
حجتالاسلام احمد نجمیپور، امام جمعه سرایان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، گفت: یکی از برجستگیهای نظام اخلاقی اسلام؛ بحث توبه است که نور امید را در دل انسانهای گناهکار اما پشیمان از خطا را به وجود میآورد.
وی اظهار کرد: اما نکته مهم اینجاست که بسیاری از انسانها توبه کرده و مسیر زندگیشان را به سمت خدا تغییر میدهند؛ اما پس از مدتی توبه شکسته و مجدد گناهان گذشته را تکرار میکند که علت به وجود آمدن این حالت در انسان دلایل عدیدهای دارد.
داشتن اراده قوی؛ پیشنیاز توبه واقعی
امام جمعه سرایان بیان کرد: توبه نیازمند خداشناسی و داشتن ارادهای قوی است و گاه عدم معرفت نسبت به خدا و جهل و یا اظهار توبه بدون داشتن ارادهای حقیقی موجب میشود که پس از مدتی انسانها توبه خویش را بشکنند.
نجمیپور ادامه داد: انسان در مسیر توبه باید با خدای خویش صادق باشد تا مصداق این حدیث امام رضا(ع) نباشیم که فرمود: هر کس توبه کنند، دوباره به سمت گناه برود مانند کسی است که خداوند را مسخره کرده است.
وی افزود: یکی از عواملی که موجب میشود انسانها بتوانند به توبه واقعی دست یافته و پس از تصمیم بر ترک گناه مجدد به سمت آن کشیده نشوند، فاصله گرفتن از محیط گناه و فضاهایی است که زمینه وسوسه را به وجود میآورد.
امام جمعه سرایان گفت: در یک مصداق کسی که تلاش کرده و اعتیاد خویش را ترک کرده است، اگر مجدد به مکانهایی برود که عرضه مواد مخدر آسانتر است بیشک احتمال کشانده شدن مجدد او به سمت اعتیاد بسیار افزایش یافته و امری بعید به نظر نمیرسد.
ترک گناه آسانتر از طلب توبه است
نجمیپور اظهار کرد: چرا وقتی احتمال میدهیم در مجلسی احتمال گناه زیاد است، از آن فاصله نمیگیریم، اصولاً گناه نکردن و ترک فضاهای گناه آلود بسیار آسانتر از طلب توبه و رهایی از وسوسههایی است که بعد از حضور در چنین مکانهایی برای انسان پیش میآید.
وی بیان کرد: بر اساس حدیثی از امام علی(ع) توبه 6 مرحله دارد که پشیمانی واقعی از گناه، عزم بر ترک گناه، جبران حقوقی که ضایع شده، قضاء واجباتی که ترک شده، گوشتی که از گناه بر بدن رویانده شده را آب کردن و چشاندن سختی عبادت همانطور که لذت گناه را چشیده باشد.
امام جمعه سرایان یادآور شد: اگر در گناهانی چون غیبت و تهمت نگرانیم که در صورت حلالیت طلبیدن رابطهها آسیب ببیند میتوانیم واسطهای قرار دهیم تا او بدون نام بردن از ما از فرد بخواهد کسی که از او غیبتی کرده و یا تهمتی زده را ببخشد.