مباهله؛ نشانهای برای اثبات حقانيت شيعه
مباهله يكی از رويدادهايی است كه طی بررسی دقيق آن میتوان به حقانيت مذهب شيعه در ميان ديگر مذاهب اسلام پی برد.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، كلمه مباهله در لغت به معنای اين است كه يكديگر را نفرين و لعنت كنند. در مورد واقعه مباهله آمده است كه پيامبر اكرم(ص) و مسيحيان نجران قرار بر اين گذاشتند كه يكديگر را لعن و نفرين كنند تا حقانيت خود را ثابت كرده و خداوند آن طرف را كه دروغ میگويد، عذاب دهد.
در اين روز پيامبر اكرم(ص) به همراه اهل بيت خويش كه شامل اميرالمؤمنين(ع)، حضرت زهرا(س)، امام حسن(ع) و امام حسين(ع) بودند، در محل قرار حاضر شدند ولی مسيحيان كه اطمينان پيامبر(ص) را مشاهده كردند، ترسيدند و پذيرفتند كه به اسلام جزيه بپردازند.
رويداد مباهله يكی از اتفاقات و وقايعی است كه از طريق آن میتوان به حقانيت شيعه پی برد چراكه اولاً در اكثريت قريب به اتفاق منابع اهل سنت نظير طبری و ابنحنبل و ... به اين رويداد تاريخی اشاره شده است و ثانياً نشان میدهد كه نزديكتر از اهل بيت(ع) و شخص اميرالمؤمنين(ع) به پيامبر(ص) شخص ديگری نيست كه بتواند رهبری جامعه اسلامی را بر عهده بگيرد.
اهميت رويداد مباهله آنقدر بود كه خداوند متعال نيز در قرآن كريم در آيه «فَمَنْ حَاجَّك فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَك مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَكمْ وَ نِساءَنَا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنفُسنَا وَ أَنفُسكُمْ ثُمَّ نَبْتهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَت اللَّهِ عَلی الْكذِبِينَ، به آنان (مسيحيان نجران) بگو: بياييد ما فرزندان خود را دعوت میكنيم شما هم فرزندان خود را، ما زنان خويش را دعوت میكنيم شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود دعوت میكنيم شما نيز از نفوس خود را، آنگاه مباهله میكنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار میدهيم» بدان اشاره كرده است.
اين رويداد با توجه به اينكه پيامبر اكرم(ص) از همراهان خود در آن با عنوان اهل بيت خويش نام میبرد، نشان داد كه نبی اكرم(ص) همواره و در مقاطع حساس از تاريخ و سيره زندگی خود موضوع و منزلت اهل بيت(ع) را به مسلمانان گوشزد میكردند.
حال با توجه به حساسيت پيامبر اسلام(ص) نسبت موضوع اهل بيت خويش و اينكه ايشان همواره و در مقاطع حساس تاريخ اسلام از ايشان و بهويژه اميرالمؤمنين علی(ع) به عنوان نزديكترين افراد و حتی جانشين خود سخن گفتهاند، آيا نمیتوان به حقانيت علی(ع) و شيعيان و پيروان ايشان پی برد؟.
مطالعه تاريخ اسلام به ويژه تارخ صدر اسلام حتی به دور از تعصب و پيوستگی به مذهب و مكتبی خاص، نشان میدهد كه اولاً خداوند متعال و پيامبر اكرم(ص) دين را بدون سرپرست و جانشين نمیپذيرند و ثانياً هيچكس پس از رسول اكرم(ص) به جز اميرالمؤمنين علی(ع) لايق جانشينی ايشان و سرپرستی مسلمانان نيست.
در اين روز پيامبر اكرم(ص) به همراه اهل بيت خويش كه شامل اميرالمؤمنين(ع)، حضرت زهرا(س)، امام حسن(ع) و امام حسين(ع) بودند، در محل قرار حاضر شدند ولی مسيحيان كه اطمينان پيامبر(ص) را مشاهده كردند، ترسيدند و پذيرفتند كه به اسلام جزيه بپردازند.
رويداد مباهله يكی از اتفاقات و وقايعی است كه از طريق آن میتوان به حقانيت شيعه پی برد چراكه اولاً در اكثريت قريب به اتفاق منابع اهل سنت نظير طبری و ابنحنبل و ... به اين رويداد تاريخی اشاره شده است و ثانياً نشان میدهد كه نزديكتر از اهل بيت(ع) و شخص اميرالمؤمنين(ع) به پيامبر(ص) شخص ديگری نيست كه بتواند رهبری جامعه اسلامی را بر عهده بگيرد.
اهميت رويداد مباهله آنقدر بود كه خداوند متعال نيز در قرآن كريم در آيه «فَمَنْ حَاجَّك فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَك مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَكمْ وَ نِساءَنَا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنفُسنَا وَ أَنفُسكُمْ ثُمَّ نَبْتهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَت اللَّهِ عَلی الْكذِبِينَ، به آنان (مسيحيان نجران) بگو: بياييد ما فرزندان خود را دعوت میكنيم شما هم فرزندان خود را، ما زنان خويش را دعوت میكنيم شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود دعوت میكنيم شما نيز از نفوس خود را، آنگاه مباهله میكنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار میدهيم» بدان اشاره كرده است.
اين رويداد با توجه به اينكه پيامبر اكرم(ص) از همراهان خود در آن با عنوان اهل بيت خويش نام میبرد، نشان داد كه نبی اكرم(ص) همواره و در مقاطع حساس از تاريخ و سيره زندگی خود موضوع و منزلت اهل بيت(ع) را به مسلمانان گوشزد میكردند.
حال با توجه به حساسيت پيامبر اسلام(ص) نسبت موضوع اهل بيت خويش و اينكه ايشان همواره و در مقاطع حساس تاريخ اسلام از ايشان و بهويژه اميرالمؤمنين علی(ع) به عنوان نزديكترين افراد و حتی جانشين خود سخن گفتهاند، آيا نمیتوان به حقانيت علی(ع) و شيعيان و پيروان ايشان پی برد؟.
مطالعه تاريخ اسلام به ويژه تارخ صدر اسلام حتی به دور از تعصب و پيوستگی به مذهب و مكتبی خاص، نشان میدهد كه اولاً خداوند متعال و پيامبر اكرم(ص) دين را بدون سرپرست و جانشين نمیپذيرند و ثانياً هيچكس پس از رسول اكرم(ص) به جز اميرالمؤمنين علی(ع) لايق جانشينی ايشان و سرپرستی مسلمانان نيست.
