مسیر رسیدن به شادی پایدار از جاده آزادی و معرفت میگذرد
گروه اندیشه: امام جمعه درمیان با اشاره به اینکه مسیر رسیدن به شادی پایدار از جاده آزادی و معرفت میگذرد، گفت: برگزاری جشنهای شاد و شوخی و لبخند را میتوان موضوعات فرعی رسیدن به شادی دانست.
حجتالاسلام علیرضا حسینی، امام جمعه درمیان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، گفت: معرفت و آزادی دو مؤلفهای هستند که انسان با بهدست آوردن آن به شادی پایدار دست مییابد.
وی عنوان کرد: انسان در زمانی به شادی حقیقی میرسد که به معرفت و آگاهی برسد و در این هنگام در درون خود احساس فرح و شعف میکند و به یقین مسائلی مثل موسیقیهای غربی که دانشی درباره آن نداریم جز شادی کاذب و لحظهای نخواهد بود.
امام جمعه درمیان اظهار کرد: نکته دیگری که موجب احساس شعف و شادی در انسان میشود آزادی است و البته باید این نکته را در نظر داشت که مقصود آزادی همه اعضای جامعه است و از این منظر آزادیهایی که منجر به سلب راحتی دیگران میشود را نمیتوان در این محدوده قرار داد.
حسینی عنوان کرد: بهعنوان مثال ممکن است فرد با نوشیدن مشروبات برای لحظاتی احساس بیخیالی و بیقیدی کند اما در همین زمان ممکن است موجب آزار خودش و دیگر اعضای جامعه و اطرافیانش را فراهم آورد.
وی ادامه داد: خیلی از افراد ممکن است این برداشت را داشته باشند که دستورات اسلام چون باعث قید و بند در زندگی میشود مخل شادی آنهاست که این مسئله را هم باید از این منظر پاسخ داد که اصل آزادی و راحتی جامعه است و به همین جهت نمیتوان به بهانهای که میخواهیم راحت و شاد باشیم غیبت کنیم چون بیشک زمینه ناراحتی دیگران را فراهم میکند.
امام جمعه درمیان گفت: علاوه بر معرفت و آزادی که زیربناییترین مؤلفههای رسیدن به شادی است برگزاری جشنهای شاد و شوخی و لبخند را میتوان موضوعات فرعی رسیدن به شادی دانست.
حسینی در اینباره که کدامیک از نهادهای اجتماعی نقش مؤثرتری در تزریق شادی در جامعه دارد، بیان کرد: بیش از هر چیز اندیشه انسان است که زمینه شادی و فرح او را فراهم میکند و باید این حقیقت را باور داشت که اندیشه هر فرد امیر سرنوشت او است.
وی اظهار کرد: اینکه فرد صبور است یا ناشکیب، پرحوصله است یا سریع دچار غم و خشم میشود و بهطور کلی ویژگیهای روحی هر فرد نیز در شادی و فرح او بیش از هر نهاد دیگری مؤثر است.
امام جمعه درمیان عنوان کرد: در وهله دوم حاکمیت است که میتواند زمینه شادی اعضای جامعه را فراهم آورد و یا به بهانههایی مثل همین مخل آزادی بودن برنامههای شاد یا حتی دین مانع تزریق شادی در جامعه شود.
حسینی گفت: چون در گذشته تاریخی در جشنهای شاد سلاطین و پادشاهان اعمال خلاف شرع صورت میگرفته زمینه بدنامی شادی بهوجود آمده است و احادیثی که در مذمت موسیقی بیان شده مربوط به همین موسیقیهایی است که در مجالس لهو اجرا میشده است.
وی یادآور شد: باید الگوی بیعیب و نقصی از برنامههای شاد که منطبق با عرف متشرعان است در جامعه ارائه دهیم.
