تفاوت مصلحتاندیشی با رفتارهای نفاق آمیز برای جوانان تبیین شود
گروه اجتماعی: عضو هیئت علمی دانشگاه تصریح کرد: مصلحتاندیشی برگرفته از ذکاوت و تجربه مسلمان و نفاق برگرفته از منفعتطلبی است که به فراخور وضعیت منافق تغییر میکند و تفاوتها باید از طرف روحانیون برای جوانان تبیین شود تا رفتارهای نفاقآمیز را برچسب زیرکی و مصلحتاندیشی نزنند.
مریم صدرنیا، عضو هیئت علمی دانشگاه پیامنور اراک در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، همرنگ جماعت شدن را از مؤلفههای رفتاری افراد منافق بیان کرد و گفت: منافق در کنار هر انسانی قرار بگیرد خود را همردیف وی معرفی میکند، خواه مؤمن باشد یا طرفدار باطل، برای چنین شخصی مهم نیست در چه جبهه و گروهی فعالیت دارد و تنها به حفظ منافع و مقاصد خود فکر میکند.
وی هشدار داد: مردم باید از معاشرت و همنشینی با افراد منافق و ریاکار پرهیز و از اعتماد به چنین افرادی در هر زمینهای دوری کنند، حرف و عمل آنان با یکدیگر کاملاً متفاوت است و نمیتوان به جمعبندی کامل و درست درباره شخصیت آنها رسید و اگر منافعشان از سوی جناحی تأمین نشود حوزه دیگری را دنبال میکنند و این مهم در طول تاریخ به ویژه در زمان حیات ائمه(ع) نیز به وضوح دیده شده است.
صدرنیا حلیهگر بودن و خود بزرگبینی را از دیگر ویژگیهای رفتاری منافقان برشمرد و اظهار کرد: این افراد برای رسیدن به مقاصد خویش با استفاده از روشهای مکارانه سعی دارند افکار عمومی را در دست بگیرند و این هوشیاری و بصیرت مردم است که میتواند آنها را از سیطره منافقان نجات دهد.
عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور ادامه داد: رفتاریهای نفاقآمیز را نمیتوان با مصلحتاندیشی توجیه کرد و البته این ویژگی افراد منافق است که سعی میکنند به رفتارهای خود برچسب آیندهنگری و زیرکی بزنند و این عادت در برخورد با جوانان که به دنبال راههای میانبر موفقیت هستند بسیار خطرناک است.
وی افزود: در آیات 8 تا 16 سوره بقره خداوند به تفصیل درباره ویژگی اعمال آغشته به نفاق سخن گفته و آن را به عنوان یک بیماری معرفی کرده در حالیکه مصلحتاندیشی و آیندهنگیری به عنوان دو ویژگی احسن برای مؤمن تلقی میشوند و از اساس با نفاق متمایزند، بنابراین نباید فرد منافق را با انسان تدبیرگر اشتباه گرفت.
صدرنیا تصریح کرد: مصلحتاندیشی برگرفته از ذکاوت و تجربه فرد مسلمان است و مورد تأکید اسلام نیز میباشد ولی نفاق برگرفته از منفعتطلبی است که به فراخور وضعیت منافق تغییر میکند، همچنین دروغ، دشنام دادن، تظاهر به ایمان و عمل به منکر، تمسخر مؤمنان از جمله ویژگیهایی است که در قرآن در باره افراد منافق اشاره و تأکید شده که برخی از آنها هدایتپذیر نیستند و مسلمانان باید از همنشینی با این افراد بر حذر باشند و البته این تفاوتها باید از طرف روحانیون برای مردم به ویژه جوانان تبیین شود تا رفتارهای نفاقآمیز را به نام زیرکی و مصلحتاندیشی نزنند.
وی با تأکید بر لزوم افزایش بصیرت جوانان درباره منافقین ادامه داد: اولین قدم رفتار والدین است که میتواند زمینه صداقت و یکرنگی را در اعمال فرزندان قوت بخشد، در گام بعدی رسانهها باید با استفاده از مضامین قرآن و حوادث تاریخی که کم هم نیستند در این زمینه وارد عمل شوند و این بیماری را صرفاً یک عادت اخلاقی نشمرند.
عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور در پایان اظهار کرد: افرادی که گمان میکنند دچار نفاق و دورویی در گفتار و رفتار هستند برای درمان این بیماری باید با قرآن انس بگیرند و از هدایتهای کلام الهی که حتی قرائت آن آرامش بخش و هدایتگر است استفاده کنند همچنین باید با تقویت اعتماد به نفس و حقپذیری در خود، شجاعت در صداقت پیدا کنند.
