مراسم بزرگداشت شهدای طلاب آذربایجان شرقی برگزار شد

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی، سردار غلام‌عسگر کریمیان، فرمانده سپاه عاشورا، امروز هشتم بهمن درمراسم بزرگداشت شهدای طلاب آذربایجان شرقی، علت اصلی شروع جنگ را ماهیت استکبارستیزی و ظلم‌ستیزی انقلاب دانست و گفت: شعارهایی از قبیل شعار «نه شرقی و نه غربی» و  «هیهات من‌الذلة» بیانگر استکبارستیزی انقلاب اسلامی ایران است.

وی گفت: در دوران دفاع مقدس دشمن گمان نمی‌کرد ارتش تا بن دندان مسلح و مجهز که توسط 44 کشور پشتیبانی می‌شد متوقف و زمین‌گیر شود. دشمن پیش‌بینی نمی‌کرد که از شمالی‌ترین مناطق کشور مردانی بیایند و چنان در مقابل ارتش آن‌ها مقاومت و مبارزه کنند که گویا از مجهزترین ارتش‌های جهان هستند.

سردار کریمیان ادامه داد: در مکالمه‌ای که بین صدام حسین و فرمانده مناطق جنوب ارتش بعث عراق صورت گرفته بود و رزمندگان ایرانی آن را شنود کرده بودند، آن فرمانده خطاب به صدام می‌گفت: شما می‎گفتید که ما بدون هیچ مقاومتی وارد خرمشهر می‌‎شویم ولی ما با چنان مقاومتی رو به رو هستیم که گویا با یکی از قدرتمندترین ارتش های جهان روبه‌رو هستیم.

وی افزود: تفحص پیکرهای مطهر شهدا کار بسیار با ارزشی است ولی ای کاش گروهی تشکیل بشود که در سیره شهدا تفحص کند تا دریابد چه کسانی بودند، چگونه رفتند و چرا رفتند.

حوزه‎‏های علمیه باید برای اسلام، شهید و علمدار تربیت کنند
حجت‌الاسلام مجتبی نظری، کارشناس امور دینی و استاد حوزه و دانشگاه‌های آذربایجان شرقی نیز در این مراسم اظهار کرد: بی‎قراری شهید فقط با لقای خدا آرام می‎گیرد، زیاد طول می‎‏کشد تا نسل جدید شهید را باور کند و بشناسد، در گذشته مردانی آمدند و رفتند و امروزه بیم آن می‎‏رود که این افراد تبدیل به افسانه شوند.

وی ادامه داد: ما طلاب دوره ولایت هستیم و این دوره، دوره اعمال ولایت است، حوزه‎‏های علمیه باید برای اسلام شهید و علمدار تربیت کنند.

حجت‎الاسلام نظری گفت: غرب با برنامه از پیش تعیین شده قصد داشت به وسیله داعش و عناصر تکفیری اسلام را دین خشنی جلوه دهد ولی مردان گمنام، کربلا را حفظ کردند و به داد خاورمیانه رسیدند.

این کارشناس دینی تأکید کرد: شهدا دو معادله را به خوبی حل کردند، اولی معادله نفس بود، شهدا به خوبی از عهده مبارزه با نفس برآمدند. دومی معمای حد و حدود تکلیف اجتماعی بود که شهدا مشخص کردند این مقاومت باید تا چه میزانی باشد و آن میزان تا پای جان است.