
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، اگر تو فقط یک خواهر بودی و او تنها یک برادر، باز هم نمیشد که تو را به صبوری و سکوت سفارش کرد. چه رسد به اینکه تو فقط یک خواهر نیستی، یک خواهر دل شکسته! تو فاطمه معصومهای! نزدیکترین و بیواسطهترین بازمانده امامت!.
آنگاه که میتوان در روز روشن، آفتاب هشتم را به غربت تبعید کرد، دیگر نمیتوان از تو خواست که سر در معجر خویش پنهان کنی و گوشه عزلت برگزینی.
مگر نه اینکه وقتی علی(ع) را با استخوانی در گلو و خاری در چشم، خانهنشین کردند، زهرای اطهر(س) به دفاع از ولایت، زبان محمدی گشود و خطبه احمدی خواند؟ مگر نه اینکه وقتی سر بریده حسین(ع) را بر نیزهها افراشتند، زینب کبری(س) در هر جا پای نهاد، پیام عاشورا را سر داد.
اکنون نیز چه کسی جز تو شایسته این است که سفیر غربت امام رضا(ع) شود؟ سفر تو دنباله تاریخی کربلای حسین(ع) است. ادامه راهی که زینب(س) با خون پیشانی شکسته و پای پرآبله در جهان باقی گذاشت!.
کریمه؛ کوثر کویر
معصومه معصومه است. فاطمه، کریمه اهل بیت، کوثر کویر و قبله همه دلهاى شیفته ولایت، آشناى دور و نزدیک و بزرگ و کوچک. دختر هفتمین و خواهر هشتمین خورشید ولایت، زیارتش بهانه نمىخواهد که حرمش خانه محبان است و حریمش کعبه عاشقان. و عشق عشق است مسلمانى و زندیقى نیست. آنان که هر روز جرعه جرعه «اکسیر ولایت» را از جام مشبکهاى ضریحش مىنوشند دورى او را نمىتوانند تحمل کنند در جوارش سکنی مىگزینند تا جانهاى عطشناک و کویرى خود را از محبت او سیراب کنند. خدا کند قدر این بانو را بدانیم.
حضرت معصومه(س) ماهی است در پی خورشید توس، راه حجاز تا ایران را طی کرد و در هجرتی عاشقانه به ساوه رسید و از آنجا به دارالمؤمنین قم آمد و رحل اقامت افکند و پس از 17 روز دعوت خدا را لبیک گفت و چنین شد که حیات و وفاتش، سفر و حضورش، عبادت و سلوکش، مرقد و مزارش، جلوگاه نور و بارگاه عفت شد و «فاطمه معصومه(س)» آینهای شد در رواق فرهنگ شیعه که نجابت و حیا و ولایت در بلور آن میدرخشد.
نگاهی گذرا بر زندگینامه حضرت معصومه(س)
حضرت فاطمه معصومه (س) در روز اول ذیقعده سال ۱۷۳ هجری، در شهر مدینه چشم به جهان گشود. این بانوی بزرگوار، از همان آغاز، در محیطی پرورش یافت که پدر و مادر و فرزندان، همه به فضایل اخلاقی آراسته بودند. عبادت و زهد، پارسایی و تقوا، راستگویی و بردباری، استقامت در برابر ناملایمات، بخشندگی و پاکدامنی و نیز یاد خدا، از صفات برجسته این خاندان پاک سیرت و نیکو سرشت بهشمار میرفت. پدران این خاندان، همه برگزیدگان و پیشوایان هدایت، گوهرهای تابناک امامت و سکان داران کشتی انسانیت بودند.
سرچشمه دانش
حضرت معصومه(س) در خاندانی که سرچشمه علم و تقوا و فضایل اخلاقی بود، پرورش یافت. پس از آنکه پدر بزرگوار آن بانوی گرامی به شهادت رسید، فرزند ارجمند آن امام، یعنی حضرت رضا(ع) عهدهدار امر تعلیم و تربیت خواهران و برادران خود شد و مخارج آنان را نیز بر عهده گرفت. در اثر توجهات زیاد آن حضرت، هر یک از فرزندان امام کاظم(ع) به مقامی والا دست یافتند و زبانزد همگان گشتند. ابن صباغ ملکی در این باره میگوید: هر یک از فرزندان ابیالحسن موسی معروف به کاظم، فضیلتی مشهور دارد. بدون تردید بعد از حضرت رضا(ع) در میان فرزندان امام کاظم(ع)، حضرت معصومه(س) از نظر علمی و اخلاقی، والامقامترین آنان است.
چرا معصومه؟
حضرت فاطمه معصومه(س) مستغرق در عبادت، بهیقین جلوههایی از عصمت مادرش زهرا(س) در ایشان تجلی نموده بود و گویی به همین جهت امام رضا(ع) به عنوان «معصومه» از ایشان یاد کرده، فرموده است: «هرکس معصومه را در قم زیارت کند، مانند کسی است که مرا زیارت کرده است».
آری! معصومه جان؛ آن مولا و سروری که زیارت تو را همسان با زیارت خودش قرار داده است، قطعاً در تو سیادتی مشاهده کرده که حکایت از خصال و صفات حسنه توست.
اگر حقیرترین عاشقان تو برای تفسیر وجودت ظرف گنجایش ادراک در دست گیرند از «میم معصومه»، «متانت»، «معصومیت و محجوبیت» و از «عین» او «عاطفه، عبودیت و عفاف» و از «صاد» او، «صمیمیت، صفا و صداقت» و از «واو»، «وحدت، وحدانیت و حب ولایت» را سرمشق میگیرند… و در آخر از «ـه» او؛ «هویت اهل بیت، هدایت عالمیان و هجرت به سوی حقانیت» خواهند آموخت.
در مقام شفاعت آن حضرت
بهراستی که ایشان تنها، دختر امام و یا عمه و خواهر امام نیستند، بلکه دارای مدارجی از معرفت الله و تقوا و عبادت فوق العادهای بودهاند که باعث تقرب فوق العاده ایشان نزد خداوند شده است؛ یعنی شأن والایی در پیشگاه خدا دارند.
و اینکه او در کنار جدهاش حضرت زهرا(س) میتواند از گناهکاران شفاعت کند و به اذن الهی آنان را از عذاب پروردگار برهاند، و برای ایشان مرتبهای از مراتب شفاعت کبری در قیامت است و اگر با پیامبر(ص) و فاطمه(س) در مقام شفاعت، مساوی نباشد، رتبهای رفیع از آن مقام عظیم را داراست.
و ایشان بهعنوان یکی از اولیای برجسته خدا، در بارگاه بیهمتای الهی می درخشد و شفاعت او مورد امضای الهی و عنایات خاص باری تعالی است و بالأخره حضرت فاطمه معصومه(س) یکی از شفیعان فردای قیامت در روز جزاست.
برگزیدن شهر قم
پس از آنکه حضرت معصومه(ع) به شهر ساوه رسید، بیمار شد. چون توان رفتن به خراسان را در خود ندید، تصمیم گرفت به قم برود. یکی از نویسندگان در اینباره که چرا حضرت معصومه(س) شهر قم را برگزید، مینویسد: بیتردید میتوان گفت که آن بانوی بزرگ، روی ملهم و آیندهنگر داشت و با توجه به آینده قم و محوریتی که بعدها برای این سرزمین پیش میآید بدین دیار روی آورد. این جریان به خوبی روشن میکند که آن بانوی الهی، به آینده اسلام و موقعیت این سرزمین توجه داشته و خود را با شتاب بدین سر زمین رسانده و محوریت و مرکزیت آن را با مدفن خود پایهریزی کرده است.
غروب غمگین
حضرت فاطمه(س) پس از ورود به شهر قم، تنها هفده روز در قید حیات بود و سپس دعوت حق را لبیک گفت و به سوی بهشت برین پرواز کرد. این حادثه در سال ۲۰۱ هجری رخ داد. سلام بر این بانوی بزرگوار اسلام از روز طلوع تا لحظه غروب. درود بر روح تابناک معصومه(س) که اینک آفتاب حرم باصفایش، زمین قم را نورانی کرده است. سلام بر سالار زنان جهان و فرزند پیامآوران مهر و مهتران جوانان بهشتی. ای فاطمه! در روز قیامت، شفیع ما باش که تو در نزد خدا، جایگاهی ویژه برای شفاعت داری.