
در سال 1981 برای اولین بار ویروس بیماری ایدز در آمریکا کشف شد و هر سال که میگذشت تعداد مبتلایان به این بیماری گسترش مییافت، پزشکان با تلاش و تحقیقات فراوان به نتایج ارزشمندی در زمینه پیشگیری از این بیماری رسیدند.
تلاشهای بسیاری برای کنترل این بیماری صورت گرفت، دلسوزان نسبت به آگاهیسازی در جهت پیشگیری از ابتلاء به این بیماری زحمات فراوانی متقبل شدند. اما هنوز این دغدغه در جامعه جهانی وجود دارد که تعداد بسیاری از افراد بر اثر این بیماری جان خود را از دست میدهند.
اما نکته مغفول مانده در راستای کنترل این بیماری توجه به تعالیم اخلاقی و دینی است. درست است که علاوه بر ارتباط جنسی ناسالم و غیر مطمئن راههای دیگری نیز برای ورود این بیماری به جسم انسان وجود دارد اما آنچه آمارها نشان میدهد این است که درصد بالایی از مبتلایان به این بیماری را افرادی تشکیل میدهند که متأسفانه ارتباطات جنسی در خارج از چارچوب خانواده داشتهاند.
حضرت علی(ع) میفرماید: «چه بسا یک لحظه شهوترانی که عمری حسرت را به دنبال دارد»، اگر جوانان در گوشهگوشه این دنیا این مفهوم را درک کنند که بسیاری از خواستههای الهی نهتنها در زندگی اخروی آنان تأثیرگذار است بلکه سلامت آنان در این دنیا را نیز تضمین میکند، بیشک فاصله خود را با هوسهایی که برای آنان عمری حسرت به دنبال خواهد داشت را حفظ میکنند.
اگر انسان در این لحظه به هوسهای درون خویش در ارتباطات غیرسالم نه نگویند چند سال آینده ممکن است با برگهای روبهرو شود که ابتدا به ویروسHIV را در فرد مثبت نشان دهد و آن زمان است که دیگر ای کاشها فایدهای برای انسان در پی نخواهد داشت.
در تعالیم دینی آمده است که زنا عمر انسان را کاهش میدهد، شاید در دورهای این تصور بود که این کوتاهی عمر کیفر این گناه است اما امروزه میتوان بهدرستی دریافت بیماریهایی که نتیجه زیر پا گذاشتن حدود الهی است فرصتهای زیستن در کنار عزیزان را کاهش میدهد.
ممکن است مجاهدت با نفس و نه گفتن به خواهشهای شیطانی برای فردی سخت باشد اما بیشک ارزش شاد زیستن در باقیمانده روزهای عمر را دارد و از طرف دیگر رضایت الهی را نیز به دنبال دارد.
حکیه بهمنزاده/ خراسان جنوبی