به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، دختران و زنان امروز با پوششهای كذايی كه در جامعه برای خود به وجود آوردهاند، هم خود را و هم ديگران را به گناه آلوده میكنند. خداوند در قرآن هم به حجاب و هم به چشمپوشی از گناه سفارش میكند.
خداوند در سوره نور و در آيات 30 و 31 میفرمايد: «قُل لِّلْمُؤْمِنِينَ یَغُضوا مِنْ أَبْصرِهِمْ وَ يحْفَظوا فُرُوجَهُمْ ذَلِك أَزْكی لهَُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرُ بِمَا یَصنَعُونَ(۳۰) وَ قُل لِّلْمُؤْمِنَتِ یَغْضضنَ مِنْ أَبْصرِهِنَّ وَ يحْفَظنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا یُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلا مَا ظهَرَ مِنْهَا وَ لْیَضرِبْنَ بخُمُرِهِنَّ عَلی جُیُوبهِنَّ وَ لا یُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ ءَابَائهِنَّ أَوْ ءَابَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَنِهِنَّ أَوْ بَنی إِخْوَنِهِنَّ أَوْ بَنی أَخَوَتِهِنَّ أَوْ نِسائهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَت أَیْمَنُهُنَّ أَوِ التَّبِعِينَ غَيرِ أُولی الارْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطفْلِ الَّذِينَ لَمْ یَظهَرُوا عَلی عَوْرَتِ النِّساءِ وَ لا یَضرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ مَا يخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ وَ تُوبُوا إِلی اللَّهِ جَمِيعاً أَیُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكمْ تُفْلِحُونَ(۳۱)».
«به مردان مؤمن بگو ديدگان خويش را از نگاه به زنان اجنبی باز گيرند و فرجهای خويش را نگهدارند اين برای ايشان پاكيزهتر است كه خدا از كارهايی كه میكنيد آگاه است (۳۰) و به زنان با ايمان بگو چشم از نگاه به مردان اجنبی فرو بندند و فرجهای خويش را حفظ كنند و زينت خويش را جز آنچه آشكار است، آشكار نكنند و بايد كه روپوشهايشان را به گريبانها بزنند و زينت خويش را نمايان نكنند مگر برای شوهرانشان، يا پدران و يا پدر شوهران يا پسران و يا پسر شوهران و يا برادران و يا خواهرزادگان و يا برادرزادگان و يا زنان و يا آنچه مالك آن شدهاند يا افراد سفيه كه تمايلی به زن ندارند و يا كودكانی كه از اسرار زنان خبر ندارند، و مبادا پای خويش را به زمين بكوبند تا آنچه از زينتشان كه پنهان است ظاهر شود ای گروه مؤ منان همگی به سوی خدا توبه بريد شايد رستگار شويد(۳۱)».
اين آيات اين را بيان میكند كه آنچه امروزه در سراسر كشور ايران رخ میدهد آن چيزی نيست كه مورد رضايت خدا بوده و امری باشد كه اسلام دستور به رعايت آن داده است، برخی دختران امروز آنچنان فريب غرب و نفس لجام گسيخته خود را خوردهاند كه بیمحابا و بدون ترس از آلوده شدن خود و ديگران با پوششهای نامناسب قدم بر سنگفرش خيابانهای شهر میگذارند كه بايد به اينان گفت به كجا چنين شتابان؟.
پوشش نامناسب و بیبند و باریهای امروزی دردهای بسياری برای اجتماع ايجاد میكند كه يكی از آنها برقرار شدن رابطه نامشروع است كه موجب خدشهدار كردن شخصيت اخلاقی دوطرف خواهد شد. زنا از جمله رفتارهای نابههنجار اجتماعی است كه باعث میشود فرد گرفتار به اين بلا از جامعه انتقام بگيرد و اجتماع زندگی خود را مقصر در اين امر بداند. گاهی اين فرضيه برای فرد مبتلا قابل پذيرش است و در اكثر اوقات اينگونه نيست، زمانی كه فرد خود زمينه و شرايط را برای جامعه فراهم میكند تا ديگران به حريم او تجاوز كنند ديگر جامعه مقصر نيست.
نوع پوشش زنان و مردان جامعه نقش اساسی در كنترل جرايم ناشی از تجاوز به عنف و زنا را به همراه دارد. زنا را بايد تقسيمبندی كرد به زنای محصنه و زنای غير محصنه و از حيث اختيار و اكراه به زنای با رضايت زانی و زنای بدون رضايت زانی، كه هر كدام تعاريف خاص خود را دارا است.
به طور كلی میتوان بيان كرد كه آثار روحی و مخرب آن برای پسر و دختر قابل تعريف است. برای دختر از اين جهت كه عفت خود را به شهوت طغيانگر خود فروخته است و جدای از مسئله زايل شدن بكارت كه در اكثر موارد پيش میآيد مگر در موارد خاص، همان حس از خود فروختگی يا به تعبير واضحتر در اختيار قرار دادن خود برای برطرف شدن حوائج شهوانی زودگذر خود و طرف مقابل آن هم از طريق غير مشروع و ناصحيح و برای جنس مذكر ترس از به دام افتادن و ترس از عادت به ارتكاب اين عمل با اين فرد و افراد ديگر، احتمال باردار كردن زانی، احساس گناه، ترديد و احساس شك نسبت به همسر در زندگی آينده و احساس نفرت از جنس مخالف با تكرار زياد اين كار با افراد متعدد كه همه و همه ذهن فرد را درگير ميكند و ذهن او را خسته خواهد كرد.
جدای از تمامی اين موارد روابط نا مشروع دختر و پسر باعث میشود جامعه رو به بیبند و باری افتاده و اثرات آن در زندگیهای متلاشی شده دختران و پسران جوان نمودار خواهد شد. روابطهای جنسی خشن قبل از ازدواج، انتظار به روابط جنسی نامربوط و ضد اخلاقی از همسر آينده، دلزدگی از همسر به دليل ارتباط با افراد عديده، باعث میشود زندگی آينده فرد دوام چندانی نداشته باشد. حضوری كوتاه در دادگاههای خانواده و صحبت با مراجعهكنندگان نشان خواهد داد كه تا چه اندازه مشكلات جنسی طرفين و انتظارات نا به جای جنسی بعضی از زوجين از يكديگر زمينه بروز نارضايتی و در انتها طلاق افراد را در پی داشته است.
از عوارض اجتماعی فراوان اين رفتارهای پرخطر و نابههنجار افزايش طلاق و در نتيجه فرزندان طلاق كه خودشان به دليل تنهايی بيش از حد در خانه میتوانند زمينهساز رفتارهای پرخطری برای خود و همسالان خود باشند، افت تحصيلی اين فرزندان و كارهای پرخاشگرانه آنها در خانه و مدرسه، فساد اخلاقی مردان و زنان تنهای جامعه، زياد شدن تكدی گری توسط زنان بد سرپرست و ... است.
خوب است بدانيم مقوله حجاب نه تنها در اسلام بلكه در تمامی اديان همچون يهوديت، مسيحيت، زرتشت وحتی قبلتر از آن در عهد سليمان(ع) نيز بر حجاب زنان و مردان تاكيد شده است. در همين راستا احاديث زيادی از ائمه بزرگوار(ع) نقل شده است كه اميرالمؤمنين امام على(ع) میفرمايد: «پوشيده و محفوظ داشتن زن مايه آسايش بيشتر و دوام زيبایى اوست». (غررالحكم).
همچنين، امام صادق(ع) میفرمايند: «حجاب زن برای طراوت و زيبايیاش مفيدتر است».(المستدرك، ج5) يكی از سؤالات اساسی كه مدتهاست برای من و شايد خيلیهای ديگر ايجاد شده است، اين است كه چرا در دوران پهلوی اول رضاخان با زور و ضرب و شتم نتوانست چادر را از سر مادران ما بردارد ولی امروز نمیتوان با زور چادر و حجاب را بر سر نسلی كرد كه در يك حكومت اسلامی زندگی میكنند، پاسخ به اين سوال را بايد مسئولان فرهنگی كشور و افراد مرتبط با اينگونه فعاليتها بدهند. مطمئناً يكی از عوامل اين بیقيد و بندیها الگو گرفتن نسل جوان از سينما و تلويزيون هست.
وقتی كه رسانههای حكومتی و بازيگران مطرح كه جوان ايرانی او را الگو قرار میدهد با چنان وضعيت كذايی به خودنمايی میپردازند، چطور انتظار داريم دختران و زنان كشور به اصول و اعتقادات اسلام پايبند باشند.
بهتر است بيدار شويم از خواب خرگوشی كه خود و مسئولان در آن هستيم بايد به وضعيت هنر و فسادهای رايج آن رسيدگی شود، بايد بازيگران ايرانی بدانند در سيمای جمهوری اسلامی به روی آنتن میروند و از پولی میگيرند كه از بيتالمال مسلمين گاهاً پرداخت میشود، چه كسی پاسخگوست؟. چرا هنر كه میتواند الگوی مناسبی برای ترويج انديشه اسلامی باشد، وسيلهای برای ترويج بیفرهنگی و بیبند و باری شده است؟.