
حجتالاسلام مهدی اسدالهی، مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، گفت: یکی از موضوعاتی که چند سالی است ذهن برخی از جوانان را به خود مشغول کرده قانونی به نام قانون جذب است.
وی بیان کرد: بر اساس این قانون هر آنچه انسان در ذهن تصور کند در دنیای واقعی نمود خواهد یافت که پذیرش مطلق آن با تعالیم دینی در تضاد است چرا که ممکن است گاه انسان بر اساس هوا و هوس تمرکز ذهن و خواستهاش بر روی گناه باشد.
تفاوت قانون جذب با خوشبینی مورد تأیید دین
مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان خراسان جنوبی ادامه داد: در روایات بیانات بزرگان دین و روایات اسلامی بحثی به نام خوشبینی داریم که البته تفاوتهایی با قانون جذب دارد و نمیتوان این دو را منطبق با یکدیگر دانست.
اسدالهی با اشاره به اینکه در خوشبینی مورد تأیید اسلام ریشه خوشبینی توکل بر خداوند است و از همه مهمتر در نگاه مثبت دینی ابزار رسیدن به هدفی که باور داریم باید از راه حلال باشد در حالی که در قانون جذب ریشه تمرکز ذهن بر هدف است و در مورد ابزار سخنی گفته نمیشود، افزود: از طرف دیگر در روایات دینی از تطیر به معنای فال بد زدن نیز سخن گفته شده و همواره توصیه به مثبت اندیشی و نگاه واقعبینانه به امور شده است.
خوشبینی زمینه کاهلی در عمل را به وجود نیاورد
مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان خراسان جنوبی بیان کرد: البته خوشبینی نباید زمینه کاهلی در عمل را به وجود آورد و در همه امور باید راه میانه را طی کرد.
اسدالهی با اشاره به بحث خوف و رجاء در تعالیم دینی عنوان کرد: اینکه توصیه شده انسان باید در میان خوف و رجا یعنی ترس و امید باشد به خاطر تکیه بر حرکت در مسیر میانهروی است و نه اینکه یا به سمت خوف و یا رجاء متمایل شود.
وی با بیان اینکه در روایات آمده است که انسان باید به اندازهای از پروردگار خویش خوف داشته باشد که زمینه ناامیدی از معبود را در درون وی فراهم نیاورد و تا حدی به خدا امید و رجا داشته باشد که او را به سمت گناه نکشاند، یادآور شد: گاه برخی از افراد را میبینیم که گناهانی را مرتکب میشوند و دلیلش را هم امید به خدا بیان میکند که این موضوع نیز با رجاء مورد تأیید دین متفاوت است.