
حجتالاسلام مجتبی شیدایی، معاون پژوهش حوزه علمیه خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، با اشاره به شیوه صحیح برخورد با شبهات گفت: در وهله اول باید به این نکته بیندیشیم که وقتی انسان اهل تفکر باشد سؤالات و در نتیجه شبهات بیشتری برای او پیش میآید و به همین دلیل نباید با نگاه سلبی به طرح شبهات بنگریم.
وی اظهار کرد: در گام بعدی وقتی شبههای در ذهن به وجود میآید نباید از کنار سؤال بیتفاوت بگذریم و شایسته است مدتی بر روی پاسخ سؤالی که در ذهنمان است تمرکز داشته باشیم چرا که شیوههای جدید آموزشی به اثبات رسانده زمانی که بر روی سؤالی مدتی فکر کنم پاسخ به دست آمده بیشتر در ذهن باقی خواهد ماند.
وقتی شبههای در ذهن به وجود میآید نباید از کنار سؤال بیتفاوت بگذریم
معاون پژوهش حوزه علمیه خراسان جنوبی بیان کرد: بعد از آن که مدتی بر روی سؤال اندیشیدیم و پاسخهای فرضی یافتیم به سراغ منابع معتبر مکتوب و دیجیتالی برویم و تلاش کنیم پاسخ خود را بیابیم و اگر بعد جواب را نیافتیم به سراغ متخصص برویم و از او پاسخ سؤالمان را بخواهیم.
شیدایی ادامه داد: اگر در یک نشست علمی شبههای مطرح میشود با توجه به اینکه جای طرح سؤال و شبهه همین مکانها باید بگذاریم سؤال مطرح شود و استاد حاضر در جلسه پاسخ را ارائه دهد و اگر پاسخ را نمیداند یا افراد را به منبعی ارجاع دهد یا بخواهد که در جلسه بعد پاسخ شبهه مطرح شده را بگوید.
وی افزود: اگر استاد پاسخ را نمیدانست و یکی از حضار به جواب آگاه بود میتواند با حفظ احترام به استاد و اجازه از او پاسخ شبهه مطرح شده را بگوید.
معاون پژوهش حوزه علمیه خراسان جنوبی عنوان کرد: گاه در فضاهای مجازی مباحث تخصصی و مناظرهای پیش میآید که فردی که میخواهد وارد این مناظرهها شود باید بررسی کند که آیا به لحاظ علمی قادر است تا پایان ادامه دهد.
بهترین حمله به یک نظریه بدترین دفاع از آن است
شیدایی با اشاره به جملهای که میگوید بهترین حمله به یک نظریه بدترین دفاع از آن است، گفت: چرا وقتی جواب یک شبهه را نمیدانیم باید متوسل به استدلالهای ضعیف شویم.
وی یادآور شد: خداوند در آیه 70 سوره احزاب میفرماید:« یَا أَیُّهَا الَّذِینَ ءَامَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ قُولُوا قَوْلًا سَدِید ای کسانی که ایمان آورده اید تقوای خدا پیشه کنید و قول محکم بگویید» که استدلالهای ما در پاسخگویی به شبهات بر مبنای این آیه محکم باشد تا طرف مقابل نتواند از آن سوء برداشت کند.