به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، حجتالاسلام والمسلمين محمود لطفيان سرگزی، كارشناس فرهنگی ستاد اقامه نماز استان قم در جلسه شرح و تفسير دعای بيست و سوم و بيست و چهارم صحيفه سجاديه كه با حضور جمعی از اعضای طرح ياوران نماز و خانوادهها در مدرسه امام حسن مجتبی(ع) قم برگزار شد، با بيان اينكه دعای بيست و سوم صحيف سجاديه از دعاهای امام سجاد(ع) در هنگامی است كه تندرستی و سپاس بر آن را از خداوند متعال درخواست میكرد، اظهار كرد: عافيت و سلامتی يكی از نعمتهای بزرگ خداوند سبحان است كه انسان كمتر به آن توجه دارد و شكر آنرا به جای نمیآورد و قدر حقيقی و واقعی آن را نمیداند تا اينكه به بيماری دچار میشود، آنگاه قدری به نعمت عافيت پی میبرد.
كارشناس مركز تربيت مربی دفتر تبليغات اسلامی حوزه علميه قم افزود: در اين فراز از دعا امام سجاد(ع) عافيت را به اموری همچون لباس محافظ، پناهگاه امن و آرامشبخش، موجب كرامت، بینياز كننده از غير، صدقه و موهبت الهی و موجب اصلاح تفسير و توجيه كردهاند. اگر انسانها از اين نعمت بزرگ يعنی عافيت بهدرستی بهرمند شوند و از آن در مسير كمال خود استفاده كنند در دنيا و آخرت رستگار و سعادتمند خواهند شد.
حجتالاسلام لطفيان بيان كرد: امام سجاد(ع) در فراز ديگر دعا، صفات و ويژگیهای آن عافيتی را كه از خداوند متعال درخواست میكند را تشريح می فرمايد و جهتگيری درخواست عافيت را به ما میآموزد، زيرا عافيتی موجب سعادت است كه جهتدار و هدفدار باشد يعنی در مسير رضای الهی و رشد و تعالی معنوی انسان مورد استفاده قرار گيرد. وجود سلامت بدنی و جسمی گرچه نعمت است اما برای كمال انسانی كافی نيست؛ بلكه سلامتی بايد در تمام زمينههای مادی، معنوی، جسمی و روحی باشد تا انسان را به سوی كمال رهنمون كند.
وی ادامه داد: در فرازی از اين دعای نورانی «عافيه الدنيا و الاخره» آمده است؛ هم سلامتی دنيوی و هم سلامتی اخروی، زيرا عافيت دنيا به تنهايی معيار سعادت و خوشبختی نيست. نوع درخواستهای امام سجاد(ع) از خداوند متعال به ما میآموزد، عمل به دستورات خداوند متعال و تلاش در زمينه كسب آنها، دنيا و آخرت ما را تأمين میكند.
كارشناس فرهنگی ستاد اقامه نماز استان قم با اشاره به اينكه دقت در دعاهای صحيفه سجاديه و معرفت يافتن نسبت به آنها حقيقتا علاوه بر نيايش خدا، هدايتگر انسان در دنيا و آخرت است، بيان كرد: امام سجاد(ع) در جهت استفاده هدفدار از عافيت در فراز ديگر دعا میفرمايند «مرا شرح صدر و بصيرت كاملی در فهم اصول حقايق دين عطا فرما و ما را از شر شيطان، شر جانواران زهردار كشنده مثل مار و و ديگر حيوانات مانند زنبور و همه جانوران، شر چشم زخم و سلطان و حاكم ستمگر و شر هر كه برای پيامبر(ص) و خاندانش، جنگی برپا كرده محافظت فرما».
مدير كانون نويسندگان نماز استان قم عنوان كرد: عافيت در لغت صحت و سلامتی از مريضی و بلا و يا به معنای تندرستی است. در اين فرازهای نورانی امام سجاد(ع) عافيت را به امور متفاوتی تفسير و تشبيه میكنند؛ ابتدا عافيت را لباس فرض و از خداوند متعال طلب پوشيدن آن لباس را میكنند؛ در تشبيهی ديگر عافيت را حصار و پناهگاه امن و آرامشبخش فرض میكنند و در تشبيه سوم عافيت را به مانند مالی قلمداد میكنند كه از فردی كريم تقاضا میشود و در ادامه از عافيت به بستری گسترده و موهبت الهی كه موجب كرامت و اصلاح است تعبير میكنند.
كارشناس مركز تربيت مربی دفتر تبليغات اسلامی حوزه علميه قم گفت: عافيت همچون لباسی است كه انسان را از بدیها و آسيبها و تحقير و بیآبرويی و آلودگیها حفظ میكند؛ و قابليت حفاظتكنندگی لباس زمانی كامل میشود كه لباس همه بدن را در بر بگيرد و عافيت نيز چنين است. بايد از سلامتی خود محافظت كرد تا عافيت نيز حافظ و نگهبان انسان باشد. انسان در بستر و جايگاه خوابش احساس آرامش میكند؛ در بستر عافيت نيز انسان آرامش پيدا میكند و روحش از تلاطم و دلنگرانی خارج میشود.
حجتالاسلام لطفيان در ادامه با اشاره به اينكه دعای بيست و چهارم صحيفه سجاديه از دعاهای امام سجاد(ع) برای پدر و مادر خويش است، گفت: امام چهارم(ع) پس از درود فرستادن بر پيامبر اكرم(ص) و اهل بيت ايشان به پدر و مادر بزرگوار خويش دعا كرده است. بهطور غير مستقيم به مقام پدر و مادر و حقوق آنها بر فرزندان اشاره و از خداوند متعال در جهت ادای حقوق وظايف انسان نسبت به والدين استمداد میطلبد. اگرچه میدانيم امام سجاد(ع) و پدر گراميشان امام حسين(ع) هر دو معصوم هستند اما در اين دعا، امام به ما رعايت حقوق پدر و مادر را گوشزد میكند و علاوه بر اينكه جايگاه آنها را در مكتب اسلام نشان میدهد ما را با وظايفمان نسبت به آنها آشنا میكند.
وی افزود: امام(ع) سپس در فراز ديگری از دعا درباره نقش تربيتی پدر و مادر و رعايت حقوق آنها از خداوند متعال طلب كمك كرده و اشاره دارند به اينكه در مقابل پدر و مادر به آرامی سخن گفتن، كلام نيكو و خوشايند به كار بردن، نرمخو بودن و با عاطفه و محبت بودن، رفيق و شفيق آنها بودن و پرهيز از طلب و درخواست حق از وظايفی است كه بر عهده فرزندان است.
مدير كانون نويسندگان نماز استان قم يادآور شد: در اين دعای نورانی از خداوند سبحان طلب میشود كه هيبت و اقتدار پدر و مادر را از آن نوع هيبتی قرار دهد كه از جهت كميت سلطان خودكامه دارد. ترس از پدر و مادر به خاطر رفعت جايگاه آنها نسبت به انسان و قدرت دعای ايشان در مورد انسان است؛ يعنی بايد از ابهت والدين كه منجر به بزرگداشت و تكريم آنها میشود پاسداری كرد و در عين حال آنان را چنان دوست داشت كه مادری مهربان، فرزندانش را دوست دارد و اين دوست داشتن تا منتهای عطوفت گسترده است.