
برای اولینبار که او را میبینی شاید دلت برای او به رحم آید و احساس کنی نیازمند ترحم همنوعان خویش است اما وقتی به او نزدیکتر میشوی و دستانش را میفشاری لبخندی بر لب میآورد که معنایش این است دوست عزیز درباره من اشتباه فکر میکنی.
یا نور ظاهری چشمانش گرفته شد و یا گوشهایش قدرت شنوایی ندارند، شاید هم در دست یا پایش اختلال حرکتی دارد، اصلاً اینکه معلولیت وی از چه نوعی است اهمیتی ندارد وقتی درمییابی که او حافظ قرآن یا یک نقاش ماهر است.
معلولیتهایی که محدودیت نمیآورد
خیلی از این افراد هم در مقاطع بالای علمی تحصیل میکنند و تو ناخودآگاه زبان تحسین میگشایی و به او احسنت میگویی. گاه آنقدر از تواناییهایش میشنوی که فراموش میکنی که او در توان جسمی با تو تفاوتهایی دارد.
چشمهایش نمیبیند اما گوشهایش آنقدر تیز است که حرفهای آهسته تو را هم به خوبی میشنود و قدرت حافظه بالایی دارد و به همین دلیل راحتتر از یک فرد عادی قرآن، شعر و ... را حفظ میکند، ممکن است حرفی را سالیان قبل به او زده باشی و خود آن را فراموش کرده باشی اما او آن را به خاطر دارد.
گوشهایش نمیشنود و همین نشنیدن صداهایی که در اطراف اوست به وی قدرت تمرکز بالایی داده و اگر شرایط آموزش برای او فراهم باشد، همین تمرکز از او یک هنرمند ماهر میسازد و تبدیل به یک نقاش و یا نجار زیردست میشود.
آری! درست گفتهاند که خداوند اگر بر مبنای حکمت خویش نعمتی را از کسی بگیرد از سر رحمت و مهربانی خویش درهای دیگری بر او میگشاید که زمینهساز رشد استعدادهای وی شده و تبدیل به شخصی مفید و مؤثر برای جامعه میشود.
روز جهانی معلولین فرصتی است برای اینکه نگاه واقعبینانهتری به معلولیت و کسانی داشته باشیم که در توان جسمیشان تفاوتی با دیگران وجود دارد و این مفهوم را به واقع بپذیریم که این تفاوت شاید راهی باشد برای اینکه توان دیگری در انسان جلوهگری کند.
توصیههای پزشکان برای داشتن فرزند سالم را جدی بگیریم
البته این گفتهها بدان معنا نیست که جامعه و نهادهای متولی امر پیشگیری از معلولیتها را جدی نگرفته و خانوادهها نیز در زمینه توصیههای پزشکان مبنی الزامات داشتن فرزندی سالم بیتفاوت باشند.
امروزه در عصری زندگی میکنیم که گاه با یک مشاوره ژنتیک ساده و در صورت لزوم آزمایش قبل از بارداری میتوان به راحتی از بسیاری از معلولیت ها پیشگیری کرد و نگذاشت فرزندانمان از برخی نعمتهای الهی محروم شوند.
حکیمه بهمنزاده/ خراسان جنوبی