خانوادهها اجباری برای حفظ قرآن فرزندانشان نداشته باشند
گروه فعاليتهای قرآنی: حافظ كل قرآن با بيان اينكه حفظ قرآن برای خردسالان را به هيچ عنوان توصيه نمیكنم، گفت: برخی از خانوادهها به اشتباه فرزندان خود را پيش از ورود به دبستان مجبور به حفظ قرآن میكنند كه اين كار آسيبهای بسياری به همراه دارد.
سيدمهدی فاطميان، حافظ كل قرآن كريم در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، درباره آموزش قرآن به خردسالان به ويژه در حوزه حفظ قرآن به كودكانی كه هنوز وارد دبستان نشدهاند، گفت: هر چند كه برخی از موسسات فعاليتهايی در حوزه حفظ خردسالان داشته و اقدام به برگزاری كلاسهای حفظ برای خردسالان با بهرهگيری از روشهای متفاوت میكنند، اما در هر حال حفظ قرآن برای خردسالان را به هيچ عنوان توصيه نمیكنم.
وی با يادآوری اينكه حفظ قرآن از سوی خردسالان هيچ ضرورتی ندارد و نيازی نيست كه بچهها به اجبار به حفظ قرآن بپردازند، اظهار كرد: به طور كلی خانوادهها نبايد اجباری برای حفظ قرآن از سوی فرزندان خود داشته باشند، به استثنای برخی از خردسالان كه توانايی و استعداد بيشتری در اين زمينه دارند، لزومی ندارد كه عموم خردسالان پيش از ورود به دبستان و يادگيری خواندن و نوشتن به حفظ قرآن بپردازند.
اين استاد حفظ قرآن با يادآوری اينكه حفظ زودهنگام قرآن در دوران خردسالی موجب خستگی آنها میشود، افزود: در احاديث و رواياتی كه از پيامبر(ص) و ائمه معصومين(ع) وجود دارد نيز تأكيدی بر حفظ قرآن از سوی خردسالان ديده نمیشود و به همين دليل خانوادهها نبايد هيچ اصراری برای حفظ قرآن خردسالان داشته باشند، زيرا اصرار در اين كار و استفاده از روشهای غيرصحيح ممكن است موجب زدگی بچهها از قرآن شود و خانوادهها بايد اجازه دهند كه فرزندانشان يك سير طبيعی را در دوران خردسالی طی كرده و كم كم با قرآن انس بگيرند.
فاطميان عنوان كرد: متأسفانه اكثر پدران و مادران احساس میكنند كه فرزندان آنها تيزهوش و نخبه هستند و به همين دليل آنها را مجبور به حفظ قرآن میكند، البته گاهی اوقات نيز چشم و همچشمی در خانوادهها موجب اين كار میشود، اما بايد اين نكته را ذكر كنيم كه اكثر بچهها از هوش يكسانی برخوردارند و اگر شخصی در دوران خردسالی حافظ قرآن شده، به دليل توجه ويژه او به قرآن بوده است كه تمامی حواس خود را برای حفظ آيات جمع میكند و اين مسئله ارتباطی به نخبگی او ندارد.
وی ادامه داد: طی 50 سالی كه در حوزه قرآنی فعاليت داشته و به آموزش قرآن برای گروههای سنی مختلف پرداختهام، هيچ شخص نخبهای را در زمينه قرآن نديدهام و اگر برخی از كودكان به حفظ كل قرآن يا اجزاء مختلف قرآن میپردازند، به دليل نخبگی آنها نيست، بلكه اين كودكان از استعداد و توانمندی خدادادی خود نسبت به ساير همسن و سالان خود به درستی استفاده میكنند.
اين حافظ كل قرآن با عنوان اين مطلب كه آموزشهای قرآنی در سن خردسالی بايد در قالب آموزشهای غيرمستقيم باشد، ادامه داد: پدر و مادر اولين و بهترين مربی برای بچهها هستند و به ويژه مادران نقش بسيار بزرگتر و مهمتری نسبت به پدر دارد و بايد نقش خود را به درستی در تربيت قرآنی فرزندان خود ايفا كند.
وی در ادامه يادآور شد: يكی از اقداماتی كه برای انس خردسالان با قرآن در منازل میتواند انجام شود، اين است كه پدر و مادر تلاوت قاريان قرآن كه از شبكههای تلويزيونی و راديويی پخش میشود را گوش كنند، البته در چنين حالتی نيز نبايد فرزندان خود را دعوت كنند تا اين تلاوتها را گوش كنند، زيرا اين كار نيز جنبه آموزشی پيدا میكند و صحيح نيست و بهتر است كه تلاوتهای قرآن در فضای خانه شنيده شود تا بچهها به صورت غيرمستقيم با اين تلاوتها و آيات قرآن انس بگيرند و هيچ آموزش مستقيمی در كار نباشد.
فاطميان با عنوان اين مطلب كه خردسالان بايد خودشان نياز به قرآن و شنيدن تلاوتها را احساس كنند، گفت: زمانی كه كودكان نياز به شنيدن قرآن را در خود احساس كنند، از پدر و مادر خود میپرسند كه چرا صدای قرآن در خانه نيست و از آنها میخواهد كه تلاوتهای قرآن را پخش كنند و در اين صورت است كه خردسالان اشتهای طبيعی برای انس با قرآن و شنيدن اصوات قرآنی پيدا میكنند، زيرا فطرت انسانها به صورت ناخودآگاه آنها را به سمت قرآن هدايت میكند.
وی در ادامه عنوان كرد: اسلام به خودی خود جاذبه لازم را دارد و نيازی نيست كه در خردسالی فرزندان خود را به استماع قرآن و حفظ آيات قرآنی تشويق كنيم و همين كه پدر و مادر در كنار فرزندان خود قرآن تلاوت كنند و يا علاوه بر اقامه نماز واجب خود در مساجد، نمازهای مستحب را در منزل بخوانند، تأثير لازم را بر فرزندان آنها خواهد گذاشت.
اين حافظ كل قرآن در بخش پايانی سخنان خود با بيان اينكه به هر حال پدر و مادر الگوی عملی و مورد اعتماد بچهها هستند، اظهار كرد: تا زمانی كه پدر و مادر نماز نخوانند و آيات قرآن را در منزل تلاوت نكنند، نمیتوان از بچهها انتظار نماز و قرائت قرآن و يا حتی حفظ قرآن را داشت و بهتر است كه والدين در تربيت قرآنی فرزندان را از خودشان شروع كنند و تبليغات غيرمستقيم داشته باشند، البته در اين صورت همه خانوادهها قرآنی میشوند.
وی با يادآوری اينكه حفظ قرآن از سوی خردسالان هيچ ضرورتی ندارد و نيازی نيست كه بچهها به اجبار به حفظ قرآن بپردازند، اظهار كرد: به طور كلی خانوادهها نبايد اجباری برای حفظ قرآن از سوی فرزندان خود داشته باشند، به استثنای برخی از خردسالان كه توانايی و استعداد بيشتری در اين زمينه دارند، لزومی ندارد كه عموم خردسالان پيش از ورود به دبستان و يادگيری خواندن و نوشتن به حفظ قرآن بپردازند.
اين استاد حفظ قرآن با يادآوری اينكه حفظ زودهنگام قرآن در دوران خردسالی موجب خستگی آنها میشود، افزود: در احاديث و رواياتی كه از پيامبر(ص) و ائمه معصومين(ع) وجود دارد نيز تأكيدی بر حفظ قرآن از سوی خردسالان ديده نمیشود و به همين دليل خانوادهها نبايد هيچ اصراری برای حفظ قرآن خردسالان داشته باشند، زيرا اصرار در اين كار و استفاده از روشهای غيرصحيح ممكن است موجب زدگی بچهها از قرآن شود و خانوادهها بايد اجازه دهند كه فرزندانشان يك سير طبيعی را در دوران خردسالی طی كرده و كم كم با قرآن انس بگيرند.
فاطميان عنوان كرد: متأسفانه اكثر پدران و مادران احساس میكنند كه فرزندان آنها تيزهوش و نخبه هستند و به همين دليل آنها را مجبور به حفظ قرآن میكند، البته گاهی اوقات نيز چشم و همچشمی در خانوادهها موجب اين كار میشود، اما بايد اين نكته را ذكر كنيم كه اكثر بچهها از هوش يكسانی برخوردارند و اگر شخصی در دوران خردسالی حافظ قرآن شده، به دليل توجه ويژه او به قرآن بوده است كه تمامی حواس خود را برای حفظ آيات جمع میكند و اين مسئله ارتباطی به نخبگی او ندارد.
وی ادامه داد: طی 50 سالی كه در حوزه قرآنی فعاليت داشته و به آموزش قرآن برای گروههای سنی مختلف پرداختهام، هيچ شخص نخبهای را در زمينه قرآن نديدهام و اگر برخی از كودكان به حفظ كل قرآن يا اجزاء مختلف قرآن میپردازند، به دليل نخبگی آنها نيست، بلكه اين كودكان از استعداد و توانمندی خدادادی خود نسبت به ساير همسن و سالان خود به درستی استفاده میكنند.
اين حافظ كل قرآن با عنوان اين مطلب كه آموزشهای قرآنی در سن خردسالی بايد در قالب آموزشهای غيرمستقيم باشد، ادامه داد: پدر و مادر اولين و بهترين مربی برای بچهها هستند و به ويژه مادران نقش بسيار بزرگتر و مهمتری نسبت به پدر دارد و بايد نقش خود را به درستی در تربيت قرآنی فرزندان خود ايفا كند.
وی در ادامه يادآور شد: يكی از اقداماتی كه برای انس خردسالان با قرآن در منازل میتواند انجام شود، اين است كه پدر و مادر تلاوت قاريان قرآن كه از شبكههای تلويزيونی و راديويی پخش میشود را گوش كنند، البته در چنين حالتی نيز نبايد فرزندان خود را دعوت كنند تا اين تلاوتها را گوش كنند، زيرا اين كار نيز جنبه آموزشی پيدا میكند و صحيح نيست و بهتر است كه تلاوتهای قرآن در فضای خانه شنيده شود تا بچهها به صورت غيرمستقيم با اين تلاوتها و آيات قرآن انس بگيرند و هيچ آموزش مستقيمی در كار نباشد.
فاطميان با عنوان اين مطلب كه خردسالان بايد خودشان نياز به قرآن و شنيدن تلاوتها را احساس كنند، گفت: زمانی كه كودكان نياز به شنيدن قرآن را در خود احساس كنند، از پدر و مادر خود میپرسند كه چرا صدای قرآن در خانه نيست و از آنها میخواهد كه تلاوتهای قرآن را پخش كنند و در اين صورت است كه خردسالان اشتهای طبيعی برای انس با قرآن و شنيدن اصوات قرآنی پيدا میكنند، زيرا فطرت انسانها به صورت ناخودآگاه آنها را به سمت قرآن هدايت میكند.
وی در ادامه عنوان كرد: اسلام به خودی خود جاذبه لازم را دارد و نيازی نيست كه در خردسالی فرزندان خود را به استماع قرآن و حفظ آيات قرآنی تشويق كنيم و همين كه پدر و مادر در كنار فرزندان خود قرآن تلاوت كنند و يا علاوه بر اقامه نماز واجب خود در مساجد، نمازهای مستحب را در منزل بخوانند، تأثير لازم را بر فرزندان آنها خواهد گذاشت.
اين حافظ كل قرآن در بخش پايانی سخنان خود با بيان اينكه به هر حال پدر و مادر الگوی عملی و مورد اعتماد بچهها هستند، اظهار كرد: تا زمانی كه پدر و مادر نماز نخوانند و آيات قرآن را در منزل تلاوت نكنند، نمیتوان از بچهها انتظار نماز و قرائت قرآن و يا حتی حفظ قرآن را داشت و بهتر است كه والدين در تربيت قرآنی فرزندان را از خودشان شروع كنند و تبليغات غيرمستقيم داشته باشند، البته در اين صورت همه خانوادهها قرآنی میشوند.
