کد خبر: 2605007
تاریخ انتشار : ۲۷ مهر ۱۳۹۲ - ۰۸:۴۵

وجود سلامت جسمی گرچه نعمت است اما برای كمال انسانی كافی نيست

كارشناس فرهنگی ستاد اقامه نماز استان قم گفت: وجود سلامت بدنی و جسمی گرچه نعمت است اما برای كمال انسانی كافی نيست؛ بلكه سلامتی بايد در تمام زمينه‌های مادی، معنوی، جسمی و روحی باشد تا انسان را به سوی كمال رهنمون كند.

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، حجت‌الاسلام والمسلمين محمود لطفيان سرگزی، كارشناس فرهنگی ستاد اقامه نماز استان قم در جلسه شرح و تفسير دعای بيست و سوم و بيست و چهارم صحيفه سجاديه كه با حضور جمعی از اعضای طرح ياوران نماز و خانواده‌ها در مدرسه امام حسن مجتبی(ع) قم برگزار شد، با بيان اينكه دعای بيست و سوم صحيف سجاديه از دعاهای امام سجاد(ع) در هنگامی است كه تندرستی و سپاس بر آن را از خداوند متعال درخواست می‌كرد، اظهار كرد: عافيت و سلامتی يكی از نعمت‌های بزرگ خداوند سبحان است كه انسان كمتر به آن توجه دارد و شكر آن‌را به جای نمی‌آورد و قدر حقيقی و واقعی آن را نمی‌داند تا اينكه به بيماری دچار می‌شود، آن‌گاه قدری به نعمت عافيت پی می‌برد.
كارشناس مركز تربيت مربی دفتر تبليغات اسلامی حوزه علميه قم افزود: در اين فراز از دعا امام سجاد(ع) عافيت را به اموری همچون لباس محافظ، پناهگاه امن و آرامش‌بخش، موجب كرامت، بی‌نياز كننده از غير، صدقه و موهبت الهی و موجب اصلاح تفسير و توجيه كرده‌اند. اگر انسان‌ها از اين نعمت بزرگ يعنی عافيت به‌درستی بهرمند شوند و از آن در مسير كمال خود استفاده كنند در دنيا و آخرت رستگار و سعادتمند خواهند شد.
حجت‌الاسلام لطفيان بيان كرد: امام سجاد(ع) در فراز ديگر دعا، صفات و ويژگی‌های آن عافيتی را كه از خداوند متعال درخواست می‌كند را تشريح می فرمايد و جهت‌گيری درخواست عافيت را به ما می‌آموزد، زيرا عافيتی موجب سعادت است كه جهت‌دار و هدف‌دار باشد يعنی در مسير رضای الهی و رشد و تعالی معنوی انسان مورد استفاده قرار گيرد. وجود سلامت بدنی و جسمی گرچه نعمت است اما برای كمال انسانی كافی نيست؛ بلكه سلامتی بايد در تمام زمينه‌های مادی، معنوی، جسمی و روحی باشد تا انسان را به سوی كمال رهنمون كند.
وی ادامه داد: در فرازی از اين دعای نورانی «عافيه الدنيا و الاخره» آمده است؛ هم سلامتی دنيوی و هم سلامتی اخروی، زيرا عافيت دنيا به تنهايی معيار سعادت و خوشبختی نيست. نوع درخواست‌های امام سجاد(ع) از خداوند متعال به ما می‌آموزد، عمل به دستورات خداوند متعال و تلاش در زمينه كسب آنها، دنيا و آخرت ما را تأمين می‌كند.
كارشناس فرهنگی ستاد اقامه نماز استان قم با اشاره به اينكه دقت در دعاهای صحيفه سجاديه و معرفت يافتن نسبت به آنها حقيقتا علاوه بر نيايش خدا، هدايت‌گر انسان در دنيا و آخرت است، بيان كرد: امام سجاد(ع) در جهت استفاده هدفدار از عافيت در فراز ديگر دعا می‌فرمايند «مرا شرح صدر و بصيرت كاملی در فهم اصول حقايق دين عطا فرما و ما را از شر شيطان، شر جانواران زهردار كشنده مثل مار و و ديگر حيوانات مانند زنبور و همه جانوران، شر چشم زخم و سلطان و حاكم ستمگر و شر هر كه برای پيامبر(ص) و خاندانش، جنگی برپا كرده محافظت فرما».
مدير كانون نويسندگان نماز استان قم عنوان كرد: عافيت در لغت صحت و سلامتی از مريضی و بلا و يا به معنای تندرستی است. در اين فرازهای نورانی امام سجاد(ع) عافيت را به امور متفاوتی تفسير و تشبيه می‌كنند؛ ابتدا عافيت را لباس فرض و از خداوند متعال طلب پوشيدن آن لباس را می‌كنند؛ در تشبيهی ديگر عافيت را حصار و پناهگاه امن و آرامش‌بخش فرض می‌كنند و در تشبيه سوم عافيت را به مانند مالی قلمداد می‌كنند كه از فردی كريم تقاضا می‌شود و در ادامه از عافيت به بستری گسترده و موهبت الهی كه موجب كرامت و اصلاح است تعبير می‌كنند.
كارشناس مركز تربيت مربی دفتر تبليغات اسلامی حوزه علميه قم گفت: عافيت همچون لباسی است كه انسان را از بدی‌ها و آسيب‌ها و تحقير و بی‌آبرويی و آلودگی‌ها حفظ می‌كند؛ و قابليت حفاظت‌كنندگی لباس زمانی كامل می‌شود كه لباس همه بدن را در بر بگيرد و عافيت نيز چنين است. بايد از سلامتی خود محافظت كرد تا عافيت نيز حافظ و نگهبان انسان باشد. انسان در بستر و جايگاه خوابش احساس آرامش می‌كند؛ در بستر عافيت نيز انسان آرامش پيدا می‌كند و روحش از تلاطم و دل‌نگرانی خارج می‌شود.
حجت‌الاسلام لطفيان در ادامه با اشاره به اينكه دعای بيست و چهارم صحيفه سجاديه از دعاهای امام سجاد(ع) برای پدر و مادر خويش است، گفت: امام چهارم(ع) پس از درود فرستادن بر پيامبر اكرم(ص) و اهل بيت ايشان به پدر و مادر بزرگوار خويش دعا كرده است. به‌طور غير مستقيم به مقام پدر و مادر و حقوق آنها بر فرزندان اشاره و از خداوند متعال در جهت ادای حقوق وظايف انسان نسبت به والدين استمداد می‌طلبد. اگرچه می‌دانيم امام سجاد(ع) و پدر گراميشان امام حسين(ع) هر دو معصوم هستند اما در اين دعا، امام به ما رعايت حقوق پدر و مادر را گوشزد می‌كند و علاوه بر اينكه جايگاه آنها را در مكتب اسلام نشان می‌دهد ما را با وظايفمان نسبت به آنها آشنا می‌كند.
وی افزود: امام(ع) سپس در فراز ديگری از دعا درباره نقش تربيتی پدر و مادر و رعايت حقوق آنها از خداوند متعال طلب كمك كرده و اشاره دارند به اينكه در مقابل پدر و مادر به آرامی سخن گفتن، كلام نيكو و خوشايند به كار بردن، نرم‌خو بودن و با عاطفه و محبت بودن، رفيق و شفيق آن‌ها بودن و پرهيز از طلب و درخواست حق از وظايفی است كه بر عهده فرزندان است.
مدير كانون نويسندگان نماز استان قم يادآور شد: در اين دعای نورانی از خداوند سبحان طلب می‌شود كه هيبت و اقتدار پدر و مادر را از آن نوع هيبتی قرار دهد كه از جهت كميت سلطان خودكامه دارد. ترس از پدر و مادر به خاطر رفعت جايگاه آنها نسبت به انسان و قدرت دعای ايشان در مورد انسان است؛ يعنی بايد از ابهت والدين كه منجر به بزرگداشت و تكريم آنها می‌شود پاسداری كرد و در عين حال آنان را چنان دوست داشت كه مادری مهربان، فرزندانش را دوست دارد و اين دوست داشتن تا منتهای عطوفت گسترده است.
captcha