
از وقتی که چشم باز کردیم با رسمی قدیمی اما بسیار شیرین عجین شدهایم که در اعیاد آئینی و مذهبی کوچکترها از دستان با برکت بزرگترها عیدی میگرفتند اما بد نیست دیدی نو به رسمی قدیمی داشته باشیم!
شاید لازم باشد در تعریف بزرگی، تجدیدنظری داشته باشیم! بزرگ کیست؟ بزرگواری چیست؟ گرفتن عیدی از دستان بزرگان از خودگذشتهای که برای هستی ما از هستی شان گذشتند دیگر مفهوم بزرگی را تنها به سال تولد در شناسنامه محدود نمی کند. گرفتن عیدی از دستان سرشار از رحم و فضل بزرگانی که ثابت کردند بزرگی به سال ثبت شده در شناسنامه نیست و نخواهد بود!
شهیدان همچنان با لاله گون شدن و پرکشیدن، امنیت شب، آرامش روح، اقتدار کشور، آزادگی و آزادی انسانها و عزت و شرافت وطن را به ما عیدی میدهند و عدهای رقابت را غنیمت میشمارند، با حضور در گلزار شهدا هنگام تحویل سال و حین نجوای یا محولالحول والاحوال به استقبال گرفتن عیدی از دستان بیمنت شهیدان میروند.
انسان هایی که خداوند همواره آنها را برگزیدگان و زندگان جاوید آسمان و زمین معرفی کرده است... عیدی آنها به ما جانشان بود و جوانی شان که بدون چمشداشت به خدا، دین، وطن تقدیم کردند.
زمزمه دعای تحویل سال در کنار جایگاه ابدی انسان هایی که مصداق حقیقی احسن الحال هستند راه پرنوری است که آدمی فرورفته در مادیات را به حقیقت نزدیک می کند.
در آستانه ورود به سال جدید شاید بهترین دعا برای همه بشریت ورود به صراط مستقیم شهدا باشد.
سیده کوثر موسوی/ شعبه خوزستان