آثار رحمت خداوند در ربیعالاول
گروه اندیشه: ماه ربیعالاول به جهت ماه جشن و سرور اهل البیت(ع)به ماه شادی آلالله و بهار ماهها تعبیر شده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، ماه ربیعالاول همانگونه که از اسم آن پیداست بهار ماههاست. به جهت اینکه آثار رحمت خداوند در آن هویداست. در این ماه ذخایر برکات خداوند و نورهای زیبایی او بر زمین فرود آمده است. زیرا میلاد رسول خدا(ص) در این ماه است و میتوان ادعا کرد از اول آفرینش زمین رحمتی مانند آن بر زمین فرود نیامده است زیرا برتری این رحمت بر سایر رحمتهای الهی مانند برتری رسول خدا بر سایر مخلوقات است.
و همانطور که او داناترین مخلوقات خداوند و برترین آنها و سرورشان و نزدیکترین آنها به خداوند و فرمانبردارترین آنها از او و محبوبترین شان نزد اوست. این روز نیز برتر از سایر روزهاست و گویا روزی است که کاملترین هدیه ها، بزرگترین بخششها، شاملترین رحمتها، برترین برکتها، زیباترین نورها و مخفیترین اسرار در آن پی ریزی شده است.
پس بر انسان مسلمان که برتری رسول خدا(ص) را قبول داشته و مراقب رفتار با مولایش است واجب است این روز را به گونه ای وصفناپذیر برتر از هر وقت و روز دیگری بداند. چون در مثل چنین روزی سرچشمه فضایل و برتریها بر این امت فرود آمد، تمام برکتهای نبوت و امامت و کتاب و شریعت فقط با وجود رسول خدا(ص) آشکار شد که ابتدای آن در این روز مبارک بود.
و زمانی که با عقل و شرع برتری این روز ثابت شد، بر مسلمان مراقب واجب است با تمام تلاش خود در شکرگزاری این نعمت بزرگ کوشش و سعی کند که این رحمت وسیع را توسعه داده و این روز را بزرگترین عید خود بداند، با طاعات تام و تمام به خداوند نزدیک شده و با توسلات کامل به رسول خدا توسل پیدا کند.
ماه ربیع الاول سومین ماه از ماههای قمری و از ماههای فرخنده برای شیعیان است. حادثه مهم و تاریخی لیلةالمبیت، هجرت حضرت(ص) از مکه به مدینه، ولادت پیامبر اکرم(ص)، ازدواج حضرت محمد(ص)با حضرت خدیجه(س)، آغاز امامت امام مهدی(عج)، عیدالزهرا و هلاکت یزید بن معاویه از جمله حوادث فرخنده این ماه است.
همچنین غزوه بنینضیر در سال 4 قمری، صلح امام حسن مجتبی(ع) با معاویه در سال 41 قمری، ، شهادت حضرت امام حسن عسگری(ع) در سال 260 قمری، واقعه احراق مکه در هنگام جنگ یزید با عبدالله بن زبیر در سال 64 قمری، حادثه صاحب زنج و قتل سیصد هزار نفر از مردم بصره به دست موفق عباسی در سال 258 از دیگر حوادث مهم ماه ربیع الاول است.
این ماه همانگونه که از اسم آن پیداست بهار ماههاست؛ به جهت این که آثار رحمت خداوند در آن هویداست. در این ماه ذخایر برکات خداوند و نورهاى زیبایى او بر زمین فرود آمده است؛ زیرا میلاد رسول خدا(ص) در این ماه است و مى توان ادعا کرد که از اول آفرینش زمین، رحمتى مانند آن بر زمین فرود نیامده است.
عـلما معتقدند مـسـتحب اسـت کـه بـراى تـشکـر نعـمت سـلامـتى رسول خدا و امیرالمؤ منین(ع) روزه بدارند و زیارت آن دو بزرگوار در این روز مـنـاسـب اسـت. سـیـد بـن طـاووس در اقـبـال بـراى ایـن روز دعـایـى نقل فرموده است و در این روز، به قول شیخ طوسى و کفعمى حضرت عسکرى(ع) وفـات کـرده اسـت و مشهور روز هشتم است و شاید در چنین روزى شروع بیمارى آن حضرت بوده است.
