
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اردبیل، نسب امامزاده صـالح(ع) به حضرت امام موسی کاظم(ع) و در بعضی کتب مانند کتاب «اختران تابناک» به حضرت امام حسن مجتبی(ع) میرسد.
مزار شریف ایشان از دورانهای گذشته مورد توجه خاص و عام بوده و خاندان جلیل القدر صفویه نسبت به آن حضرت ارادت ویژه داشتند. بنا بر قول مشهور و با استناد به کتب «ریاض الانساب»، «کنزالانساب»، «ناسخ التواریخ»، «حیاه الامام موسی بن جعفر(ع)» و بسیاری دیگرازکتب تاریخی فرزند بلا فصل امام هفتم شیعیان حضرت امام موسی الکاظم(ع) و برادر امام علی ابن موسی الرضا(ع) به شمار میرود.
این بزرگوار همانند جناب امامزاده سیدصدرالدین(ع)، در نیمه اول قرن سوم هجری به اردبیل تشریف آورده اند و بنا به نظر صاحب «بحرالانساب» یکی از سه اولاد بلافصل امام موسی کاظم(ع) می باشد که به این منطقه آمده اند.
امامزاده صالح(ع) از جمله سادات عالی رتبه و از امام زادگان صحیح النسبی است که بعد از شنیدن خبر و لیعهدی امام رضا(ع) و در اواخر قرن دوم از عراق به سمت ایران کوچ می کند و مقبره وی در محله ملا مؤمن به نام مقبره امامزاده صالح یا «اوغلان امامزاده سى» شهرت داشته است.
یکی از برادران دیگر وی نیز به نام سید عبدالعزیز(ع) درمحله نیار به خاک سپرده شده است، این حضور فرزندان اهل بیت(ع)، سیمای شهر مذهبی اردبیل را جلا وعظمت خاصی بخشیده است.
تاریخ ولادت و وفات آن حضرت مشخص نیست.
طبق اسناد موجود در کتب تاریخی علم انساب این امامزاده در اردبیل می زیسته است که پس از شهادت سر مبارک ایشان از تن جدا و برای حاکم ری فرستاده می شود و شیعیان و دوستداران خاندان عصمت و طهارت سر مبارک این امامزاده عظیم الشان را در روستایی نزدیک ری( میدان تجریش امروزی) به خاک سپرده و همینک این امامزاده واجب التعظیم دارای دو زیارتگاه میباشند.
به نقل از کتاب بحرالانساب تاریخچه ساخت بنای این امامزاده در دوره صفویه بوده است.مالکیت اثر با توجه به اینکه بنا یک مکان زیارتی (امامزاده) است، وقفی بوده و هماکنون در اختیار اداره کل اوقاف و امور خیریه استان اردبیل است. این بنا شامل رواق – حرم و صحن است. تنها قسمت باقیمانده از بنای قدیمی یک ساختمان هشت ضلعی است که ضریح در آن قرار دارد.براساس اشعارى که روى کاشىهاى ایوان ورودى نوشته شده، بنا در زمان شاهعباس اول به سال ۱۱۳۰ هجرى ساخته شده است.
با توجه به فضای کم بقعه متبرکه، مقبره قدیمی این امامزاده در سال 1382ه.ش تخریب شده و اداره کل اوقاف استان با همکاری مردم خیر و مسئولین ذی ربط، به منظور آرامش و راحتی بیشتر زوار، عملیات آزادسازی اطراف امامزاده و در نتیجه توسعه بقعه را شروع کرده است.