دعا تنها تکرار زبانی الفاظ نیست

آیت‌الله ذکرالله احمدی، استاد حوزه و دانشگاه در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از کرمانشاه، در تشریح فرهنگ دعا گفت: دعا، زبان عشق و نیاز بنده به درگاه خدای بی‌نیاز است.

وی با بیان اینکه گرایش به دعا و نیایش و اظهار تواضع و نیاز در پیشگاه یک قدرت برتر و سرنوشت‌ساز، در نهاد و فطرت انسان نهفته است، اظهار کرد: روی آوردن به معبود و انجام نیایش، پاسخ انسان به ندا و درخواست فطری و درونی خود است.

این استاد حوزه و دانشگاه با بیان این مطلب که دعا در سیره بزرگان دین، از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است، افزود: پیامبران الهی، امامان معصوم و اولیای خدا و بندگان وارسته همواره در پیشگاه خداوند دست به دعا می‌گشودند و چشم امیدشان تنها به بخشش و رحمت پروردگار بوده است.

وی گفت: دعا اجازه ای است که خداوند به بنده خود داده تا او را خطاب کند و از درگاهش حاجت بطلبد و به یقین یک موهبت و توجه ویژه از سوی خداوند است و به تعبیر حضرت علی(ع): «قد اذن لک فی الدعا و تکفل لک بالاجابه؛ خداوند به تو اجازه دعا داده و عهده‌دار اجابت گشته است».

آیت‌الله علما افزود: دعا تنها تکرار زبانی الفاظ نیست، بلکه ابراز برترین نیازها و خواسته‌ها از عمق وجود و از صمیم دل، در پیشگاه پروردگاری است که قادر مطلق است و سررشته امور توانای اوست او خدایی است که مقدرات بندگان را رقم می‌زند و عفو و آمرزش و بهشت و دوزخ نیز دراختیار اوست.

این استاد حوزه و دانشگاه اظهار کرد: زمانی حال دعا پدید می‌آید که معرفت و شناخت ما نسبت به قدرت و نعمت پروردگار و عجز و نیاز خویش کامل شده باشد، تا بدین ترتیب رابطه‌ای به نام نیایش و دعا میان بنده و مولایش پدید آید. «یک ذره زعجز خویش ابراز کنیم   چندان که خدا غنی است، ما محتاجیم».