
آسوده بخواب خواهر، آرام بیاسای برادر که خورشیدی گرمابخش و سرشار از مهر در آسمان ایمان یک نفر روشن است. پس آسوده بخواب.
زینب(س) دخترعلی(ع) و زهرا(س) در روز پنجم جمادیالاولی سال پنجم یا ششم هجرت در مدینه منوره دیده به جهان گشود و روز میلاد این بانوی بزرگ اسلام، پرستار تمام نیکیها، پرستار تن رنجور ولایت، پرستار ارزشهای مقدس عاشورا، روز پرستار نامیده شده است.
پرستار چشمه عاطفه انسانی است که به دریای ایمان به خدا راه دارد و همواره در جوشش است. سینه پرستاران از هیچ احسان و ازخودگذشتگی سیراب نمیشود و به هیچ خستگی رضایت نمیدهد.
پرتو رضایت خدا بر وجود پرستار همیشه جاری است؛ چراکه او جلوه گاه فداکاری و صبرواسوه نیکوکاری است.
پرستار، انسانی است که بوی بهشت میدهد و زلال عفو و رحمت خدا بر چهرهاش جاری است وعطر بخشش از ذره ذره وجودش بر میخیزد.
و چه زیبا رسول گرامی اسلام(ص) در شأن پرستار میفرمایند؛ «عیادتکننده از بیمار در نخلستان بهشت است و هرگاه نزد بیمار بنشیند، رحمت خدا او را فرامیگیرد». پس باران رحمت خدا براو که لحظه لحظهاش را به عیادت بیماران میگذراند.
پرستار خورشیدی درخشان است که نه ابر خستگی بر او پرده میافکند و نه در مغرب غفلت و خواب فرو می رود. چشمهای سرشار از عاطفه الهی او همواره بیدارند و نگران بیماری که دل به مهر او بستهای. چشمه عاطفه انسانی او به دریای ایمان به خدا راه دارد و همواره در جوشش است.
روز پرستار، روز جاری شدن عاطفهها، روز درخشیدن ایمان در قلبهای مهربان است و میلاد مظهر صبر و شکیبایی و تجسم عینی علم و عفاف.
پرستار یعنی پیمان خون بستن برای مهر و ایثارو رفتن به سوی خدمت خلق و تکمیل کننده کار طبیبان... .
سعیده مجتهدی/استان مرکزی