
محمد بهنامفر، دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بیرجند و پژوهشگر ادب فارسی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، گفت: بررسی میزان انس مردم با ادبیات و شعر فارسی مستلزم یک کار تحقیقی است.
وی اظهار کرد: اما اگر بخواهیم به صورت کلی نظر بدهیم به نظر میرسد با توجه به سرگرمیهای متعددی که در زندگی امروز از شبکههای ماهوارهای گرفته تا شبکههای اجتماعی تلفن همراه میان مردم و ادبیات فارسی فاصله افتاده است.
نویسنده کتاب وحی دل مولانا بیان کرد: در گذشته اگر اوقات فراغتی حاصل میشد مردم با شعرخوانی و انس با حافظ، مولانا و سعدی آن را غنی میکردند، اما امروز بیشتر زمان فراغت با سرگرمیهایی که بیان شد میگذرد.
بهنامفر ادامه داد: رسانهها ابزاری هستند که میتوان در جهت رشد و تعالی مردم و آشنایی آنان با ماهیت و هویت فرهنگیشان نیز استفاده کرد که مستلزم یک نوع برنامهریزی است که اگر این برنامهریزی آگاهانه وجود داشته باشد از همین شبکههای اجتماهی تلفن همراه نیز میتوان انس با شاهکارهای ادبی را در جامعه ترویج کرد.
وی افزود: شاهنامه، مثنوی معنوی و گلستان و بوستان و دیگر آثار بزرگان ادب ایران زمین شاهکار جهانیاند و محدود به زمان و مکان خاصی نیستند و از این جهت همیشه برای مخاطبان در هر عصری شیرین و دارای جذابیت است.
نویسنده کتاب «خاقان اقلیم سخن» گفت: برای اینکه آثار کهن ادبیات فارسی به زبان مردم امروز نزدیکتر شده و به ویژه کودکان و نوجوانان قابل درک باشد متولیان و متخصصان باید آثاری چون داستانهای شاهنامه را به زبان ساده بازنویسی کنند.
بهنامفر در این زمینه که چرا زبان متون کهن فارسی برای مخاطب فعلی ثقیل و سنگین است، اظهار کرد: این مسئله تا حدی طبیعی است چرا زبان همیشه در حال تغییر و تحول است و بسیاری از واژهها در گذشته کاربرد داشته که امروزه کلمات دیگری جایگزین آن شده است.
وی یادآور شد: این جایگزینی واژهها در یک قرن اخیر به علت رشد فناوریهای جدید سرعت بیشتری گرفته و گذر از زندگی سنتی به مدرن بر ادبیات مرسوم میان مردم نیز تأثیر گذاشته است.