مطالعه تفاسیر مقدمهای بر تلاوتی زیبا و تأثیرگذار + فیلم
کانون خبرنگاران نبأ: قاری بینالمللی و داور ممتاز قرآنکریم ضمن اشاره به نقائص و معایبی که در حیطه فعالیتهای قرآنی کشور وجود دارد، بر لزوم یادگیری تفاسیر و معانی آیات پیش از قرائت قرآن تأکید کرد و گفت: مشکل قاریان ایرانی این است که معنا محور نیستند و روی مقام و آهنگ میخوانند.
به گزارش کانون خبرنگاران نبأ وابسته به خبرگزاری ایکنا، حسن رضائیان قاری بینالمللی و داور ممتاز قرآنکریم در گفتوگو با کانون خبرنگاران نبأ ضمن اشاره به نقائص و معایبی که در حیطه فعالیتهای قرآنی کشور وجود دارد، بر لزوم یادگیری تفاسیر و معانی آیات پیش از قرائت قرآن تأکید کرد و گفت: مشکل قاریان ایرانی این است که معنا محور نیستند و روی مقام و آهنگ میخوانند و این اصول را نمیتوان برای هر سخنی و مطلبی بهکار برد؛ در قرائت قرآن نیز ما باید ابتدا شأن نزولات را بیاموزیم و بدانیم چگونه میتوان آیاتی را که در رابطه با پیامبر عظیمالشأن و نبردهای ایشان نازل شده است برای مردم بیان کنیم؛ با شتاب بگوییم یا استفهامی یا تعجب؛ چگونه بیان شود؟ باید این روشها را بیاموزیم.
مطالعه تفاسیر مقدمهای بر تلاوتی زیبا و تأثیرگذار
وی بیان کرد: بسیاری از بزرگان ما با خواندن معانی قرآن به نتایجی عالی دست یافتند و آثار آن را در زندگی خود مشاهده کردند، ما نیزمیتوانیم به این جایگاه دست یابیم؛ در لحن بیانی اگر بخواهم در این زمینه سخنی گفته باشم باید بگویم از آنجهت که ما عرب زبان نیستیم و گفتوگوهایمان به زبان فارسی صورت میگیرد برای ما رعایت و توجه به لحن بیانی دشوار است؛ اما برای عربها ومصریها این کار سهل و آسان است؛ از اینرو ما در ابتدا باید متون عربی را بدانیم، لحنهای مختلف زبان عربی را بیاموزیم تا بتوانیم قرائتی زیبا داشته باشیم، تبحر بر لحن بیانی به یکباره صورت نمیگیرد و احاطه بر آن نیازمند مطالعه تفاسیر است؛ بهگونهای که با قرائت هر آیه بتوانیم به مقامی متناسب و هماهنگ با تفسیر آن آیه دست یابیم.
این قاری بینالمللی در رابطه با بینظمی و نبود چیدمان بر فضای قرائت قاریان ایرانی گفت: یک قاری مصری ابتدا برای کار خود یک چیدمان ترتیب میدهد ومیداند که آیات در چه زمینهای به بیان مطالب و نکات اهتمام دارد، از این رو نخستین کاری که انجام میدهد نظمدهی در امر قرائت خود است، اما ما هیچ چیدمانی در این زمینه نداریم وهر آنچه را که به ذهنمان خطور کرد قرائت میکنیم، به یک قاری مصری، آیاتی را برای قرائت دادند وی گفت که اینجا جایگاه قاریان سطح بالا است ومن باید به سبکی بخوانم که در سطح این افراد باشد، آیاتی که خوانده میشود باید متناسب با همان جلسه باشد.
با تلاوت شحات انور، صدای اعتراض مردی بلند شد
رضائیان در ادامه سخنانش به بیان پیشینه امر قرائت در ایران در سه قرن گذشته پرداخت و عنوان کرد: در حدود 260 سال قرائت قرآن بهصورت ابوعمر خوانده میشد و پس از آن حفظ خوانی آغاز شد، مهم این نیست که ما چه قرائتی داشته باشیم؛ مهم این است که آن قرائتی را که انجام میدهیم در آن کشور مرسوم باشد، بنده به شخصه هفت قرائت را آموختهام و این هفت قرائت را استاد مولایی به بنده تعلیم دادهاند و به من اجازه داده شده است که این قرائتها را اجرا کنم، اما آیا این مسئله دلیل بر آن میشود که بنده در هر جایگاه و مکانی به عنوان مثال در روستاهای کرمان یا طالقان که چیزی از این قرائتهای هفتگانه نمیدانند برایشان از ابوعمر، ابن کثیر یا ورش بخوانم؟ در آنجا تنها از حفظ قرائت میکنند و اگر بنده چیزی غیر از آن را تلاوت کنم ممکن است صدای اعتراضشان بلند شود و مرا به خطا در امر تلاوت متهم کنند؛ زیرا که آنها جزء حفظ، چیز دیگری نیاموختهاند.
وی ادامه داد: بنده در لبنان در مسجد امام رضا(ع) در کنار شحات قرار داشتم، شحات، سوره واقعه را قرائت کردند و در مقطعی از آن، مطابق با سبک خود تلاوت کردند، شخصی از درون جمعیت برخاست و اعتراض کرد که در زمینه قرائتت، مرتکب اشتباه شدهای، آن شخص پی برد که شحات آشنا به محیط نیست و دو آیه دیگر خواند ومجلس را ترک کرد، به وی گفتم که ادامه میدادی؟ در پاسخ گفت که این افراد چیزی نمیدانند ومن برای اینها چیزی نمیخوانم.
صحت نماز با قرائتهای هفتگانه
این داور ممتاز قرآن کریم با بیان اینکه شخص اگر در جایگاه علمی به مقامات بالا دست یافت باید کسب اجازه کند، افزود: باید در ابتدا به آنها اجازه داده شود که در ابتدا میتوانید قرائت نافع را بخوانید، درصورتیکه ما عاصم را میخوانیم؛ یک راوی آن حفص و یک راوی آن شعبه است، نخستین راوی شعبه است، چرا در ابتدا آن را نمیآموزیم و به یادگیری راوی دوم میپردازیم؟ زیرا راوی دوم آسانتر است.
وی عنوان کرد: به عنوان مثال حفص شیوه خاصی در قرائت آیهای دارد، از کجا معلوم شیوهای که مطابق با قرائت حفص خوانده میشود درست باشد، چه کسی دیده است که پیامبر اکرم(ص) اینگونه خوانده باشد؟ سندی مبنی بر اینکه حضرت علی اینگونه میخوانده، نیست؟ اما میگویند که حفص از شاگردان حضرت علی(ع) بوده و اینگونه قرائت میکرده است.
این قاری بینالمللی قرآن کریم ضمن اشاره بر پذیرفتن دشواری صحت این قرائتها بیان کرد: بنده به شخصه همه اینها را میپذیرم وهر شخصی نمیتواند اینگونه بخواند، از اینرو دلیل نمیشود تا مورد تشویق سایرین قرار گرفتم و به بنده عنوان قاری حمل شد به شیوه یعقوب یا حمزه بخوانم، مثلا کسی که کلاس ششم ابتدایی است نمیتواند به یکباره به دانشگاه برود، باید گامبهگام مراحل را طی کند وبه یک باره نمیتواند به مراحل بالا دست یابد، بنابراین اصل هفت قرائت صحیح است.
وی تصریح کرد: امام خمینی(ره) در صفحات آخر تحریرالوسائل بیان کردهاند که اگر کسی نماز خود را به طبعیت از این هفت قاری بخواند نمازش صحیح است؛ اگر اختلاف در قرآن بود امام هیچگاه این اجازه را نمیدادند، اما ده قرائت را اجازه ندادهاند و این هفت دستگاه مورد تایید عموم هستند.
سختگیری کشور مصر نسبت به تلاوت قاریان
وی ضمن اشاره به سختگیری کشور مصر نسبت به تلاوت قاریان خود گفت: در مصر هر آن کس که صرفاً صدایش خوب باشد اجازه تلاوت و قرائت به وی نمیدهند و به آسانی نمیتواند وارد صدا وسیما شود؛ بلکه باید ابتدا اجازه بگیرد و پس از آن آزمونی از وی گرفته میشود، اساتید بزرگ مصر باید نخست امضاء دهد که شما قادر به خواندن هستید یا خیر؟ شرایط بهگونهای سخت است که هر کس در رادیو تلاوت کند آرزویش برآورده شده است.
رضائیان ادامه داد: در رادیو قرآن کشور ما، بهآسانی هر قرائت و تلاوتی را پخش میکنند، برایشان فرقی نمیکند که کیفیت این تلاوت تا چه حد باشد؛ اذان هرکسی نباید پخش شود، چرا شورای عالی قرآن گفته است که مصوبها باید این کار را انجام دهند؟ به این خاطر که هر کس به خود اجازه خواندن ندهد و بینظمی پدید نیاید.
وی با اعلام زنگ خطری در جامعه قاریان کشور افزود: در مسابقه شکوفهها بنده به عنوان داور انتخاب شده بودم، شرکتکنندگان 12 یا 13 سال بیشتر سن نداشتند، یک نفر پیش از آغاز مسابقات به نزد بنده آمد و پرسید که اگر بخواهم ده تا قرآن بخوانم باید چند مقام پیاده کنم؟ در پاسخ به این نوجوان گفتم که یادگیری روخوانی و موارد دیگر، مقدم بر پیاده کردن مقامها است، اکنون برای تو بسیار زود است، ابتدا قرآن خواندن را بیاموز، زیرا یک نوجوان 13 ساله دستگاه نمیخواهد، بلکه ابتدا باید خواندن کلمات را به وی بیاموزید.
نوازنده برجسته ویولن، درخواست بنده را برای تعلیم نپذیرفت
این قاری بینالمللی قرآن کریم تصریح کرد: فرد درابتدا باید حفظ کند وسپس احکام را بیاموزد و آن هنگام که احکام قرآن و تلاوت آن را آموخت باید در موسیقی قدم بگذارد که این سخن شحات انور است که در مصر به بنده گفتند که اساتید این قاریان به شاگردانشان این مقامها را یاد دادهاند و آنها نیز به دنبال اجرای آن هستند، متأسفانه با یادگیری دو مقام گمان میکنند که قاری شدهاند؛ در حالیکه دانستن این مقامها باید در مرحله آخر باشد.
وی ادامه داد: پرویز یاحقی از ویولن زنهای برجسته ایرانی و از دوستان بنده هستند، روزی برای اجرا آمدند؛ بنده به ایشان گفتم که من یک بسته از دستگاه موسیقی شما نیازمندم، چون قاری هستم بهتر میبینم که آن را بیاموزم، در پاسخ علت آموزش آن را از بنده خواستار شدند و گفتند که صدای تو از همان آغاز همه موسیقی است، ازهمان ابتدای اعوذ بالله تا صدق الله موسیقی را به مردم القاء میکنی، ندانی بهتر است؛ زیرا که تو در حال حاضر با دل و جان موسیقی را به مردم القاء میکنی اما اگر آن را فرا بگیری دیگر اینگونه نیست واز قرائتت کسی لذت نمیبرد.
عصبانیت شعیشع از نحوه تلاوتی که در ایران وجود دارد
وی با تأکید بر ضرورت تلفیق سبک کلاسیک وسنتی گفت: استادی که در یک جلسه حضور دارد باید رفتارش بهگونهای باشد که هر دو سبک سنتی و کلاسیک را به مردم القاء کند؛ در زمان گذشته افراد به این شیوه فرا میگرفتند، اما درحال حاضر نمیتوان اینگونه آموخت، چون برای افراد سخت است که ساعتها در مراسمی حضور داشته باشند.
رضائیان در ادمه سخنانش افزود: رادیو قرآن و شبکه قرآن به مستمعین تمام نکات قرآنی را میآموزند وتمام دانستهها در اختیار قاری قرار میگیرد، یک نفر تلاوت میکند و استاد ایرادهای وی را برطرف میکند؛ اما این ایرادی که گرفته میشود یک ایراد سنتی است.
وی ضمن اشاره به بیانات مقام معظم رهبری در جمع قاریان گفت: رهبری در حضور قاریان فرمودند که خشوع در تلاوت داشته باشید و شما باید میان تلاوت و خوانندگی تفاوت قائل شوید؛ ما باید نحوه قرائتمان بر مبنای خشوع الهی و برخواسته از معنویت باشد، زیرا کلام خدا را قرائت میکنیم، هنگامی که خشوع در کار نباشد حالت معنویت به وجود نمیآید و نمیتوان از یک تلاوت یک ساعته لذت برد.
این قاری بینالمللی بیان کرد: بنده از شعیشع پرسیدم که در ایران برای یک تلاوت 10 دقیقه ای باید چهار مقام پیاده شود، ایشان عصبانی شدند و گفتند که چه کسی گفته است که باید اینگونه قرائت شود؟ مگر عبدالباسط دستگاه میدانست؟ اما وقتی تلاوت میکرد قلبها در تسخیر صدای دلنشین ایشان قرار میگرفت؛ تلاوت باید معنا محور باشد تا مورد تأیید قرار گیرد.
تشکلها در مسابقات چه بازدهی داشتهاند؟
وی در رابطه با بینظمی موجود در فضای قرآنی کشور گفت: متأسفانه وضعیت قرآنی ما فاقد نظم است و هر فردی عقیدهای منحصر به فرد دارد، بهگونهای که تنها نظرات خود را قابل اجرا شدن میداند و عقاید دیگران را نمیپذیرد.
رضائیان ادامه داد: تشکلهای قرآنی بیشماری در کشور وجود دارد که متأسفانه در آنها هیچ قاری بهنامی حضور ندارد؛ این تشکلها در مسابقات چه بازدهی داشتهاند؟ بنده 50 سال است که جلسات قرآن را اداره میکنم و از سن 12 سالگی به بنده شاگرد داده شده که به آنها تعلیم دهم، در حال حاضر نیز شبهای چهارشنبه در مسجد علیابنابیطالب(ع) واقع در سهروردی جلسه دارم،
بسیاری از قاریان که عنوان بینالمللی دارند همگی از شاگردان بنده بودند؛ اما هیچگاه نمیگویند که در مجلس بنده بسیاری از مباحث را آموختهاند؛ بلکه نام قاری را میآورند که بسیار معروف است تا از او چیزی نصیب خود کنند.
وی بیان کرد: بسیاری از جلسات اینگونه هستند که آن زمان که از بنده دعوت میشود که برای جلسه انتخاب هیأت مدیره حضور پیدا کنم؛ مشاهده میکنم افرادی که برای این کار انتخاب شدهاند از شاگردان شاگردان بنده بودهاند و از جمله قاریانی هستند که هیچ مقامی کسب نکردند.
این قاری بینالمللی قرآن کریم با بیان اینکه افراد خواستار برگزاری جلسهها به عنوان مؤسسه شدند، گفت: این مؤسسهها تشکیل شد و بنده به عنوان رئیس مؤسسه انتخاب شدم و جناب آقای دکتر رضی، دکتر خاکی، آقای معمولی و سعید طلا بهعنوان هیأت مؤسس انتخاب شدند و جلسه چهلساله را به مؤسسه ریحانه مطهر تغییر دادیم.
وی ادامه داد: از ماه رمضان اقدام به عضوگیری کردیم و هماکنون سرگرم تدریس در مقاطع مختلف از جمله روخوانی و روان خوانی، معارف و حفظ به افراد با جنسیتها و سنهای مختلف هستیم.
نیازمند ایجاد مؤسسهای با عنوان مجمع اساتید قرآنی هستیم
این داور ممتاز قرآن کریم ضمن اشاره به نبود هماهنگیهای لازم میان قاریان کشور گفت: تعداد قاریان بینالمللی در سطح تهران بیش از 12 نفر نیست، این افراد میبایست با همکاری یکدیگر تشکلی را ایجاد کنند و با تأسیس یک مؤسسه قرآنی تحت عنوان مجمع اساتید قرآن تهران موجب شکلگیری این تشکلها شوند.
وی ادامه داد: هیچ فردی که راغب به انجام چنین کاری باشد، وجود ندارد و هر فردی با ذکر برخی از مشکلات، از انجام این کار سرباز میزند؛ اگر اقدام شود همه کار برای این افراد میتوان انجام داد؛ زیرا مردم قاریان بزرگ را میشناسند و به آنها اعتماد دارند، در برنامههایشان شرکت میکنند، مؤسسه وسعت پیدا میکند وسپس از شهرستانها برای گرفتن نماینده به آنان مراجعه میشود و هرکس که بخواهد مسابقه تشکیل دهد باید ابتدا به این قاریان مراجعه کند، نباید به این شیوه باشد که هر سال از یک داور استفاده شود.
وی در رابطه با نحوه انتخاب داوران بینالمللی گفت: کسانی هستند که بهعنوان داور بینالملل مطرح هستند که بنده هیچگونه جلسه قرآنی را از ایشان ندیدهام و صدایشان را به عنوان داور بینالملل نشنیدهام، چرا چنین چیزی پیش آمده است؛ زیرا که این افراد با اوقاف آشنا هستند وهر کار که بگویند انجام میشود.
اگر دارالقرآن نباشد در رابطه با قرآن نمیتوان کاری انجام داد
رضائیان عنوان کرد: دارالقرآن کریم به صورت سازمان دولتی مشغول به کار است؛ این نهاد زیر نظر سازمان تبلیغات که سازمانی دولتی است، فعالیت میکند و وظیفه دارد که در شهرستانها نیز به فعالیت در زمینه قرآنی بپردازد، بنده به شخصه تا مدتی از روند فعالیتهای این سازمان مطلع نبودم و چون این فعالیتها و زحمات آنان را مشاهده کردم پی بردم که اگر دارالقران نباشد در رابطه با قرآن هیچ کاری نمیتوان انجام داد.
وی ضمن گلایه از تخصیص ناعادلانه بودجه در حیطه فعالیتهای قرآنی کشور بیان کرد: اگر شما در وزارت ارشاد آشنا داشته باشید به شما نیز بودجه تعلق میگیرد، بنده 50 سال است که جلسه تشکیل میدهم و همه مخارج آن را به شخصه تقبل کردهام؛ اما چرا آن زمان که بودجه در نظر گرفته میشود من نتوانم مقداری از آن را برای جلساتی که تشکیل میدهم دریافت کنم، بسیاری ازاساتید بزرگ نیز با چنین مشکلی روبهرو هستند و باید در این زمینه رسیدگی شود.
مقام سیاسی باید با دیپلماسی قرآنی پیش برود
این داور ممتاز قرآن کریم افزود: یک قاری بین المللی آن زمان که بخواهد به یک کشور خارجی رفتوآمد داشته باشد، در ابتدا نیازمند آن است که به اکثر علومهای قرآنی واقف باشد و اختلاف قرائت را بداند؛ زیرا ممکن است که از فرد سؤالاتی در این زمینه پرسیده شود، از اینرو هر چند که قرائت و تلاوت این قاری، خوب و عالی باشد از وی پذیرفته نمیشود، در صورتیکه ممکن است یک قاری هندی با اینکه قرائتش آنچنان مطلوب نیست اما چون به اختلاف قرائت واقف است مورد تشویق قرار بگیرد.
وی عنوان کرد: ما یک دیپلماسی فعال در سیاست داریم؛ بسیار جنجال بهپا شد که یک فرد سیاسی باید همزمان با دیپلماسی قرآنی پیش برود، هر کجا که سفیران کشورعربستان سعودی به خارج از کشور اعزام میشوند میگویند که ابتدا این افراد قرائت کنند و پس از آن ما اقدام بهکار میکنیم، چرا این کار را ما انجام ندهیم، سفیران ما به هر کشور اسلامی که ورود پیدا میکنند یک قاری بینالمللی را با خودشان همراه کنند، این امر بسیار تأثیر دارد.
رضائیان در رابطه با ضرورت توجه به دیپلماسی فرهنگی در کنار دیپلماسی سیاسی خاطر نشان کرد: مجلسهایی در هند با حضور 3000 نفر برگزار میشد که ما در آن حضور مییافتیم؛ یک فرد با وجود سرما تا پاسی از شب در این مراسم مینشست تا ما برنامه قرائت خود را انجام دهیم ودر هرکجا که قرآن خوانده میشد رایزنی صورت میگرفت و برای ما برنامه جدید در نظر میگرفتند که در آن اجرا داشته باشیم، به این کار دیپلماسی فرهنگی گفته میشود؛ شیعه اینگونه است و آنها به ما میگفتند که ما گمان نمیکردیم بتوانید همانند قرائت ما، شما نیز قرائت داشته باشید.
قاریان نیازمند یادگیری دو زبان عربی و انگلیسی هستند
وی ضمن اشاره به مراجعت خود به کشورهای مختلف در حیطه دیپلماسی فرهنگی و ترویج فرهنگ ایرانی بیان کرد: بنده به آمریکا، آفریقا و اقیانوسیه سفر کردم، کشور ایران باید در زمینه دیپلماسی فرهنگی سرمایهگذاری کند و هر سال آن را رشد دهد، مشاهده کنید که حوضه علمیه قم تا چه میزان روحانی به شهرستانها اعزام میکند و البته این روحانیون بسیار تأثیرگذار هستند، به همین شیوه نیز باید قاری به خارج از کشور اعزام شود یا اینکه مبلغان قرآنی را در ماه رمضان به سایر نقاط کشور بفرستند، چرا از خارج از کشور افرادی را دعوت میکنند که حیطه فعالیتهایشان هیچ ارزشی ندارند، چرا بودجههای کشور مصروف چنین مخارجی شود؟
این قاری بینالمللی قرآن کریم ادامه داد: مسئولان باید تمام شهرها وشهرستانهای تابعه را پوشش دهند و افراد متبحر را به آنجا بفرستند و فعالیتهای قرآنی انجام دهند اما متأسفانه چنین رویکردی ندارند و از قاریان مصری دعوت میکنند و آنها را به دیگر نقاط کشور میفرستند.
وی تصریح کرد: کوزهگر از کوزه شکسته آب میخورد، متأسفانه قاریان ما با آنکه در سطح بسیار بالایی از قرائت قرار دارند، اما متولیان قرآنی به این افراد بها نمیدهند وهمیشه از قاریان کشورهای دیگر استفاده میکنند، قاریان باید به زبان عربی و انگلیسی در حد مکالمه احاطه داشته باشند، زیرا مثلا اگر یک فرد آلمانی جذب تو شود اما تو در قبال این ارتباط پیش آمده نتوانی با او گفتوگویی داشته باشی این شخص هرگز به سمت شما نخواهد آمد، از اینرو قاری باید به زبان و بسیاری از علوم قرآنی مسلط باشد.
قرآن مسیر گشودهای است که ابتدا دارد؛ اما انتهایی ندارد
وی با بیان اینکه یکی از فاکتورهای بینالمللی، مسابقات است، افزود: افرادی که بینالمللی شدهاند و به مقامهای بالا دست یافتهاند در انتهای راه نیستند بلکه این افراد، تازه در ابتدای راه قرار دارند و باید تلاشهای بیشماری در این زمینه انجام دهند، مانند مدرسه نیست که از یک مقطع آغاز و با مقطعی دیگر پایان بیابد، در وادی قرآن هرچه به جلو گام برداریم باز مسیر همچنان گشوده است؛ ابتدا دارد، اما انتهایی برایش متصور نیست.
رضائیان عنوان کرد: یک قاری بینالمللی باید از زمان کسب مقام در مسابقات، پانزده سال به فعالیت قرآنی خود ادامه دهد تا عنوان و لقب قاری بینالمللی برای وی استعمال شود، یک قاری بینالمللی آن زمان که درجه و مقامی در مسابقات به وی اهداء شد در این صورت نیازمند حضور در کلاس درس اساتید فن و تجربه است.
وی با ابراز تأسف از نحوه انتخاب اساتید قرآنی بیان کرد: مسابقات نمیتواند محور ارزیابی قرار بگیرد، در کلاسهای قرآنی اساتید فن که قاری، معلم و استاد قرآن باشند برای تدریس قرائت دعوت نمیشوند بلکه تنها آنهایی را دعوت میکنند که در مراسمی قرائتی داشته باشند در حالکه این قاریان هیچگونه کلاسی را تاکنون برگزار نکردهاند و جزء در قرائت تبحری در زمینه تدریس ندارند.
نباید به قاریان با نگاه ابزاری نگریست
وی مهمترین دغدغه خود را عدالت قرآنی دانست و در ادامه افزود: بزرگان ما در کار قرآن چه در حیطه مالی وچه در حیطه فنی عدالت ندارند، باید به مشکلات قاریان رسیدگی شود و به آنها یاری دهند، نباید به یک قاری قرآن به عنوان یک ابزار نگاه شود که در یک مجلس تنها قرائت خود را انجام دهد و هنگامی که کار او به پایان رسید دیگر به او اعتنایی نکنند، هنگام شروع برنامه در مقام تکریم وی را به مجلسی وارد کنند اما در انتها خودش بهتنهایی آن مکان را ترک کند.
این قاری بین المللی قران کریم عنوان کرد: هنگامی که شما به یک کشور خارجی اعزام میشوید باید مسؤلان امر به این نکته توجه کنند که هر کس را متناسب با جایگاهی که دارد به کشوری اعزام کنند، متأسفانه قاریای که با یک سفیر یا وزیر ملاقات کرده است شرایطی برایش فراهم میشود که به هر کشوری که تمایل دارد سفر میکند.
مقام معظم رهبری دریافت مبلغ را حق قاری و خانوادهاش دانست
وی در رابطه با وصیت قرآنی خود گفت: افرادی که قرائت انجام میدهند برای کار خود مبلغی را تعیین نمیکنند و هر اندازه که به ایشان داده شود قانع هستند؛ شخصی به نزد رهبر رفت و گفت که بنده در هر کجا برای تلاوت حضور مییابم به اندازه خواندنم به من مبلغی تعلق نمیگیرد؛ آیا میتوانم در این زمینه با آنها سخنی داشته باشم، ایشان در پاسخ فرمودند که بله، زیرا که این حق خانواده وفرزندان شما است.
رضائیان ادامه داد: به نظر بنده در یک مورد میتوان حق خود را از افراد طلب کرد و آن زمانی است که افرادی مراسم شبی با قرآن را اداره میکنند و قاری و مداح دعوت میکنند ودر قبال آوردن این افراد به آن فرد، مبلغی را میدهند اما این فرد همه مبلغ را خرج نمیکند ومبلغ بیشتری را برای خود برمیدارد، اما در جایی دیگر مبلغی را میدهند و فرد کل مبلغ را خرج افراد میکند.
وی ضمن اشاره به لزوم تقوا و در نظر گرفتن رضایت خداوند در امر قرائت قرآن عنوان کرد: ما نباید همانند چهارپایی باشیم که تنها بارکش است و هیچ بهرهای از داراییها و اندوختههای خود ندارد، ما نباید صرفاً حمل کننده باشیم و اگر کاری را انجام میدهیم باید رضایت خداوند در آن دخیل باشد، حمل نیز که صورت میگیرد باید در راستای رضای خدا باشد.
این داور ممتاز قرآن کریم در پایان عنوان کرد: شعلههای آرزوهای بنده به سبب فاصله گرفتن از جوانی فروکش کرده است، ما تمام کارهای خودمان را انجام دادهایم، چهل سال جلسه برگزار کردهایم و به تمامی نقاط جهان سفر کردهایم، اما این اساتید بزرگ قرآن اگر با یکدیگر متحد شوند و تشکلهای قرآنی قوی را ایجاد کنند به گونهای که تمامی مؤسسات و حتی اوقاف تمایل به همکاری با شما داشته باشند و از شما تقاضای داور کنند، این امر بسیار مطلوب است و در این راستا است که میتوانید به اهداف خود دست یابید.
