کتاب «ذکرها و لحظه‌ها» زندگی را با رستگاری پیوند می‌دهد

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از کردستان، خداوند متعال در آیه 28 سوره رعد می فرماید:« الَّذِینَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ؛ همان کسانى که ایمان آورده‌‏اند و دل‌هایشان به یاد خدا آرام می‌گیرد آگاه باش که با یاد خدا دلها آرامش مى‏یابد» در این راستا کتاب «ذکرها و لحظه ها» با بیان اذکار مختلف قصد دارد تا زمینه آرامش قلبی همگان را فراهم سازد.
بخش اول کتاب که از طرف پژوهشکده باقرالعلوم(ع) نگاشته شده، به شرح حال مختصر ملامحسن فیض کاشانی، اساتید و شاگردان و شیوه تصحیح رساله حاضر می پردازد. اصل کتاب، در هشت باب جداگانه تدوین شده و در هر کدام به گوشه ای از اذکار وارده در لحظات مختلف اشاره می کند.
در باب اول با عنوان «در فضیلت ذکر» آیات و روایاتی در اهمیت ذکر آمده است. از جمله در آیه کریمه 41 سوره احزاب آمده است:«یا ایها الّذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبّحوه بکرة و اصیلا؛ ای کسانی که ایمان آورده اید، خدا را بسیار یاد کنید و صبح و شام او را تسبیح گویید»
«در اذکار اوقات مخصوصه»، عنوان دومین باب کتاب است؛ که در آن به ذکرهای مخصوص هر روز و شب ؛ روزهای مخصوص هفته و ماه های قمری پرداخته شده است. که به عنوان نمونه به ذکر هنگام تحویل سال ذیلاَ اشاره می‌شود: «یا محوّل الاحول والاحوال حوّل حالنا الی احسن الحال؛ ای گرداننده سال و حال‌ها! حال ما را به بهترین حال‌ها برگردان »
سومین باب تحت عنوان «در اذکار عادت ضروریه»، با ذکر داخل شدن به منزل، ذکر هنگام نشستن و برخاستن، ذکر هنگام فارغ شدن از سخن شروع شده و با ذکرهای هنگام خوابیدن و بیدار شدن و بالاخره ذکر هنگام بیرون رفتن از خانه که در ادامه می‌آید، پایان می پذیرد.«بسم الله آمنت بالله و توکلت علی الله»
باب چهارم کتاب «در اذکار عادت مستحبه» است؛ که شامل ذکرهای مختلف، از جمله: ذکر هنگام گرفتن شارب و ناخن، شانه کردن ریش، نظر در آینه کردن، سرمه کشیدن، روغن مالیدن، سر تراشیدن، پوشیدن جامه، لباس نو پوشیدن، انگشتری به دست کردن و کفش پوشیدن، است.
باب پنجم «در اذکار طهارت» است؛ که در آن، به بیست ذکر در مورد آداب بیت الخلاء، وضو ساختن برای نماز و انجام دادن غسل و در آخرین آن ها به ذکر هنگام غسل جنابت و غسل جمعه پرداخته شده است.
«در اذکار سایر عبادات و مهمات»، عنوان ششمین باب کتاب است؛ که در آن به ذکرهای مخصوص مسجد، قرآن، سجده شکر، تصدّق، سحری خوردن و افطار کردن، مطالعه، شروع به کار بناء خانه، زراعت، ملاقات سلطان، بازار، خریدن بنده و دوابّ، زن نو به خانه آوردن، تولّد فرزند، عقیقه کردن، قربانی کردن، عیادت بیمار و زیارت قبر مؤمن اشاره شده است.
هفتمین باب، با عنوان «در اذکار حوادث»، به ذکرهای مختلف به هنگام برخورد با اهل ایمان، شنیدن اذان، شنیدن نام پیامبر(ص)، چیدن گل، نظر کردن به آسمان، دیدن ماه، عطسه کردن، خوردن آب، مشکل شدن کار، یاد کردن مصیبت، بی خوابی ، بیم از چشم بد و بالاخره ذکر هنگام گذشتن بر مقبره آمده است:
آخرین فصل کتاب تحت عنوان «در اذکار سفر»، به بیست و شش ذکر در مراتب مختلف مسافرت اشاره شده است. از جمله آن‌ها می توان به ذکر هنگام عزم سفر، جدا شدن از یاران، تنهایی در سفر، بیم از دزد و سبُع (درندگان)، رسیدن به پل، کوچ کردن و ذکر هنگام بازگشتن از سفر اشاره کرد.