زیبایی و نظافت شهرمان در لابهلای نذری دادنها گم نشود
گروه اجتماعی: آن زمان که لیوانهای چای و نوشیدنی نذری را از شیشه ماشین بیرون میاندازیم یادمان باشد صبحی دیگر باید در همین کوچهها قدم بزنیم، شبی دیگر در همین خیابانها باید هیئتمان را بر پا کنیم و در همین محله میخواهیم مجدد نذری پخش کنیم.
این روزها در هر خیابان و کوچه شهر انسانهای علاقمندی را میبینی که تکیهای برپا کردهاند و محفل روضه و عزای سید الشهدا(ع) را به راه انداختهاند تا جانها با اشک بر مصائب اهل بیت(ع) جانی تازه بگیرد.
عدهای هم با سینی چای، شیرینی و یا هر چیز دیگری از مهمانان اباعبدالله(ع) پذیرایی میکنند، این سنت زیبا قدمت بسیاری در فرهنگ ما دارد و مردم ما نیز به نیت شفا و با اعتقاد به برکت داشتن نذری از آن استفاده میکنند.
اما نکتهای که در این میان گاه مورد عفلت واقع می شود، توجه به نظافت شهر و خیابان در میان این نذری دادنها است. بسیاری از افراد تمایل دارند در این هوایی که رو به سردی است به نام سید الشهدا(ع) با یک استکان چای یا هر نوشیدنی گرم دیگری از مردم که در خیابان و کوچه در حال گذرند پذیرایی کنند، اما سوال این جا است که این لیوانها یک بار مصرف چه می شود؟
نکته تأسفبارتر این جا است که گاه عابران پیاده این لیوانهای یک بار مصرف را در سطل زباله میاندازند، اما ماشینهای عبوری که از این نذریها استفاده میکنند بیتوجه به نظافت شهر و .. آن را از شیشه ماشین بیرون میاندازند.
زیبایی روستاهایی که با انباشته شدن ظروف یک بار مصرف از بین میرود.
این روزها در روستاهای کشورمان نیز محفل عزا برپاست و خیلی از افراد علاقمندند در مراسم روستای زادگاه خود شرکت میکنند تا آنجا یاد ابا عبدالله(ع) را گرامی بدارند. اما در روستاهای کشورمان نیز گاه توجه به نظافت منطقه مورد غفلت واقع میشود.
برخی از افراد پس از عزاداری و مراسم روضه و دریافت غذای نذری در روستایشان میمانند و همانجا از غذای نذری استفاده میکنند و متأسفانه ظروف پلاستیکی را در طبیعت روستا میاندازند بیتوجه به این نکته که پلاستیک سالهای سال طول میکشد که جذب طبیعت شود.
مرد پاکبان را به خاطر بیاوریم که ساعتها به خاطر بیمبالاتی ما کمر خم کرده است
وقتی این روزها ظرفهای غذای نذری را در خیابان شهر و روستا میاندازیم آن مرد زحمتکش پاکبان را به خاطر بیاوریم که به خاطر بیمبالاتی ما ممکن است ساعتها کمر خم کند تا این کوچهها را برای صبح روز بعد از عزاداری ما تمیز و پاکیزه تحویل دهد.
آن زمان که لیوانهای چای و نوشیدنی را از شیشه ماشین بیرون میاندازیم یادمان باشد صبحی دیگر باید در همین کوچهها قدم بزنیم، شبی دیگر در همین خیابانها باید هیئتمان را بر پا کنیم و در همین محله میخواهیم نذری پخش کنیم.
چه زیبا است که به گونهای عمل کنیم که هر کس فارغ از مدار محبت حسین(ع) و به دور از فضای عزاداری به ما مینگرد، عزاداران حسین را به پاکیزگی و مراعات به آداب بشناسد.
حکیمه بهمن زاده/ خراسان جنوبی
