناسی و رابطه انسان و خدا را در خود جای داده، بنابراين اين دعا میداند كه امام حسين(ع) به تمام اين موضوعات از نقطهنظر عرفانی نگريسته است.
حجتالاسلام مؤمنیمقدم دعای امام حسين(ع) در روز عرفه را يك مكتب عرفانی دانست و خاطرنشان كرد: اين دعا با حمد و ثنای الهی شروع میشود و بعد از نگرش به عالم به مرحله خود شناسی میرسد؛ «الحمدلله الذى ليس لقضائه دافعٌ و لا لعطائه مانعٌ و لا كصنعهصنعُ صانعٍ و هو الجوادُ الواسع فطر اجناس البدايع و اتقَنَ بحكمتِهِ الصنايع... ؛ سپاس خدایى را كه كسى بر حكمتش غلبه ندارد وبخشش او را باز ندارد، هيچ سازندهاى چون او نسازد و هر آينه اوست بخشايندهاى گشاده دست كه گونههاى بسيار آفريد و همه را به دانایى خويش مستحكم نمود.»
