تدبر در قرآن بايد در پيشانی فعاليتهای عمومی جامعه در موضوعات قرآنی باشد
گروه فعاليتهای قرآنی: رئيس جمعيت قرآنی استان تهران با اشاره به اينكه فعاليتهای قرآنی نهادها و دستگاههای دولتی در بحث تدبر در قرآن به طور كلی اثرگذار نيست، گفت: تدبر در قرآن بايد در پيشانی و اولويت اصلی فعاليتهای عمومی جامعه در موضوعات قرآنی قرار بگيرد.
محمدرضا پورمعين، رئيس جمعيت قرآنی استان تهران، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در مورد بحث تدبر در قرآن و راهكارهای عموميت بخشيدن به اين بحث در جامعه، گفت: تدبر در قرآن يك دستور مستقيم الهی همچون تلاوت قرآن، قرائت نماز، روزه و ساير احكام اصلی اسلام است كه در نص صريح قرآن كريم نيز به آن اشاره شده است.
وی در ادامه با تأكيد بر اينكه بحث تدبر در قرآن كريم از طرف خداوند متعال يك مطالبه برحق از بندگان خود در تمام سطوح است، افزود: خداوند در قرآن كريم فرموده است «افلا يتدبرون»، چرا در قرآن تدبر نمیكنيد و لذا بحث تدبر در قرآن كريم يك امر الهی است و آنچه كه تأكيد و امر الهی است انجام آن لازم و ضروری است، از اين رو همه افراد به صورت فردی و جمعی و همه دستگاههای حكومتی و غير حكومتی بايستی با هر نوع ابزاری تدبر در قرآن كريم را در بين افراد جامعه ساری و جاری كنند.
اين فعال قرآنی كشورمان تصريح كرد: طبيعتاً تدبر در قرآن كريم در بين افراد كم سن و سال و كم سواد از طريق مسائل حسی، ديداری و شنيداری صورت میگيرد كه بايد آنها را با مفاهيم قرآن از طرقی كه عرض شد آشنا كرد تا آنها در تدبر در قرآن كريم ورود پيدا كنند.
رئيس جمعيت قرآنی استان تهران اظهار كرد: زمانی كه سطح افراد از سطح تحصيلی و سنی و از قدرت ادراك فهم و شعور و عقل بيشتری برخوردار باشند، خود فرد، اجتماع، خانواده، دستگاههای آموزشی و تربيتی و فرهنگی و هنری میبايست اين امر را به صورت آموزشی در بحثهای فكری و همانديشی و تعقل در جامعه ساری و جاری كنند و در اين امر از هيچ تلاشی دريغ نكنند.
پورمعين در ادامه به راهكارهای ورود به تدبر در قرآن كريم اشاره و خاطرنشان كرد: راهكارهای رسيدن به اين امر در وهله اول آشنايی با قرآن كريم و در ادامه آشنايی با مفاهيم قرآن، آشنايی با شأن نزول آيات، تاريخ قرآن و همچنين تدبر به معنای تفسير كردن، انديشيدن و فكر داشتن در موضوعات مختلف قرآن است كه به ويژه توسط علمای دينی و مفسران میتواند به عنوان اولين مرحله ورود بين آحاد مختلف جامعه بستری را فراهم كند.
وی گفت: به زبان ديگر تدبر در قرآن كريم همان انديشيدن و فكر كردن از سطح به عمق است كه بايد تلاشهای بسيار بيشتری برای عموميت دادن آن در جامعه صورت بگيرد تا جايی كه تدبر در قرآن مهمترين هدف افراد از تلاوت و انس با آن تبديل شود.
اين فعال قرآنی كشورمان در بخش ديگری از گفتوگوی خود با خبرگزاری ايكنا در مورد وظيفه قراء و حفاظ قرآن كريم در مورد عموميت دادن به تدبر در قرآن، تصريح كرد: يكی از راهكارهايی كه مقام معظم رهبری برای توجه و تدبر در قرآن كريم به قاريان و حافظان در جلسات قرآنی بيان فرمودهاند اين است كه قاريان و حافظان از مفاهيم قرآن برخوردار بوده و به ترجمه آن نيز توجه داشته باشند و نسبت به انتخاب آيات در محافل و مجالس كوشش مضاعف داشته باشند.
رئيس جمعيت قرآنی استان تهران اظهار كرد: طبيعتاً افرادی كه به عنوان قاری و حافظ قرآن كريم در سطح جامعه شناخته شدهاند و در محافل عمومی و خصوصی به تلاوت قرآن میپردازند، چنانچه بتوانند قبل يا بعد از تلاوت نسبت به معرفی آيات و ترجمه آن مردم را به فكر و انديشه وادارند، در حقيقت رسالت اصلی ابلاغ قرآن را انجام دادهاند.
پورمعين در مورد ميزان اثرگذاری برنامههای فعلی كشور برای عموميت دادن تدبر در قرآن، خاطرنشان كرد: اگر به طور واقعبينانه بخواهيم بگوئيم، بايد گفت برنامههايی كه در حال حاضر توسط نهادها و دستگاهها اجرا میشود به طور كلی در راستای عموميت دادن به تدبر نيست اما به طور جزئی برخی از دستگاهها به ويژه دانشگاهها و سطح آموزش متوسطه در مدارس به اين امر اهتمام داشتهاند اما سطح عمومی جامعه برآيند تدبر در قرآن را در پيشانی كار ندارند.
وی در ادامه با تأكيد بر اينكه بحث تدبر در قرآن كريم از طرف خداوند متعال يك مطالبه برحق از بندگان خود در تمام سطوح است، افزود: خداوند در قرآن كريم فرموده است «افلا يتدبرون»، چرا در قرآن تدبر نمیكنيد و لذا بحث تدبر در قرآن كريم يك امر الهی است و آنچه كه تأكيد و امر الهی است انجام آن لازم و ضروری است، از اين رو همه افراد به صورت فردی و جمعی و همه دستگاههای حكومتی و غير حكومتی بايستی با هر نوع ابزاری تدبر در قرآن كريم را در بين افراد جامعه ساری و جاری كنند.
اين فعال قرآنی كشورمان تصريح كرد: طبيعتاً تدبر در قرآن كريم در بين افراد كم سن و سال و كم سواد از طريق مسائل حسی، ديداری و شنيداری صورت میگيرد كه بايد آنها را با مفاهيم قرآن از طرقی كه عرض شد آشنا كرد تا آنها در تدبر در قرآن كريم ورود پيدا كنند.
رئيس جمعيت قرآنی استان تهران اظهار كرد: زمانی كه سطح افراد از سطح تحصيلی و سنی و از قدرت ادراك فهم و شعور و عقل بيشتری برخوردار باشند، خود فرد، اجتماع، خانواده، دستگاههای آموزشی و تربيتی و فرهنگی و هنری میبايست اين امر را به صورت آموزشی در بحثهای فكری و همانديشی و تعقل در جامعه ساری و جاری كنند و در اين امر از هيچ تلاشی دريغ نكنند.
پورمعين در ادامه به راهكارهای ورود به تدبر در قرآن كريم اشاره و خاطرنشان كرد: راهكارهای رسيدن به اين امر در وهله اول آشنايی با قرآن كريم و در ادامه آشنايی با مفاهيم قرآن، آشنايی با شأن نزول آيات، تاريخ قرآن و همچنين تدبر به معنای تفسير كردن، انديشيدن و فكر داشتن در موضوعات مختلف قرآن است كه به ويژه توسط علمای دينی و مفسران میتواند به عنوان اولين مرحله ورود بين آحاد مختلف جامعه بستری را فراهم كند.
وی گفت: به زبان ديگر تدبر در قرآن كريم همان انديشيدن و فكر كردن از سطح به عمق است كه بايد تلاشهای بسيار بيشتری برای عموميت دادن آن در جامعه صورت بگيرد تا جايی كه تدبر در قرآن مهمترين هدف افراد از تلاوت و انس با آن تبديل شود.
اين فعال قرآنی كشورمان در بخش ديگری از گفتوگوی خود با خبرگزاری ايكنا در مورد وظيفه قراء و حفاظ قرآن كريم در مورد عموميت دادن به تدبر در قرآن، تصريح كرد: يكی از راهكارهايی كه مقام معظم رهبری برای توجه و تدبر در قرآن كريم به قاريان و حافظان در جلسات قرآنی بيان فرمودهاند اين است كه قاريان و حافظان از مفاهيم قرآن برخوردار بوده و به ترجمه آن نيز توجه داشته باشند و نسبت به انتخاب آيات در محافل و مجالس كوشش مضاعف داشته باشند.
رئيس جمعيت قرآنی استان تهران اظهار كرد: طبيعتاً افرادی كه به عنوان قاری و حافظ قرآن كريم در سطح جامعه شناخته شدهاند و در محافل عمومی و خصوصی به تلاوت قرآن میپردازند، چنانچه بتوانند قبل يا بعد از تلاوت نسبت به معرفی آيات و ترجمه آن مردم را به فكر و انديشه وادارند، در حقيقت رسالت اصلی ابلاغ قرآن را انجام دادهاند.
پورمعين در مورد ميزان اثرگذاری برنامههای فعلی كشور برای عموميت دادن تدبر در قرآن، خاطرنشان كرد: اگر به طور واقعبينانه بخواهيم بگوئيم، بايد گفت برنامههايی كه در حال حاضر توسط نهادها و دستگاهها اجرا میشود به طور كلی در راستای عموميت دادن به تدبر نيست اما به طور جزئی برخی از دستگاهها به ويژه دانشگاهها و سطح آموزش متوسطه در مدارس به اين امر اهتمام داشتهاند اما سطح عمومی جامعه برآيند تدبر در قرآن را در پيشانی كار ندارند.
