«و بشر الصابرین» در چنین روزی تحقق یافت

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از گیلان، کوچه های منتهی به خانه شان شلوغ و پر رفت و آمد بود، عطر اسپند و غبار غلیظ استشمام آن حس هیجان را درونم قلقلک می داد، پلاکاردهای رنگارنگ و چراغ های چشمک زن منتظر بودند تا چشم مردم و دیار این شهر به رخ زیبای جوانمردی غیور روشن شود.

امروز مردم این دیار چشمشان به چراغ شجاعت و شهامت، عبادت و ایثار بزرگ مردی کوچک روشن شد که در اولین سال های جنگ قلم تحصیل را برای دستکاری شناسنامه اش به حرکت درآورد تا از امتحان غیرتمندی و شرافت بازنده نشود.

جوانی که هشت سال سختی های دوران اسارت، نه تنها از عشق او به امام و شهیدان نکاسته بود، بلکه او را به مقامی رسانده بود که دست نوشته هایش از او سالکی دلسوخته ساخته بود که با زمزمه قرآن، دعا و عشق به امام زندگی می کرد.

بیست و پنج سال پیش در چنین روزی شاهد حضور آزادگان سرافرازی بودیم که پس از سال ها اسارت در زندان ها و اسارتگاههای مخوف رژیم بعث عراق، قدم به خاک پاک میهن اسلامی خود گذاشتند. در این میان ستاد رسیدگی به امور آزادگان که در 22 مرداد 69 تشکیل شده بود و به تبادل انبوه اسرا پرداخت. این ستاد با مساعدت و همراهی دیگر دستگاه ها، تبادل حدود چهل هزار آزاده را با همین تعداد اسیر عراقی انجام داد.

آزادگان، با ایمان راسخ خود در برابر همه فشارهای جسمی و روحی دشمنان ایستادند و روابط اجتماعی جامعه کوچک اردوگاهی خود را بر پایه اخلاق حسنه بنا نهادند و از شکنجه های مزدوران بعث هراسی به خود راه ندادند. آزادگان، صبورتر از سنگ صبور و راضی ترین کسان به قضای الهی بودند. اینان سینه هایی فراخ تر از اقیانوس داشتند که از همه جا و همه کس بریده و به خدا پیوسته بودند، آزاده نامیده شدند چون از قید نفس و نفسیات رهایی یافته بودند.

امروز یادآور بازگشت غرورآفرین مردان و زنان آزاده ای است که پس از تحمل سال ها شکنجه و دوری از عزیزان خویش، به وطن بازگشتند و به انتظار میلیون ها ایرانی پایان دادند. در این روز، شکیبایی مادران، پدران، همسران و فرزندان این آزاد مردان به بار نشست و سال های نگرانی و شوق دیدار به پایان رسید و وعده الهی تحقق یافت: «و بشر الصابرین».