عرفه دعايی با مضمون عالی خداشناسی و خودشناسی است
گروه فعاليتهای قرآنی: كارشناس فرهنگی و تربيتی نمايندگی مديريت حوزه علميه خراسان شمالی گفت: عرفه دعايی با مضمون عالی خداشناسی و خودشناسی است و بايد از معارف عميق اين دعا بهرهبرداری شود.
حجت الاسلام مهدی مهرپويان، كارشناس فرهنگی و تربيتی نمايندگی مديريت حوزه علميه خراسان شمالی، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان شمالی، بيان كرد: عرفه دعايی با مضمون عالی خداشناسی و خودشناسی است كه در آن امام حسين(ع) با گفتن انتالذی شروع به معرفی خدا میكند و با انالذی شروع به شناساندن ما به خودمان می كند.
وی توصيه كرد كه برای درك كامل از اين دعای پرفيض، خوب است كه پيش از خواندن دعا، معنای فارسی آن را مطاله كنيم نا بدانيم كه دعای عرفه چه مضمونی را میخواهد به ما بفهماند.
مهرپويان بيان كرد: دعای عرفه علاوه بر درس خودشناسی و خداشناسی درس دشمنشناسی و شيطانشناسی نيز به انسان میدهد كه بايد در معانی عميق آن بهخوبی تفكر كرد.
وی ادامه داد: چندين فلسفه در ارتباط با نامگذاری روز عرفه وجود دارد كه مهمترين آن در ارتباط با حضرت ابراهيم است كه جبرئيل در صحرای عرفات به ايشان گفتند كه گناهانت را بشناس و به آن اعتراف كن.
مهرپويان خاطرنشان كرد: فلسفه ديگر آنكه عرفات سرزمين شناساندن آدم و حوا به يكديگر است زمانی كه در زمين هبوت كردند، فلسفه ديگری كه بر آن تاكيد میشود اين است كه عرفات سرزمين شناخت خود، خدا و شناخت دشمن است.
وی گفت: اصل و اساس و مبنای دعای عرفه به امام حسين(ع) برمیگردد كه مضمون اين دعا يك كلاس معارف خودشناسی و خداشناسی است كه مسلمانان در روز عرفه از اين دعا بهره میگيرند.
مهرپويان ادامه داد: روز عرفه، روز بخشش گناهان است و كسی كه در شبهای قدر بخشيده نشده است اگر روز عرفه را درك كند تمام گناهان صغيره و كبيره آن بخشيده میشود.
وی افزود: يكی ديگر از خصوصيات روز عرفه زيارت امام حسين(ع) است و در اين روز دعا استجابت میشود و بهتر است كه دعای عرفه بهصورت جمعی خوانده شود چرا كه به بركت وجود مومنين و مومنات، مومن بخشيده میشود.
وی توصيه كرد كه برای درك كامل از اين دعای پرفيض، خوب است كه پيش از خواندن دعا، معنای فارسی آن را مطاله كنيم نا بدانيم كه دعای عرفه چه مضمونی را میخواهد به ما بفهماند.
مهرپويان بيان كرد: دعای عرفه علاوه بر درس خودشناسی و خداشناسی درس دشمنشناسی و شيطانشناسی نيز به انسان میدهد كه بايد در معانی عميق آن بهخوبی تفكر كرد.
وی ادامه داد: چندين فلسفه در ارتباط با نامگذاری روز عرفه وجود دارد كه مهمترين آن در ارتباط با حضرت ابراهيم است كه جبرئيل در صحرای عرفات به ايشان گفتند كه گناهانت را بشناس و به آن اعتراف كن.
مهرپويان خاطرنشان كرد: فلسفه ديگر آنكه عرفات سرزمين شناساندن آدم و حوا به يكديگر است زمانی كه در زمين هبوت كردند، فلسفه ديگری كه بر آن تاكيد میشود اين است كه عرفات سرزمين شناخت خود، خدا و شناخت دشمن است.
وی گفت: اصل و اساس و مبنای دعای عرفه به امام حسين(ع) برمیگردد كه مضمون اين دعا يك كلاس معارف خودشناسی و خداشناسی است كه مسلمانان در روز عرفه از اين دعا بهره میگيرند.
مهرپويان ادامه داد: روز عرفه، روز بخشش گناهان است و كسی كه در شبهای قدر بخشيده نشده است اگر روز عرفه را درك كند تمام گناهان صغيره و كبيره آن بخشيده میشود.
وی افزود: يكی ديگر از خصوصيات روز عرفه زيارت امام حسين(ع) است و در اين روز دعا استجابت میشود و بهتر است كه دعای عرفه بهصورت جمعی خوانده شود چرا كه به بركت وجود مومنين و مومنات، مومن بخشيده میشود.
