
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از زنجان، بقعه امامزاده سیدابراهیم(ع)، یکی از بقاع معتبر شهر زنجان است. این آرامگاه مبارکه در داخل شهر زنجان درتقاطع صدر جهان و خیابان امام قرار دارد.
منابع تاریخی حاکی از آن است که ایشان در قرن سوم به شهادت رسیده است و امامزاده اسماعیل(ع) مدفون در دبیرستان شریعتی زنجان برادر وی است.
علمای فن در شجرهنامه آن حضرت اختلاف نظر دارند. جمعی ایشان را ابراهیمبن موسیبن جعفر(ع) دانسته و جمعی دیگر همانند «ابوالفرج اصفهانی و ابونصر بخاری» ایشان را منتسب به ابراهیمبن محمدبن عبداله بن الحسن بن العباس بن علی(ع) میدانند.
امامزاده سیدابراهیم(ع) زنجان در دوره حکومت سلجوقیان میزیسته و ساختمان این امام زاده در سال 1336 ه . ش تخریب و منطبق بر بنای قدیمی تجدید بنا شده است.
گنبد، از نوع تکپوششی بوده که با واسطه چهار گوشواره بر جرزها استوار گشته و حد فاصل گوشوارهها و گنبد، هشت نورگیر تعبیه شده است. تزئینات گنبد از داخل مقرنس و گرهسازی بوده و سوره جمعه به خط زیبای ثلث و به قلم استاد جواد میرمحمد رضایی زنجانی بر آن نوشته شده است.
قدیمیترین قسمت این بقعه، سر درورودی سمت شمالی و منارههای واقع در طرفین آن است. این سردر به سال 1341 ه . ش توسط معمار ابراهیم سلطانی ساخته شده و بالای منارهها، آیه 55 سوره احزاب به خط زیبای ثلث به قلم استاد اخیرالذکر نوشته شده است.
در نمای بیرونی نیز آیات قرآنی به خط ثلث زنجیری نوشته شده است. ضریح حرم که در اصفهان ساخته شده در سال 1358 ه . ق نصب شده است.
امامزاده سیدمحمدبن ابراهیم(ع) حاج سیران
ایشان فرزند امامزاده ابراهیم(ع) مدفون درشهرزنجان است. نسب شریفش با چند واسطه به امام موسی کاظم(ع) میرسد.
علمای انساب از او بهعنوان سیدمحمد زنجانی یاد میکنند و این به خاطر سکونت او در شهر زنجان و نواحی آن است.
علامه نسابه عبیدلی برای او فرزندانی در زنجان و ابهر دانسته است از او به محمد برقعی زنجانی نیز یاده شده است او دارای فرزندی به نام احمد بوده که در زنجان میزیسته و سپس از احمد، حسین زاهد بدنیا آمده و از او نیز احمد سراهنگ متولد شد و از احمد نیز حسین سراهنگ بهوجود آمد که جملگی در زنجان ابهر سکنی داشتهاند و اینک آرامگاهشان مزار و مطاف اهالی است.
ایشان در دوره غزنویان میزیسته و بسیار مورد توجه بزرگان بوده است و بقعه آن در سال 58 تجدید بنا شده است.
آستان امامزاده محمد(ع) در قسمت شمالی روستای حاجی سیران از توابع بخش کاغذکنان و در فاصله 110 کیلومتری غرب شهر زنجان قرار گرفته است.
بنای ساختمان بقعه این امامزاده از دو قسمت تشکیل گردیده است. فضای غربی مسجد و فضای شرقی محل بقعه است. هر دو فضا جدیداً ساخته شده و گنبد آن با استفاده از تیرآهن اجرا شده است.
امامزاده امالبنین(ع) سلمان کندی
ایشان در دوره حکومتی سلجوقیان میزیسته است و بقعه آن بیش از 300 سال قدمت دارد.
بقعه امامزاده امالبنین از بقعههای قدیمی شهرستان زنجان است که در 30 کیلو متری جنوب شرقی شهر زنجان و در روستای سلمان کندی قرار دارد. این بنا مزار بزرگوارانی چون امامزاده امالبنین، امامزاده حسن، امامزاده ابراهیم، امامزاده طاهر، امامزاده جعفر است.
کتیبهای از نوع سنگهای آهکی در این بنا وجو دارد که تاریخ قرن هفتم هـ . ق(سال 615) را نشان می دهد، که هم اکنون این سنگ در مرکز استان نگه داری میشود.
بقعه امامزاده امالبنین(س) سلمان کندی به مساحت 300 متر مربع است که در سال 90 ساختمان این امامزاده بازسازی شده و ضریح آن در سال 93 نصب شده است.