«كُنتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ»؛ آيا هنوز هم بهترين امت هستيم؟
گروه اجتماعی: نص صريح قرآن بر اين مسئله تصريح دارد كه شما بهترين امتی هستيد كه براى مردم پديدار شدهايد، اما اين بهتر بودن را در گرو امر به معروف و نهی از منكر قرار داده است؛ آيا اگر اين فروع دين را فراموش كنيم، باز هم امت برتر خواهيم بود؟
خداوند در قرآن خطاب به امت محمد(ص) میفرمايد: «كُنتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَیْرًا لَّهُم مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ؛ شما بهترين امتى هستيد كه براى مردم پديدار شدهايد به كار پسنديده فرمان مىدهيد و از كار ناپسند بازمىداريد و به خدا ايمان داريد و اگر اهل كتاب ايمان آورده بودند قطعا برايشان بهتر بود برخى از آنان مؤمنند [ولى[بيشترشان نافرمانند».
يعنی امت رسول الله(ص) بهترين هستند چون امر به معروف میكنند، نهی از منكر میكنند و به خدا ايمان دارند. اقدامی كه اگر ساير امتها يعنی پيروان پيامبران پيشين نيز انجام داده بودند، آنها هم بهترين امت میشدند.
يعنی بهترين امت بودن شعار نيست، با امر به معروف، نهی از منكر و ايمان به خدا حاصل میشود؛ يعنی در امت ساكت و ترسو خيری نيست. يعنی امر به معروف و نهی از منكر به قدری مهم است كه انجام آن معيار امتياز امتها است.
اين آيه خطاب امت است نه فرد؛ پس مسئوليت نيز بر عهده امت است نه صرفاً فرد؛ امت برتر بودن يعنی به صورت امت امر به معروف كردن. يعنی امت بودن و حاكميت داشتن و بر اساس اين آيه مسلمانان چون امت برتر هستند مسئول اصلاح تمام جوامع بشری هستند.
اين آيه يعنی اگر امر به خوبی كردی، بايد نهی از بدی هم بكنی. سفارش به خوبیها بدون مبارزه با فساد، كم نتيجه است. «تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ».
امت متشكل از افراد است؛ پس همه برای تحقق امت بهتر بودن مسئولند، هم در برابر هم و هم در برابر جهانيان و مسلمانان بايد از موضع قدرت امر به معروف و نهی از منكر كنند نه ضعف و التماس؛ «تَأْمُرُونَ» و در قرآن هميشه امر به معروف قبل از نهی از منكر مطرح شده و تقدم دارد.
يعنی اول راهكار داشته باش، راهكارت را به عنوان امر به خوبی بگو بعد از منكر نهی كن و امر به معروف و نهی از منكری میتواند موثر باشد كه از ايمان ناشی شده باشد. پس ايمان داشته باش تا بهترين امت باشی.
يعنی امت رسول الله(ص) بهترين هستند چون امر به معروف میكنند، نهی از منكر میكنند و به خدا ايمان دارند. اقدامی كه اگر ساير امتها يعنی پيروان پيامبران پيشين نيز انجام داده بودند، آنها هم بهترين امت میشدند.
يعنی بهترين امت بودن شعار نيست، با امر به معروف، نهی از منكر و ايمان به خدا حاصل میشود؛ يعنی در امت ساكت و ترسو خيری نيست. يعنی امر به معروف و نهی از منكر به قدری مهم است كه انجام آن معيار امتياز امتها است.
اين آيه خطاب امت است نه فرد؛ پس مسئوليت نيز بر عهده امت است نه صرفاً فرد؛ امت برتر بودن يعنی به صورت امت امر به معروف كردن. يعنی امت بودن و حاكميت داشتن و بر اساس اين آيه مسلمانان چون امت برتر هستند مسئول اصلاح تمام جوامع بشری هستند.
اين آيه يعنی اگر امر به خوبی كردی، بايد نهی از بدی هم بكنی. سفارش به خوبیها بدون مبارزه با فساد، كم نتيجه است. «تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ».
امت متشكل از افراد است؛ پس همه برای تحقق امت بهتر بودن مسئولند، هم در برابر هم و هم در برابر جهانيان و مسلمانان بايد از موضع قدرت امر به معروف و نهی از منكر كنند نه ضعف و التماس؛ «تَأْمُرُونَ» و در قرآن هميشه امر به معروف قبل از نهی از منكر مطرح شده و تقدم دارد.
يعنی اول راهكار داشته باش، راهكارت را به عنوان امر به خوبی بگو بعد از منكر نهی كن و امر به معروف و نهی از منكری میتواند موثر باشد كه از ايمان ناشی شده باشد. پس ايمان داشته باش تا بهترين امت باشی.
