معرفی بقعه متبركه «شاه فرجالله(ع)» ياسوج
گروه اجتماعی: بقعه متبركه شاه فرجالله(ع) در دامنه كوه، شمال غربی آبشار شهر ياسوج واقع شده كه اطراف آن را قبرستان متروكه قديمی فراگرفته است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ايكنا) شعبه كهگيلويه و بويراحمد، بقعه متبركه شاه فرجالله(ع) بنا به كثرت الفاظ به اين نام شهرت دارد، بقعه منور آن در دامنه كوه، شمال غربی آبشار شهر ياسوج واقع شده كه پيرامون آن را قبرستان متروكه قديمی فراگرفته است.
بنای امامزاده در سال 1316(ه.ش) توسط حسين معمار بر روی پی و شالوده قديم آن با خشت و گل در پلانی 4*3 متر احداث شده كه مرقد مطهر در وسط و در ضلع غربی آن ايوانی كوچك كه عموماً محل توقف و نشيمن زائران بوده است، وجود دارد، سقف اين بنا با تنه درختان با آرايش زيبايی به روش چينهای قديم پوشش داده شده، بهطوریكه روی آن را تپهای از گل به شكل ناهموار تشكيل داده است.
گويند كه در سنوات گذشته بهدليل موقعيت ويژه جغرافيايی و بارش زياد برف و باران در فصول زمستان و بهار، سقف و ديوارهای آن ريزش و بهكلی تخريب شد كه سالها به شكل متروكهای باقی مانده بود.
حجتالاسلام سيد علیصالح موسویاعظم، مديركل اوقاف و امور خيريه كهگيلويه و بوبراحمد به نقل از كتاب دائرةالمعارف شجره آل رسول(ص) جلد سوم، نوشته سيدعلی موسوینژاد سوق، در مورد اين بقعه متبركه اين چنين گفت: اين بنا در سال 1357(ه.ش) برای بار چندم توسط اولاد و احفاد آن كه به سادات ياسوجی شهرت دارند، خاكبرداری، سپس طرح جامع آن در وسعتی بيش از مساحت قديم با سنگ و سيمان و آجر به سبك زيبايی توسط استاد عباس معمار تجديد بنا شد كه علیالظاهر گنبد جديد آن بهعلت سنگينی وزن ريزش و در حال بازپيرايی است.
وی اظهار كرد: در محل صحن، قبر ديگری بدون ضريح وجود دارد كه به نقل از محليان بیبی خاتون، خواهر امامزاده و در محدوده داخل و بيرون از حياط، گورستان قديمی و جديدی وجود دارد كه عموماً قبور آنها مربوط به اولاد و احفاد امامزاده است.
مديركل اوقاف و امور خيريه كهگيلويه و بوبراحمد ابراز كرد: در وسط صحن، مرقد مطهر قرار گرفته كه ضريح آلومينيومی مستطيل شكلی به ارتفاع 120 سانتیمتر ار آن محافظت میكند، قبل از نصب ضريح جديد، ضريح متروكه چوبی در ابعاد 90*185*100 سانتیمتر كه ظاهراً توسط حسين نامی از صحابه خير تهيه شده بود، در گوشهای از حياط امامزاده درحال نابودی است.
حجتالاسلام موسویاعظم عنوان كرد: شجره طيبه ايشان به استناد اقوال سالخوردگان محلی و اعتقادات منطقهای و اسناد موجود فرزند امامزاده حسن(ع) مهريان است و امامزاده حسن فرزند امامزاده ابراهيم(ع) ملقب به عسكر واقع در روستای كريك است. اما سندی با تاريخ تحرير 1214 (ه. ق) ايشان را فرزند شاهمحمد ابن امامزاده حسن(ع) مهريان به اين شكل نام میبرد: «... شاه حسن و شاه مختار و شاه نعمت و شاه قاسم فرزندان (ابراهيم عسكر) و شاه محمد ابن شاه حسن و فرجالله ابن شاه محمد ...».
وی خاطرنشان كرد: در همين رابطه طوماری با تاريخ تحرير 1253 (ه. ق) ممهور به مهر بيش از چهارده تن از علما، كلانتران و در رأس آنها سلاطين دوره قاجاريه(محمدشاه غازی 1250 ه. ق) موجود است كه در اين فرمان به كلانتران و كدخدايان الكای كهگيلويه و سر رود و جميع كلانتران فارس تأكيد و توجيه شده است، كسی هيچگونه تعدی و تعرضی به سادات ياسوجی(اولاد امامزاده فرجالله) و سيورغال امامزاده مزبور نداشته باشد.
يادآور میشود، سادات امامزاده فرجالله(ع) شامل اولاد ميرفضلالله، اولاد ميرشنبه و اولاد ميرعبدالله است.
بنای امامزاده در سال 1316(ه.ش) توسط حسين معمار بر روی پی و شالوده قديم آن با خشت و گل در پلانی 4*3 متر احداث شده كه مرقد مطهر در وسط و در ضلع غربی آن ايوانی كوچك كه عموماً محل توقف و نشيمن زائران بوده است، وجود دارد، سقف اين بنا با تنه درختان با آرايش زيبايی به روش چينهای قديم پوشش داده شده، بهطوریكه روی آن را تپهای از گل به شكل ناهموار تشكيل داده است.
گويند كه در سنوات گذشته بهدليل موقعيت ويژه جغرافيايی و بارش زياد برف و باران در فصول زمستان و بهار، سقف و ديوارهای آن ريزش و بهكلی تخريب شد كه سالها به شكل متروكهای باقی مانده بود.
حجتالاسلام سيد علیصالح موسویاعظم، مديركل اوقاف و امور خيريه كهگيلويه و بوبراحمد به نقل از كتاب دائرةالمعارف شجره آل رسول(ص) جلد سوم، نوشته سيدعلی موسوینژاد سوق، در مورد اين بقعه متبركه اين چنين گفت: اين بنا در سال 1357(ه.ش) برای بار چندم توسط اولاد و احفاد آن كه به سادات ياسوجی شهرت دارند، خاكبرداری، سپس طرح جامع آن در وسعتی بيش از مساحت قديم با سنگ و سيمان و آجر به سبك زيبايی توسط استاد عباس معمار تجديد بنا شد كه علیالظاهر گنبد جديد آن بهعلت سنگينی وزن ريزش و در حال بازپيرايی است.
وی اظهار كرد: در محل صحن، قبر ديگری بدون ضريح وجود دارد كه به نقل از محليان بیبی خاتون، خواهر امامزاده و در محدوده داخل و بيرون از حياط، گورستان قديمی و جديدی وجود دارد كه عموماً قبور آنها مربوط به اولاد و احفاد امامزاده است.
مديركل اوقاف و امور خيريه كهگيلويه و بوبراحمد ابراز كرد: در وسط صحن، مرقد مطهر قرار گرفته كه ضريح آلومينيومی مستطيل شكلی به ارتفاع 120 سانتیمتر ار آن محافظت میكند، قبل از نصب ضريح جديد، ضريح متروكه چوبی در ابعاد 90*185*100 سانتیمتر كه ظاهراً توسط حسين نامی از صحابه خير تهيه شده بود، در گوشهای از حياط امامزاده درحال نابودی است.
حجتالاسلام موسویاعظم عنوان كرد: شجره طيبه ايشان به استناد اقوال سالخوردگان محلی و اعتقادات منطقهای و اسناد موجود فرزند امامزاده حسن(ع) مهريان است و امامزاده حسن فرزند امامزاده ابراهيم(ع) ملقب به عسكر واقع در روستای كريك است. اما سندی با تاريخ تحرير 1214 (ه. ق) ايشان را فرزند شاهمحمد ابن امامزاده حسن(ع) مهريان به اين شكل نام میبرد: «... شاه حسن و شاه مختار و شاه نعمت و شاه قاسم فرزندان (ابراهيم عسكر) و شاه محمد ابن شاه حسن و فرجالله ابن شاه محمد ...».
وی خاطرنشان كرد: در همين رابطه طوماری با تاريخ تحرير 1253 (ه. ق) ممهور به مهر بيش از چهارده تن از علما، كلانتران و در رأس آنها سلاطين دوره قاجاريه(محمدشاه غازی 1250 ه. ق) موجود است كه در اين فرمان به كلانتران و كدخدايان الكای كهگيلويه و سر رود و جميع كلانتران فارس تأكيد و توجيه شده است، كسی هيچگونه تعدی و تعرضی به سادات ياسوجی(اولاد امامزاده فرجالله) و سيورغال امامزاده مزبور نداشته باشد.
يادآور میشود، سادات امامزاده فرجالله(ع) شامل اولاد ميرفضلالله، اولاد ميرشنبه و اولاد ميرعبدالله است.
