نگاهی به زندگی آیتالله العظمی شیخ علیمحمد بروجردی نجفی(ره)
گروه اجتماعی: هشتم بهمن یادآور ارتحال ملکوتی فرهیخته واندیشمند نامی حضرت آیتالله العظمی شیخ علیمحمد بروجردی نجفی(ره) است که چهل سال پیش در هشت بهمن سال ۱۳۵۳ دار فانی را وداع گفت.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، تجلیل و بزرگداشت مفاخر مذهبی، فرهنگی، علمی و ادبی کشور از یکسو و فراهم شدن فرصتهای شکوفایی و کشف استعدادهای خلاق و منحصر به فرد وتقویت و پرورش سرمایههای فرهنگی آتی کشورِ همیشه سربلند ایران اسلامی در طول سی سال و اندی که از حیات پر افتخار آن میگذرد از جمله رویدادهای ارزشمند و حرکت های گران سنگی است که باید آنرا از جنبههای بارز و تأثیر گذار نظام و انقلاب اسلامی دانست.
این مهم موجب شناخت بیشتر جامعه بهویژه نسل جوان از مفاخر علمی، دینی و فرهنگی کشور و در کنار آن شناخت عمیقتر از هویت دینی و فرهنگی جامعه خواهد شد که میتواند همچون سدی در برابر توطئهها، شبیخونها و جنگ نرمافزاری دشمن مصونیت فرهنگی بهوجود آورد.
هشتم بهمنماه یادآور ارتحال ملکوتی فرهیخته واندیشمند نامی حضرت آیتالله العظمی شیخ علیمحمد بروجردی نجفی که چهل سال پیش در هشتم بهمن ماه سال 1353 دار فانی را وداع گفت و جامعه علمی، دینی و فرهنگی کشور را عزادار فقدان خود نمود.
حضرت آیتالله العظمی شیخ علیمحمد نجفی بروجردی متولد 1315 ه.ق در شهر بروجرد است که در کودکی والدین خود را از دست داد و با هدایت این خواهر محترمه رهسپار مکتب گردید.
مقدمات را نزد ملافیض در بروجرد فراگرفت و سپس برای ادامه تحصیل در سن 14 سالگی راهی نجف اشرف شد و در مدرسه قزوینی آن شهر مقدس به تکمیل دروس مقدمات و سطح پرداخت. نبوغ وافرش سریع زبانزد عام و خاص گردید، لذا با استعداد شگرفی که از خود نشان داد خیلی زودتر از معمول سعادت حضور در دروس خارج فقه و اصول را پیدا کرد.
از مهمترین اساتید ایشان در فقه و اصول میتوان از آیتالله شیخ محمد حسین نائینی، آیتالله" شیخ ضیاءالدین عراقی و آیتالله شیخ محمد حسین اصفهانی معروف به( کمپانی ) و حاج میرزا علی قاضی طباطبایی نام برد.
بعد از نزدیک به 25 سال اقامت در نجف اشرف با نظرآیتالله اصفهانی بهمنظور سر و سامان دادن به حوزه علمیه شهر سامرا راهی آنجا شدند تا رونقی دوباره به حوزهعلمیه آن شهر ببخشند.این مسافرت، 18 ماه به طول انجامید.
ایشان در طی زیستن سالها در نجف اشرف به درجه اجتهاد دست یافت و بالاخره در سال 1374 قمری از نجف اشرف به بروجرد نقل مکان کرد و تا آخر عمر در خانهای اجارهای در نزدیکی بیت آیتالله العظمی بروجردی سکنی گزید.
در بازگشت از جانب آیتالله بروجردی به سرپرستی طلاب علوم دینی معین گشت. با ورود ایشان به بروجرد حوزه علمیه این شهرستان که از قدمت بسیاری برخوردار بود، مجدداً رونق گذشته خود را باز یافت و از شهرهای دور و نزدیک طلبههای بسیاری برای کسب فیض از محضر ایشان روانه بروجرد شدند.
تألیفات گرانبهای آن مرحوم شامل «رساله انیس المقلدین»، «توضیح المسائل»، «مناسک حج» و «حاشیه بر توضیح المسائل آیتالله العظمی بروجردی» انتشار یافته است و آثاری چون «تقریرات» درس آیتالله کمپانی، کتاب «خمس حواشی بر عروه» و .... بهصورت کامل باقی است.
این روحانی جلیلالقدر در روز سهشنبه 15 محرم 1395 ق برابر با 8هشتم بهمن 1353 شمسی بهدنبال خونریزی معده دعوت حق را لبیک گفت. آرامگاهش در قبرستان قدیمی شهر «بهشت شهداء» واقع شده و روزانه زیارتگاه جمع کثیری از ارادتمندان خالص ایشان است .
حضرت آیتالله العظمی شیخ علی محمد نجفی بروجردی(ره) در دوران سکونت دوباره خود در بروجرد به اقدامات چشمگیری دست زدند که از آن جمله تعمیر و تأسیس مساجد مختلف، تأسیس صندوق قرضالحسنه حسینی، تأسیس صندوق اعانه یتیمان و پایهگذاری انجمن معارف اسلامی را میتوان ذکر کرد.
دیگر ویژگیهای آن مرحوم، خلق خوش، کلام شیرین و دلنشین، صفا و صمیمیت و فروتنی خاص وی بود که هر صاحبدل و پاک اندیشی را به گرد خود جمع میکرد.
هشتم بهمن ماه 1393 چهلمین سالگرد وفات حضرت آیتالله العظمی حاج محمد نجفی بروجردی این فقیه فرزانه بروجردی است که مایه فخر جامعه دینی و حوزههای علمیه میباشد فرصت را غنیمت شمرده تا یاد، نام و خدمات ارزشمند او را گرامی بداریم.
