دنیا محل ماندن نیست/ رضای خدا از رفتن ما قابل توصیف نیست
گروه فضای مجازی: سیداحمد پورموسویان میگوید: «دنیا محل قرار و ماندن نیست و لاجرم از رفتنیم پس چه زود و یا چه دیر همه ما باید از این جیفه دنیا بگذریم اما اگر بدینگونه برویم که در آن انشاءالله رضای خدا باشد خوشی اخرت و حیات جاودانی و جوار رب است که قابل توصیف نیست».
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، در 1340 فرزندی از تبار رسول خدا(ص) پا به عرصه گیتی نهاد که نامش را سیداحمد نهادند.
سیداحمد پورموسویان تحصیلاتش را در همان محل تولد یعنی بهبهان پشت سر گذاشت.
در بخشی از وصیت نامه این شهید که در ابتدا با مناجاتی بلند با خداوند آغاز شده آمده است: «... آری مادر عزیزم هم اکنون که دارم با شما صحبت می کنم در گوشه ای از چادر در کنار رودخانه ای بنام دز که از سد دز عبور می کند و در نزدیکی اندیمشک است می باشم. مادر عزیزم بخدا قسم تنها دلیلی را که به شما اطلاع ندادم و عازم جبهه شدم این بود که می خواستم اگر خدا بخواهد بعد از عملیات با شما تماس بگیرم، تا شاید ناراحت نشوید چراکه می دانستم به اندازه کافی ناراحتی کشیده ای (دوری هدایت و اسیر شدن او ، فوت پدرم و غیره) اما مادر مهربانم یک استدلال ساده را برایت می کنم، دنیا محل قرار و ماندن نیست و لاجرم از رفتنیم پس چه زود و یا چه دیر همه ما بایستی از این جیفه دنیا بگذریم اما اگر بدین گونه برویم که در آن انشاءالله رضای خدا باشد خوشی آخرت و حیات جاودانی و جوار رب است که قابل توصیف نیست ولی در غیر اینصورت حضور برابر پروردگار جبار و ملیک مقتدر را در پیش داریم که حضوری آسان نیست آیا شما کدام را انتخاب می کنید؟ از این انتخابم ناراحت نباشید. دوری من را تحمل کن و در موقع ناراحتی مصائب زینب (س) را بیاد آر... .»
سرانجام سیداحمد پورموسویان در 13 بهمن سال 1365 در منطقه شلمچه به دیدار حق شتافت و جاودانه شد.
