حسن باستانی، نويسنده و كارگردان تئاتر در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: به شخصه با برگزاری تعداد زيادی جشنواره به شكل پراكنده مخالفم و از برگزاری جشنوارههای تئاتری كه حاوی مضمونی يكسان دينی و ارزشی هستند در قالب جشنوارهای واحد به نام صاحبدلان استقبال میكنم.
وی ادامه داد: تجميع جشنوارههای تئاتری با مضمون و اهدافی واحد ممكن است مقداری موجب سرشكن شدن بودجه شده و از كميت آنها بكاهد اما قطعاً كيفيت آثار ارائه شده در اين جشنوارهها در اولويت تصميم و خواست مسئولان برگزاری آنهاست كما اينكه در مورد جشنواره «تئاتر صاحبدلان» با وجود گذشت تنها سه دوره از آن شاهد جهش كيفی به دليل اتحاد در ساختار برگزاری و محتوای آثار شركت كننده هستيم.
باستانی تصريح كرد: نكتهای كه بايد در اينجا مورد توجه قرار گيرد اينكه نبايد از برگزاری يك جشنواره به يك و يا دو هدف دم ستی اكتفا كنيم بلكه بايد مجموعه اهدافی را به عنوان چشمانداز برگزاری جشنوارههای موضوعی همچون صاحبدلان در نظر داشته باشيم و در مورد اين جشنواره بايد بگويم هدف مهمی ديگری كه بايد اين جشنواره آن را دنبال كند اين است كه طيف گستردهای از مخاطبان تئاتر را با اجراهای متعدد عمومی بايد تحت پوشش قرار دهد.
كارگردان نمايش «عيد پاك» در ادامه گفت: از آنجا كه مراد از توليد نمايشهای دينی، آئينی و مذهبی علاوه بر پرداختن به هنر و خلق اثر فرهنگی، ارتقای سطح آگاهی و بينش مخاطب نسبت به وقايع و مفاهيم مهم دينی و اعتقادی است در نتيجه بايد شرايطی فراهم شود كه تعداد افراد بيشتری از تماشای اين نمايشها بهرهمند شوند تا هم سرانه مخاطب نمايشی به عنوان يك شاخص فرهنگی ممالك مترقی سير صعودی پيدا كند و هم از رهگذر توليد و اجرای اين آثار، افراد بيشتری جذب پرداختن به اين موضوعات شوند.
وی تأكيد كرد: متأسفانه با وجود همه تلاشهای دوستان مسئول در جشنواره «تئاتر صاحبدلان» و پيگيریهای آنها در زمينه اجرای عموم آثار نمايش حداقل در شهرهای محل توليد، اما باز به دليل نقص در امكانات سختافزاری و فقدان تجهيزات سالنهای نمايشی شاهد هستيم كه در نهايت تعداد اجراهای نمايشهای توليد شده صرفنظر از حضور در جشنواره، به تعداد انگشتان دست میرسد و اين اصلاً مطلوب نيست بلكه يك نمايش با وجود ماهها مرارت و سختی در روند توليد بايد فرصت نمايش و اجرا به دفعات را پيدا كند.
كارگردان نمايش دينی «بیسرزمينتر از باد» اظهار كرد: جشنواره «تئاتر صاحبدلان» و ساير جشنوارههای تئاتری با هر موضوع و ساختاری كه هدف از ايجاد آنها بوده است بايد در جهت همافزايی و تقويت جشنواره «تئاتر فجر» حركت و به حيات خود ادامه دهند؛ چرا كه ما تنها يك جشنواره تئاتر رسمی و شناخته شده در دنيا داريم و آن هم جشنواره «تئاتر فجر» است و قرار نيست هر جشنواره تئاتری كه به وجود میآيد پس از چند دوره ابتدايی برگزاری، داعيه بينالمللی شدن داشته باشد و ما بايد با برگزاری جشنوارههای متعدد داخلی ضعفهای احتمالی را مرتفع و به فكر ارائه جهانی آثار نمايشی خود باشيم.
باستانی در پايان گفت: برگزاری جشنواره «تئاتر صاحبدلان» و امثال آن فرصت و مجالی مناسب به فعالان تئاتر دينی میدهد تا در شرايطی كه با كمترين امكانات به توليد نمايش میپردازند با اجراهای متعدد جشنوارهای و عموم بر بار فنی و هنری آثار خود بيافزايند تا در عرصه بينالمللی همچون تئاتر فجر كه البته استقبال خوبی نيز از توليدات تئاتر دينی دارد، قدرت هماوردی با آثار مشابه خارجی را داشته باشند.