حکاکی آخرین فصل زندگی بر تخته سنگ/ هیچگاه از یادآوری مرگ هراس نداشتم
گروه اجتماعی: افرادی هستند که به واسطه شغل و حرفهشان یاد مرگ همیشه همیشه همراهشان است. به نظر میرسد این یادآوری مرگ روح این افراد را صیقل داده و از غل و غشهای دنیایی پاک کرده است، که غلامحسین بهلولی یکی از این افراد است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، نمیدانم چه حکمتی است که علیرغم اینکه میدانیم دنیا فانی و گذرا است، با اینکه میبینیم هر روز یکی از آشنایان و نزدیکان و همسایگان ما بار سفر میبندد و راهی خانه آخرت میشود باز هم تمام همت و تلاشمان را برای این دنیا میگذاریم.
بعضی مواقع نیز آنقدر غرق در بایدها و نبایدهای این دنیا میشویم که یادمان میرود که به فرموده مولا علی(ع) زمان و فرصت مانند ابر در آسمان به سرعت میگذرد و زمانی متوجه این حرکت سریع عمر به سوی عالم باقی میشویم که بانگ الرحیل زده شود و انسان جز یک کفن چیز دیگری نمیتواند با خود در این سفر همراه کند.
در این میان افرادی هستند که به واسطه شغل و حرفهشان یاد مرگ همیشه همیشه همراهشان است. به نظر میرسد این یادآوری مرگ روح این افراد را صیقل داده و از غل و غشهای دنیایی پاک کرده است.
غلامحسین بهلولینیک از آن مردانی است که تلاش میکند از طریق سنگتراشی قبر برای اهل و خانواده خویش رزق حلاق تأمین کند، وی که 65 سال سن دارد، گفت: 50 سال است که در این شغل مشغول به کار است.
وی درباره زندگی شخصی خود و نحوه نگاه مردم به شغل سنگتراشی اظهار کرد: 4 دختر و 3 پسر داشتم که یکی از پسرهایم فوت کرد و درباره نگاه مردم نیز بعضیها نگاهشان به این شغل منطقی و خوب است اما برخی نیز تصور غلطی از کار من دارند.
این مرد سنگتراش با گلایه از برخی دیدگاههای سطحی به کار و حرفهاش بیان کرد: عدهای از افراد تصور میکنند که من از مرگ و فوت دیگران خوشحال میشوم چون رزق و روزی من در سنگتراشی برای قبر است در حالی که اصلا اینگونه نیست و من از دنیا رفتن هیچ کس خوشحال نمیشوم.
سنگ مزار گرانقیمتی که تعویض شد
بهلولینیک ادامه داد: گرانترین سنگی که تاکنون ساختهام سنگ قبر شهید آتشدست در نهبندان بود که روی آن بسیار کار شده بود که در ده سال پیش 450 هزار تومان قیمت داشت اما متأسفانه بعد از مدتی بنیاد شهید آن را عوض کرد و گفت مزار همه شهدا باید یکسان باشد.
وی در پاسخ به این سوال که کمسنترین و کهنسالترین فردی که برایش سنگ قبر آماده کردهاید، چه سنی بوده است، گفت: من برای فردی که 120 سال عمر کرده تا نوزادی که هنوز در این دنیا نفس نکشیده است سنگ قبر آماده کردهام.
این سنگتراش افزود: همواره این شعر را بخودم زمزمه میکنم که آن روز که درآمدی ز مادر عریان/ همه بودند خندان و تو بودی گریان/ کاری کن ای دوست که وقت رفتن/ جمعی به تو گریان و تو باشی خندان که انشاء الله عاقبت ما همینگونه باشد.
بهلولینیک با بیان اینکه خدا می داند که قبر من کجاست و چه کسی سنگ لوح من را تراش خواهد داد، بیان کرد: درباره خودم احساس میکنم نیاز به سنگ لوح ندارم از طرف دیگر من فامیلم بهلولی است اما زیر سنگهایی که تراش میدهم کلمه یادگار را به یادگاری مینویسم تا انشاءالله نشانی از من باشد.
چرخه مرگ و زندگی مایه حیات این دنیاست
وی اظهار کرد: ممکن است برخی تصور کند که من با این شغل نسبت به مرگ ترس پیدا کنم در حالی که به نظرم مرگ ترس ندارد و دوران بقاء و دوران فناء مایه حیات در عالم هستی و آفرینش است و نباید نگاه نادرستی نسبت به آن داشت.
این سنگتراش گفت: سنگهای بسیاری تراشیدهام که کسی به دنبال آن نیامده اما هیچگاه دلگیر و ناشکر نبودهام و همواره از خدا میخواهم نا زمانی که نفس دارم افتاده و محتاج هیچ بندهای از بندگان خدا نشوم.
بهلولینیک با بیان اینکه گرد و خاک موجود در محیط کار وی را آزار میدهد، بیان کرد: الان مثل سابق کار به من ارجاع نمیشود در حالی که قدیم در یک روز بَرات توانستم 24 سنگ قبر تراش دهم و شرایط با حال متفاوت است.
وی یادآور شد: هیچ آرزویی جز خوشبختی فرزندانم و عاقبت به خیری در زندگی ندارم و اگر قرار باشد شعری بر روی سنگ قبرم حکاکی کنند این بیت را میپسندم که میگوید دنیا گذرد لذت دنیا گذرد/ چون باد که بر دامن صحرا گذرد.
