
داود گودرزی، آزاده و نویسنده هشت سال دفاع مقدس در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، اظهار کرد: در دوران اسارت گذشته از مسائل متعددی مثل کمبود غذا و درمان، آزادهها به علت فقدان انواع ویتامینها و مواد مغذی دردهای مزمنی را به دوش میکشند و حال که به کشور بازگشتهاند اولین مسئله آنها درمان است.
وی با تصریح به اینکه درمان همیشه با فراز و نشیبهای فروانی روبرو بوده است، گفت: گاه امتیازاتی در زمینه درمان برای آزادگان قائل شدند اما این امتیازات زود برداشته و حذف شد؛ در این میان یکی از مشکلات اساسی بچههای آزاده درمان است. مقرر شده بود بنیاد شهید و امور ایثارگران همه اسرا را تحت پوشش بیمه تکمیلی قرار دهد، پس از آن سال گذشته اعلام شد هر یک از افراد باید تحت پوشش اداره و ارگان خود قرار گیرند.
گودرزی ادامه داد: پس از آن اسرا چند ماه هزینههای گزافی را متحمل شدند، پس از آن مجدد بیمه تکمیلی اسرا تحت پوشش بنیاد شهید قرار گرفت، امسال مجدد بیمههای تکمیلی تمدید نشد و اعلام کردند اسرا به ارگانهای خود مراجعه کنند. سازمانها و ارگانها هم مخصوصا برای بازنشستگان این موضوع را نمیپذیرند.
آزادگان دفاع مقدس؛ نمایندگانی از جنس سفیران صلح و بهداشت
این آزاده دفاع مقدس با اشاره به مسائل فرهنگی که آزادگان و ایثارگران با آن موجه هستند، گفت: در زمینه مسائل فرهنگی انتظار میرفت تشکلی از آزادهها ایجاد شود. میشد از بچهها به عنوان سفیران صلح و سفیران بهداشت استفاده کرد. دولت میتواند از وجود آزادگان که افراد بسیار با تجربه، صبور و با تحصیلات عالیه هستند بهرهمند شود. در حال حاضر این بچهها بازنشسته شده و خانهنشین شدهاند در حالی که ظرفیت زیادی داشتند و میتوانستیم در مسائل فرهنگی و اقتصادی از وجود آنها بهره ببریم.
وی که نویسنده دفاع مقدس است و 5 اثر از وی به چاپ رسیده با تصریح به وجود مشکلاتی در زمینه امور فرهنگی و نشر آثار ایثاگران گفت: این قبیل مشکلات و بیمهریها ما را از ادامه کارهای فرهنگی دلسرد میکند.
گودرزی تصریح کرد: این نکته بسیار مهم است که توجه به آزادگان را تنها به سالروز ورود آزادگان منحصر نکنیم. اینها اگر رسالتی دارند، اگر ارزش و احترامی برای آزادگان و ایثارگران خود قائل هستیم در همه شرایط باید آن را رعایت کنیم. نام جمهوری اسلامی مزین به نام شهید است و شهید و ایثارگر همیشه شهید و ایثارگر است و یاد آنها منحصر به موقع خاصی نیست؛ اینکه روزی به نام آنها نامگذاری میشود برای آن است که جایگاهی در تاریخ و تقویم داشته باشند و یک مملکت همیشه بدهکار شهدا و ایثارگران خود است.
کدوم ما میتونست حتی ساعتی را در اسات نیروهای صدام باشه - مگر این بچه های معصوم ازاده
واقعا ما مدیون انها هستیم - وجود انها برای ما مثل وجود هوا برای زندگیه - تو رو خدا یادمون نره چی کشیدن و تازه هیچ منتی هم ندارن به خدا من با اونها صحبت کردم خیلی مظلوم هستن باید براشون ارزش و احترام زیادی قایل بشیم - متشکرم