
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، حجتالاسلام والمسلمین سیداحمد میرعمادی، نماینده ولیفقیه در استان و امام جمعه خرمآباد شامگاه چهارشنبه، 24 تیرماه در برنامه تفسیر قرآن در مسجد بعثت خرمآباد در تفسیر آیه 42 سوره فاطر با این مضمون که «وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَیْمَانِهِمْ لَئِن جَاءهُمْ نَذِیرٌ لَّیَکُونُنَّ أَهْدَى مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ فَلَمَّا جَاءهُمْ نَذِیرٌ مَّا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا»، گفت: این آیه و آیه بعد از آن موضوعش بهانهجویی مستکبران در مقابل دعوت پیامبران است.
وی افزود: تاریخ پیامبران نشان میدهد زمانیکه پیامبران تبلیغ و دعوتشان را شروع کردند مخالفان و اهل باطل در برابرشان موضعگیری کردند، بعضی از آنها حرف پیامبران را قبول کردند و برخی هم حقانیت خدا را قبول اما از اینکه پیامبران را بهعنوان فرستاده خدا قبول داشته باشند، سر باز زدند.
این مفسر قرآنکریم ادامه داد: حال ممکن است این سؤال پیش آید که چرا اهل باطل و مشرکان در برابر پیامبران ایستادگی کردند که در پاسخ باید گفت چون آموزههای پیامبران تهدیدی برای قدرت و ثروت حرام و دنیاطلبی و شهوت پرستی آنها بود و آنها منافع خود را در خطر دیدند لذا به مخالفت با پیامبران پرداختند.
وی افزود: خداوند متعال در آیه 42 سوره فاطر فرموده است: «و با سوگندهاى سخت خود به خدا سوگند یاد کردند که اگر هرآینه هشدار دهندهاى براى آنان بیاید قطعاً از هر یک از امتها[ى دیگر] راهیافتهتر شوند و[لى] چون هشداردهندهاى براى ایشان آمد جز بر نفرتشان نیفزود».
استهزا، تهمت، تطمیع، تحریم، تهدید، اهانت و بهانهجویی؛ از سیاستهای باطل مشرکان در برابر پیامبران
نماینده ولیفقیه در لرستان با اشاره به اینکه قرآنکریم نمونههایی از بهانهگیریها و مخالفتها و سیاستهای باطل مشرکان در برابر پیامبران را ذکر کرده است، گفت: از جمله این سیاستها میتوان به استهزا و تمسخر، تهمت و افترا، تطمیع، تحریم، تهدید و شکنجه، اهانت و بیاحترامی و بهانهجویی اشاره کرد.
حجتالاسلام والمسلمین میرعمادی در رابطه با شأن نزول آیه 42 سوره فاطر خاطرنشان کرد: پیامبر وقتی تبلیغ خود را به مردم اعلام کرد گفت قبل از من پیامبرانی آمدهاند منتهی اصحاب آنها ایمان نیاوردند شما باید ایمان بیاورید آنها در برابر این جمله پیامبر گفتند اگر پیامبری برای ما بیاید و ما را انزار کند ما صددرصد ایمان می آوریم پیامبر فرمود من پیامبر خدا هستم آنها گفتند ما تو را به پیامبری قبول نداریم.
قسم خوردن دلیل بر حقانیت نیست
این مفسر قرآنکریم افزود: از نکات تفسیری این آیه این است که این مشرکان خدا را قبول داشتند ولی پیامبر را بهعنوان رسول خدا قبول نداشتند، نباید به هر سوگندی اعتماد کرد چراکه قسم خوردن دلیل بر حقانیت نیست و آنچه مهم است و موجب داوری و قضاوت است عمل انسان است نه حرف انسان.
نماینده ولیفقیه در استان و امام جمعه خرمآباد در ادامه با اشاره به آیه 43 سوره فاطر که میفرماید: «اسْتِکْبَارًا فِی الْأَرْضِ وَمَکْرَ السَّیِّئِ وَلَا یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ فَهَلْ یَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِینَ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِیلًا وَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِیلًا»، گفت: خداوند متعال در این فرموده است: «[انگیزه] این کارشان فقط گردنکشى در [روى] زمین و نیرنگ زشت بود و نیرنگ زشت جز [دامن] صاحبش را نگیرد پس آیا جز سنت [و سرنوشت شوم] پیشینیان را انتظار مىبرند و هرگز براى سنت خدا دگرگونى نخواهى یافت».
وی ادامه داد: خداوند متعال در این آیه دلیل نپذیرفتن مشرکان نسبت به تبلیغ پیامبران را در دو عامل استکبارورزی، کبر و غرور و حیلهگری عنوان کرده است.
حجتالاسلام میرعمادی با یادآوری اینکه سرچشمه فرار و دوری از دعوت پیامبران یا استکبار است یا حیله گری، گفت: در این ایه دو کلمه « تَبْدِیلًا» و «تَحْوِیلًا» را داریم که تبدیل شدن یعنی عوض شدن چیزی بهجای چیز دیگر و تحویل بهمعنای ایجاد تغییر است و بر اساس این آیه سنت الهی نه قابل تبدیل و نه قابل تحویل است، سنت الهی همان قانونی است که در هستی ثابت است.
وی گفت: نتیجهای که از این آیات میگیریم این است که عدهای از اهل باطل در برابر دعوت پیامبران مخالفت میکردند علت دوری آنها استکبارورزی و حیلهگری بوده است خداوند در پاسخ آنها میگوید این استکبارورزی و این حیلهگری به خود شما بر میگردد و سنت الهی براین است که خداوند، مستکبران و حیلهگران را سرانجام مجازات خواهد کرد.