حکایت قصه پرتکرارِ ازدواج آسان
گروه اجتماعی: قصه ازدواج آسان در جامعه ما حکایت یک شعار پرتکراری است که برخی از فرهنگهای غلط در میان مردم مانع تحقق آن شده و از طرف دیگر علیرغم اینکه از مشکلات اقتصادی برای شروع زندگی مشترک میگوییم باز هم حاضر نیستیم اندکی از اسرافهای جشن عروسی بکاهیم.
پای صحبت روانشناسان که بنشینی از تأثیر ازدواج در آرامش روان و رشد شخصیت فرد در فرایند زندگی زندگی مشترک میگویند. کتابهای جامعهشناسان را که بخوانیم خواهیم خواند که پیوستگی اجتماع در گرو خانوادههای موفق است.
علمای دین نیز بر اساس آموزههای قرآن و اهل بیت(ع) جوانان را تشویق به تشکیل خانواده بر اساس اصل ساده گرفتن این سنت حسنه میکنند اما نکته مهم اینجاست که چرا علیرغم همه گفتهها و نوشتهها باز هم جامعه ما در موضوع ازدواج آسان به سرانجام نمیرسد.
قصه ازدواج آسان در جامعه ما حکایت یک شعار پرتکراری است که برخی از فرهنگهای غلط در میان مردم مانع تحقق آن شده است و از طرف دیگر علیرغم اینکه از مشکلات اقتصادی برای شروع زندگی مشترک میگوییم باز هم حاضر نیستیم اندکی از اسرافهای جشن عروسی بکاهیم.
مصداق آنچه گفتیم تجملاتی شدن تالارهای ویژه برگزاری مراسم ازدواج، اضافه شدن کالاهایی خاص به جهیزیه، پذیرایی از مهمانان جشن با بیش از یک نوع غذا و.. است که اگر امروز برایش تدبیری نیندیشیم شاید فردا دیر باشد.
در این مسئله شکی نیست که زوج جوان تمایل دارند شبی به یادمانی برای خود و مهمانان مراسم ازدواجشان رقم بزنند و این یک خواست و حق طبیعی است اما باید این سؤال را باید پرسید که رسیدن به این هدف ارزش اخذ وامها و قرض گرفتنهایی که در آینده کام زندگیمان را تلخ کند، دارد.
میگویند حب دنیا رأس همه خطاها است. در این عدم تحقق اصل ازدواج آسان نیز همینگونه است، آنقدر چشم و همچشمیهای دنیایی و تمایلات نفسانی بر برخی افراد غلبه کرده است که دیگر صحبتها و استدلالهای عقلانی در آنان اثر نمیکند.
نگرانی برای نسل آینده است که میخواهند جشن ازدواجشان را ولو با اسراف و قرض گرفتن از این و آن هرچه باشکوهتر برگزار کنند اما اصول اولیه زندگی را نمیدانند؟ جوانانی که میدانند آخرین مدل و شیوه صدا گذاری و مونتاژ فیلمهای عروسی چگونه است اما بلد نیستند که اگر همسرشان به لحاظ خلقی و رفتاری تغییر کرد چه واکنشی باید داشته باشند.
دغدغه برای دخترانی است که کم و کاستی یکی ـ دو قلم جهیزیه برایشان آنقدر مهم است که بر پدر و مادری که زیر فشارهای اقتصادی کمر خم کردهاند اصرار می کند که فلان کالا را برای جهیزیه او تهیه کند اما نمیداند اگر در مسیر کسب روزی زندگی از مسیر حلال و حرام خارج شد چگونه باید عمل کند تا با محبت، اشتباه همسرش را به او گوشزد کند.
نگرانی برای پسرانی است که میگویند با وام گرفتن از این بانک و آن مؤسسه و یا افراد حقیقی جشن مطابق خواست همسرش را برگزار کند اما بعد از گذشت مدت کوتاهی از زندگی مشترک همه این محبتها به فراموشی سپرده میشود و فراموش می کند هر چند وقت یک بار باید ابراز محبتی به همسرش داشته باشد.
آری مشکل جامعه ما در بحث ازدواج در میان تودههای مردم فاصله گرفتن از اصول اساسی لازم در زندگی مشترک و توجه بیش از حد به ظواهری است که حتی اگر جذاب و زیبا باشد فقط برای یک شب است و از آن جز خاطرهای باقی نمیماند.
حکیمه بهمنزاده/ خراسان جنوبی
