
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از کردستان، برای رسیدن به هر موفقیتی، سختیها و موانع زیادی است که اگر انسان در مواجهه با آنها توقف کند هرگز به اهداف بلند دست نمییابد. اهداف ارزشمند و بزرگ فراوانند. کسب علم و دانش، اختراع و اکتشاف، خدمت به جامعه، هنرهای زیبا و مفید هرکدام میتواند هدفی بزرگ باشد. اما مهمترین قله کمال انسان، بندگی خداوند و جلب رضایت اوست.
در سایه بندگی خداوند است که همه اهداف دیگر ارزشمند میشود، اما گاهی عمل به دستورات الهی و پرهیز از نهیهای خداوند دشوار است و نیاز به تحمل سختی دارد. ممکن است برای پاک ماندن از آلودگی گناه لازم باشد با دوستی قطع رابطه کنیم، یا محل سکونت خود را تغییر دهیم، یا شغل خود را عوض کنیم و گاهی برای حفظ پاکی و تقوا ممکن است تحقیر شویم یا سخن درشتی بشنویم ولی آنچه همه اینها را قابل تحمل میکند توجه به عظمت بندگی و بزرگی این مقصد و هدف است.
آری سزاوار است برای مقصد بزرگ بندگی و طاعت خداوند و جلب رضای پروردگار مهربان، هر رنجی را راحت و هر سختی را آسانی بدانیم همچنانکه آیه 33 سوره یوسف میفرماید:«قالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ وَإِلاَّ تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ وَأَکُن مِّنَ الْجَاهِلِینَ؛ [یوسف] گفت پروردگارا زندان براى من دوستداشتنىتر است از آنچه مرا به آن مىخوانند و اگر نیرنگ آنان را از من بازنگردانى به سوى آنان خواهم گرایید و از [جمله] نادانان خواهم شد (۳۳)».
با توجه در این آیه قرآن این امر بر ما مشخص می شود که یوسف صدیق تحمل هر سختی را بر حفظ خود از گناه و نافرمانی پروردگاربه جان می خرد و از خداوند متعال برای قوی شدن در برابر نیرنگ دشمنان کمک می خواهد. امیدوارم ما هم برای جلب رضای پروردگار هر سختی را آسان دانسته و تحمل کنیم. تا در سایه تحمل بار رنجها و سختیها بتوانیم به درجهای از تقرب الهی دست پیدا کنیم.
ملیحه سیفی