بيشتر مردم اعتقاد دارند كه ما با چشمانمان میبينيم با اين حال حقيقت آن است كه مغز ماست كه آنچه ما فكر میكنيم را میببينيد و درك میكند اگر میخواهيم تعريف جامعی از نابينايی داشته باشيم، يعنی كسی كه فقط با چشمان ظاهری نمیتواند محيط و پيرامون خود را ببيند وليكن از توانمندیهای ديگری برخوردار است. يعنی نديدن او موجب ضعف توانايیهای او نمیشود، بلكه به
لحاظ شخصيتی، فكری، فرهنگی و استعداد مانند ديگر افراد جامعه میباشد.
در آسيا تقريباً 314 ميليون نفر دچار مشكلات بينايی هستند بيش از 45 ميليون نفر نابينای مطلق، 135 ميليون نفر كم بينا و بقيه دچار اختلالات بينايی هستند. در سال 1950 سازمان آموزشی، علمی، فرهنگی ملل متحد و شورای جهانی نابينايان در جلسهای مشترك قانون عصای سفيد را بررسی و تصويب كردند و روز 15 اكتبر برابر با 23 مهرماه را روز جهانی عصای سفيد يا روز جهانی ايمنی
نابينايان اعلام كردند كه جهانيان با نگاهی ژرفتر به مسائل و مشكلات نابينايان نگاه كنند و حقوق آنان را در جامعه رعايت كنند.
نابينايان مانند ديگر اعضای جامعه و اقشار مختلف در جامعه حقوقی دارند كه ديگر افراد جامعه ملزم به رعايت آنها میباشند و در واقع عصای سفيد نماد حقوق نابينايان است. اما متاسفانه به اين حقوق بهای چندانی داده نمیشود. چرا كه با تصويب قانون جامع حمايت از حقوق معلولين در اجرای آن هيچ
گونه اقدام جدی صورت نگرفته است اميدواريم كه در دولت جديد به اين مسئله بيشتر پرداخته شود تا معلولين به تمامی حقوق اجتماعی خود دست يابند.
نقش سازمان بهزيستی به عنوان متصدی امور معلولين به ويژه نابينايان بايد بر سه اصل مهم پيشگيری، درمان و توانبخشی استوار باشد.
تلاش و اميد به زندگی نابينايان در رشد و پيشرفت آنها در زمينه های مختلف: اختراع، ترجمه، تاليف و فرصتهای شغلی سبب آرامش، احساس ارزشمندی، عزت نفس و استقلال نابينايان است كه میتواند درس بزرگی برای افراد بينا باشد چرا كه آنها با نداشتن نعمت بزرگی چون بينايی ثابت كردهاند كه میتوانند به زندگی خودكفايشان با عزت ادامه دهند و به افراد جامعه میآموزند كه آن چه انسان را به اوج موفقيت میرساند گوهر اراده و تلاش است.
محمدجعفر احمدی سنوری