
ایرج اسکندری پیشکسوت قرآنی استان مرکزی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، با اشاره به موازی کاری در حوزه قرآن و علوم دینی گفت: این فعالیتها میتواند هم فرصت قلمداد شود و هم تهدید و بسته به نوع فعالیت و نیتی که نهاد متولی دارد میتوان از اثرگذاری مثبت یا منفی موازی کاری سخن گفت.
وی ادامه داد: هماهنگ بودن نهادهای دولتی و متولیان خصوصی قرآن میتواند در بهینه کردن هزینهها و در مقابل، گرفتن نتیجه مطلوب بسیار تأثیرگذار باشد و البته اجبار برخی از نهادهای دولتی مبنی بر حضور در کلاسهای قرآن که به ویژه در ماه مبارک شدت مییابد آثار نامطلوبی در درازمدت خواهد داشت و به عنوان تهدید در حوزه قرآن محسوب میشود.
کثرت در حوزه قرآن هیچگاه مضموم نیست
اسکندری با تأکید بر اینکه هیچگاه کثرت در حوزه قرآن مضموم نیست افزود: انگیزه و نیت فعالان حوزه قرآن بسیار مهم است، معلمان قرآن و آموزشوپرورش باید در ارتبا ط با اهدف کلاسهای آموزشی و حضور دانشآموزان در فعالیتهای قرآنی از مدرسه گرفته تا مسجد توجیه شده باشند و ارزیابی لازم از کسب یا عدم دستیابی به اهداف تعریف شده صورت پذیرد.
پیشکسوت قرآنی، با ابراز تأسف نسبت به وضعیت پژوهش قرآنی استان ادامه داد: معمولاً پژوهشگران این حوزه بدون حمایت خاصی و به صورت خودجوش وارد میدان میشوند که در نهایت نیز با افزایش محدودیتها و هزینههایی که متقبل میشوند کار نیمه تمام باقی میماند بدون اینکه جریان یا نهاد خاصی از نتیجه کار حمایت کند.
پیشکسوتان قرآن بر تفسیر و تحلیل تمرکز کنند
وی تصریح کرد: در جامعه نیاز به تفسیر به شدت احساس میشود به ویژه برای اساتید دانشگاه و مربیان قرآن ولی متأسفانه جریان هدفمند و ثابتی که به برگزاری جلسات تفسیر به صورت منظم به ویژه در استان بپردازد وجود ندارد، همچنین قاریان و حفاظ پیشکسوت نیز باید به قرائت و حفظ،، بسنده نکنند و وارد مرحله تفسیر و تحلیل شوند.
ضرورت همکاری مساجد با فعالان قرآنی
اسکندری با تأکید بر اینکه قرائت قرآن هیچگاه نباید از نظر دور گذاشته شود اظهار کرد: در مساجد این فرهنگ را باید بقبولانیم که نمازگزار حداقل 5 دقیقه وقت برای قرآن داشته باشد حتی اگر بدون ترجمه و تفسیر قرائت شود ولی متأسفانه برخی مسئولین مساجد با فعالان قرآن که حاضرند وقت برای اینگونه فعالیتها صرف کند همکاری لازم را ندارند و از ایدههای قرآنی که حتی هیچ هزینهای دربرندارد استقبال نمیکنند ؛لذا این فرهنگ ابتدا باید در میان مسئولان دینی و فرهنگی ترویج داده شود.
لزوم آسیبشناسی فعالیتهای قرآنی
وی با اشاره به رشد قابل قبول قرائت در دهه 70 و 80 ادامه داد: وضعیت حفظ نیز در این دوره روبه رشد بود ولی متأسفانه یک جریان آسیبشناسی وجود ندارد که علت عدم استقبال جوانان و برخی مسئولین را از کلاسها و جلسات قرآنی جویا شود؛ چراکه از دست دادن قشر جوان در حوزه قرآن یک آسیب جدی محسوب میشود که آثار مخرب آن را در نسلهای بعد خواهیم دید.